Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ng Sugo ni Allah.
Ang pangunahing tuntunin tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah تعالى ay ang mga ito ay tawqīfī, ibig sabihin, dapat lamang itong itatag batay sa katibayan mula sa Aklat ni Allah تعالى o sa Sunnah ng Kanyang Sugo صلى الله عليه وسلم.
Kaya dapat limitahan ng Muslim ang paglalarawan kay Allah تعالى sa mga bagay na napatunayan sa Kapahayagan, habang naniniwalang taglay ni Allah سبحانه ang lahat ng katangian ng pagiging ganap at malaya Siya sa anumang kakulangan.
Hindi tama na ilarawan si Allah تعالى bilang “ʿāqil” o iugnay sa Kanya ang “talino”, sapagkat ang salitang ito sa karaniwang gamit ng wika ay tumutukoy sa isang kahulugang angkop sa mga nilalang.
Sa tao, ang talino ay ang kakayahang ginagamit upang maunawaan ang mga bagay, makilala ang pagkakaiba ng mga ito, at pigilan ang sarili mula sa paggawa ng hindi nararapat.
Ipinaliwanag ng mga dalubhasa sa wika na ang salitang Arabe na ʿaql ay may kaugnayan sa kahulugan ng pagpigil at paghadlang sa isang tao na mahulog sa kapahamakan, at sa pamamagitan nito ay nakikilala ang pagkakaiba ng mga bagay.
Ang mga kahulugang ito ay may kaugnayan sa kalikasan ng mga nilalang at sa kanilang pangangailangan para sa pag-unawa, pagkilala sa pagkakaiba, at pagpipigil sa sarili. Kaya hindi angkop na gamitin ang mga ito bilang katangian ni Allah تعالى.
Si Allah سبحانه ay ganap na hindi nangangailangan ng alinman sa mga ito. Sa halip, inilarawan Niya ang Kanyang Sarili sa pamamagitan ng mga ganap na katangian tulad ng kaalaman, karunungan at ganap na pagkaalam. Sinabi Niya:
﴿وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ﴾
“At alamin ninyo na si Allah ay Ganap na Nakaaalam ng lahat ng bagay.”
[Al-Baqarah: 231]
At sinabi Niya سبحانه:
﴿إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا﴾
“Tunay na si Allah ay Ganap na Nakaaalam at Marunong.”
[An-Nisa’: 11]
At sinabi Niya تعالى:
﴿عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ وَهُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ﴾
“Siya ang Nakaaalam ng nakalingid at hayag, at Siya ang Marunong, ang Ganap na Nakababatid.”
[Al-Anʿām: 73]
Samakatuwid, mas mainam at mas tama na sabihin: Si Allah ay Ganap na Nakaaalam, Marunong at Ganap na Nakababatid, sa halip na sabihing “Si Allah ay may talino”, dahil ang kaalaman, karunungan at ganap na pagkabatid ay pinagtibay ng Kapahayagan, samantalang ang “talino” sa ganitong gamit ay hindi napatunayang katangian ni Allah تعالى.
Sinabi ni Shihab ad-Din ar-Ramli رحمه الله:
“Hindi pinahihintulutang ilarawan si Allah bilang may talino, sapagkat ang talino ay kaalamang pumipigil sa isang tao na gumawa ng hindi nararapat; ito ay nagmula sa kahulugan ng pagpigil, at ang ganitong kahulugan ay naiisip lamang tungkol sa isang nilalang na maaaring mahikayat na gumawa ng hindi nararapat.”
Sinabi ni Al-Hafiz as-Suyuti رحمه الله:
“Ang Tagapaglikha تعالى ay inilalarawan sa katangian ng kaalaman, ngunit hindi Siya inilalarawan sa katangian ng talino.”
Tungkol naman sa sinabi ni Allah تعالى:
﴿أَمِ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ شُفَعَاءَ قُلْ أَوَلَوْ كَانُوا لَا يَمْلِكُونَ شَيْئًا وَلَا يَعْقِلُونَ﴾
[Az-Zumar: 43]
wala itong kaugnayan sa pagpapatunay ng katangian ng talino para kay Allah تعالى.
Ang talata ay tungkol sa mga mushrik na kumuha ng mga diyos at tagapamagitan bukod kay Allah, at ipinapakita nito ang kabulaanan ng kanilang pagsamba sa mga ito, sapagkat ang mga sinasamba nilang iyon ay walang pagmamay-ari ng anuman, hindi nangangatuwiran, hindi nakaririnig at hindi nakakakita.
Ipinaliwanag ni Ibn Kathir رحمه الله na sinisisi ni Allah تعالى ang mga mushrik dahil kumuha sila ng mga tagapamagitan bukod kay Allah—mga diyus-diyosan na walang anumang pagmamay-ari at walang talinong ginagamit upang mangatuwiran, walang pandinig upang makarinig at walang paningin upang makakita.
Ang kahulugan ng ﴿وَلَا يَعْقِلُونَ﴾, “at hindi sila nangangatuwiran,” ay ang mga diyus-diyosan at huwad na sinasamba ay walang talino o pag-unawa. Paano sila maaaring gawing mga tagapamagitan kay Allah o sambahin bukod sa Kanya?
Samakatuwid, ang talata ay tungkol sa mga huwad na sinasamba, at hindi nito pinatutunayan na ang talino ay isang katangian ni Allah تعالى.
Kung nais ng isang tao na ipahayag ang pagiging ganap ni Allah تعالى sa kaalaman, pag-unawa at pamamahala, dapat niyang gamitin ang mga salitang napatunayan sa Qur’an at Sunnah, gaya ng:
Ang mga Pangalan at Katangiang ito ay napatunayan para kay Allah تعالى at naglalaman ng mga kahulugan ng pagiging ganap, kaya hindi na kailangan ang paggamit ng mga salitang hindi napatunayan sa Kapahayagan.
Hindi tama na ilarawan si Allah تعالى bilang “ʿāqil” o iugnay sa Kanya ang “talino”, sapagkat ang salitang ito ay hindi napatunayan sa Qur’an o Sunnah bilang katangian ni Allah تعالى.
Tungkol naman sa Kanyang sinabi:
﴿وَلَا يَعْقِلُونَ﴾
ito ay nasa konteksto ng pagkondena sa mga diyus-diyosan at huwad na sinasamba na walang pagmamay-ari ng anuman, hindi nangangatuwiran, hindi nakaririnig at hindi nakakakita. Hindi nito pinatutunayan ang katangian ng talino para kay Allah تعالى.
Ang tungkulin tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah ay patunayan para sa Kanya ang Kanyang pinagtibay para sa Kanyang Sarili o ang pinagtibay ng Kanyang Sugo صلى الله عليه وسلم, at ilarawan Siya gamit ang mga salitang nagpapahayag ng pagiging ganap na itinatag sa Kapahayagan. Kaya sinasabi natin: Ganap na Nakaaalam, Marunong, Ganap na Nakababatid, Ganap na Makapangyarihan, Ganap na Nakaririnig at Ganap na Nakakakita, nang hindi lumalampas sa itinatag ng Qur’an at Sunnah.
At si Allah تعالى ang higit na nakaaalam.