Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ng Sugo ni Allah.
Ang pagkilala kay Allah تعالى, sa Kanyang mga Pangalan at Kanyang mga Katangian ay kabilang sa pinakamataas at pinakamahalagang uri ng kaalaman. Kabilang dito ang paniniwala sa kataasan ni Allah تعالى sa Kanyang mga nilikha at sa Kanyang pag-istiwa sa Kanyang Trono. Ngunit ang pagpapahayag nito bilang “ang aktuwal na pisikal na lokasyon ni Allah تعالى” ay hindi isang terminong itinatag ng Shariah at hindi nararapat na ito ang gawing paksa ng talakayan, sapagkat walang anumang katulad ni Allah تعالى at walang sinuman sa Kanyang mga nilikha ang maaaring kumubkob sa Kanya.
Ang kadakilaan ng isang kaalaman ay nakabatay sa kadakilaan ng bagay na nalalaman, at walang higit na dakila kaysa sa pagkilala kay Allah تعالى, sa Kanyang mga Pangalan, Kanyang mga Katangian, at Kanyang mga gawa.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Kaya alamin mo na walang diyos na karapat-dapat sambahin maliban kay Allah﴾ [Muhammad: 19].
Dahil dito, ang pag-aaral ng mga Pangalan at mga Katangian ni Allah at pag-unawa sa kanilang mga kahulugan ay kabilang sa mga dahilan ng pagdagdag ng pananampalataya kay Allah, pati na rin ng pagdakila at pagmamahal sa Kanya.
Ipinaliwanag ni Isma'il ibn Muhammad, na kilala bilang Qawwam al-Asfahani رحمه الله, ang kahalagahan ng pagkilala sa mga Pangalan ni Allah at sa kanilang mga kahulugan. Ang pagkilala kay Allah at sa Kanyang mga Pangalan ay kabilang sa pinakamahahalagang bagay na dapat bigyang-pansin ng isang Muslim, sapagkat ang pagkilala ng alipin sa kanyang Panginoon ay nagtutulak sa kanya na dakilain Siya at sambahin Siya nang may kaalaman.
Samakatuwid, ang pag-aaral ng mga Katangian ni Allah na napatunayan sa Qur’an at Sunnah ay hindi isang kaalamang nasa gilid lamang. Ito ay may kaugnayan sa saligan ng pagkilala ng isang alipin sa kanyang Panginoon. Ang bawat tao ay natututo ayon sa kanyang pangangailangan, kakayahan, at antas ng kaalaman at pananampalataya.
Sa paniniwalang Islamiko ay walang kinikilalang terminong “ang aktuwal na pisikal na lokasyon ni Allah تعالى”, at hindi nararapat gamitin ang ganitong malalabong pagpapahayag tungkol kay Allah تعالى.
Ang nararapat ay pagtibayin ang anumang pinagtibay ni Allah para sa Kanyang sarili at anumang pinagtibay ng Kanyang Sugo صلى الله عليه وسلم tungkol sa Kanya, habang pinadadalisay si Allah mula sa anumang pagkakahawig sa Kanyang mga nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita﴾ [Ash-Shura: 11].
Kabilang dito ang kataasan ni Allah تعالى sa Kanyang mga nilikha at ang Kanyang pag-istiwa sa Kanyang Trono.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Siya ang lumikha ng mga langit at lupa sa loob ng anim na araw, pagkatapos ay nag-istiwa Siya sa Trono. Alam Niya ang pumapasok sa lupa at ang lumalabas mula rito, ang bumababa mula sa langit at ang umaakyat dito. At Siya ay kasama ninyo saanman kayo naroroon. At nakikita ni Allah ang inyong ginagawa﴾ [Al-Hadid: 4].
Pinagtitibay ng Ahlus-Sunnah ang kataasan ni Allah sa Kanyang mga nilikha at ang Kanyang pag-istiwa sa Kanyang Trono, at pinagtitibay rin nila ang Kanyang pagiging kasama ng Kanyang mga alipin. Hindi nila sinasabi na si Allah ay nananahan sa alinman sa Kanyang mga nilikha.
Ang ibig sabihin ng kataasan ni Allah تعالى ay Siya ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha, nag-istiwa sa Kanyang Trono, at walang sinuman sa Kanyang mga nilikha ang maaaring kumubkob sa Kanya. Siya ay hindi nangangailangan ng alinman sa Kanyang mga nilikha, samantalang ang lahat ng nilikha ay nangangailangan sa Kanya.
Hindi ito nangangahulugan na ang langit o ang Trono ay pumapalibot o naglalaman kay Allah تعالى. Si Allah سبحانه وتعالى ang Tagapaglikha ng Trono at ng mga langit, at Siya ay hindi nangangailangan ng alinman sa Kanyang mga nilikha.
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na nang sabihin ng mga unang salinlahi na si Allah ay nasa ibabaw ng Trono at nasa langit, higit sa lahat ng bagay, hindi nila ibig sabihin na may anumang bagay na kumukubkob sa Kanya o nagsisilbing sisidlan para sa Kanya. Sa halip, si Allah تعالى ay higit sa Kanyang mga nilikha at hindi nangangailangan sa kanila, samantalang silang lahat ay nangangailangan sa Kanya.
Ang pagtatanong tungkol kay Allah تعالى, sa Kanyang mga Pangalan at Kanyang mga Katangian ay hindi ipinagbabawal sa sarili nito kung ang layunin ay paghahanap ng kaalaman at pag-unawa sa mga bagay na nasa Qur’an at Sunnah.
Isinalaysay sa Sunnah na tinanong ng Propeta صلى الله عليه وسلم ang isang aliping babae:
“Nasaan si Allah?”
Sumagot siya: “Nasa langit.” Pagkatapos ay sinabi niya sa kanyang amo:
“Palayain mo siya, sapagkat siya ay isang mananampalataya.”
Isinalaysay ni Muslim (537).
Ang hadith na ito ay kabilang sa mga tekstong ginagamit ng Ahlus-Sunnah bilang katibayan sa kataasan ni Allah تعالى.
Gayunpaman, dapat pag-ibahin ang pagtatanong tungkol sa katangian ayon sa pagkakalahad nito sa mga teksto at ang pagpasok sa mga tanong tungkol sa paraan at tunay na kalikasan nito sa paraang inihahambing ito sa mga katangian ng mga nilikha. Ang paraan nito ay tanging si Allah lamang ang nakaaalam.
Ang Muslim ay dapat maniwala sa anumang dumating sa Aklat ni Allah at sa Sunnah ng Kanyang Sugo صلى الله عليه وسلم, kabilang ang mga Katangian ni Allah تعالى na napatunayan sa mga ito.
Tungkol naman sa mga detalye, terminolohiya, at masalimuot na talakayang teolohikal, hindi pare-pareho ang antas ng obligasyon nito para sa lahat ng tao. Natututo ang isang tao ng kailangan niya upang maging wasto ang kanyang paniniwala at pagsamba, at nadaragdagan ang kanyang kaalaman ayon sa kanyang kakayahan at pangangailangan.
Kaya hindi dapat gawing sanhi ng labis na pag-aalinlangan o pagtatalo ang usaping ito na makagagambala sa Muslim mula sa kanyang mga obligasyon at pagsamba.
Ang mahalaga ay pagtibayin ng Muslim ang anumang pinagtibay ni Allah at ng Kanyang Sugo, dalisayin si Allah تعالى mula sa pagkakahawig sa mga nilikha, at huwag pumasok sa pagtalakay sa eksaktong paraan ng Kanyang mga Katangian.
Ang pagkilala sa kataasan ni Allah تعالى at sa Kanyang pag-istiwa sa Kanyang Trono ay kabilang sa mga usapin ng paniniwalang Islamiko na pinatutunayan ng Qur’an at Sunnah. Kaya mahalagang matutuhan ito at paniwalaan.
Gayunpaman, hindi tamang ipahayag ito sa pariralang “ang aktuwal na pisikal na lokasyon ni Allah تعالى,” sapagkat hindi ito isang terminong itinatag ng Shariah at maaaring magpahiwatig ng maling kahulugan.
Ang dapat paniwalaan ay si Allah تعالى ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha, nag-istiwa sa Kanyang Trono, malaya sa anumang pagkakahawig sa mga nilikha, at walang anumang nilikha Niya ang maaaring kumubkob o magtakda ng hangganan sa Kanya.
Para naman sa mga ordinaryong Muslim, natututuhan nila ang mga usaping ito ayon sa kinakailangan upang maging wasto ang kanilang paniniwala at ayon sa kanilang pangangailangan. Hindi sila kinakailangang pumasok sa masalimuot na terminolohiya at teolohikal na debate na hindi nila kailangan.
At si Allah تعالى ang higit na nakaaalam.