Ang papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanilang Sugo ni Allah.
Ang mga Pangalan ni Allah ay tawqifiyyah, ibig sabihin, hindi maaaring magpatibay ng isang pangalan para kay Allah maliban kung may katibayan mula sa Aklat ni Allah o sa Sunnah ng Kanyang Sugo, sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala. Ang usapin tungkol sa mga Banal na Pangalan ay hindi isang larangan para sa sariling pangangatwiran o sa simpleng pagsang-ayon ng isip.
Sinabi ni Ibn Hazm, kaawaan siya ni Allah:
“Hindi ipinahihintulot sa sinuman na pangalanan si Allah ng isang pangalang hindi Niya ipinangalan sa Kanyang Sarili, sapagkat ang sinumang gumawa nito ay lumihis hinggil sa Kanyang mga Pangalan.”
Sinabi naman ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin, kaawaan siya ni Allah:
“Ang mga Pangalan ni Allah ay tawqifiyyah; walang malayang saklaw ang pangangatwiran dito. Samakatuwid, kinakailangang manatili sa kung ano ang dumating sa Qur’an at Sunnah, nang walang pagdaragdag o pagbabawas.”
Ito ay sapagkat hindi kayang tukuyin ng isip nang mag-isa kung aling mga pangalan ang angkop kay Allah. Kaya kinakailangang manatili sa mga bagay na pinagtibay ng katibayan. Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At huwag mong sundin ang bagay na wala kang kaalaman tungkol dito. Tunay na ang pandinig, paningin, at puso—lahat ng iyon ay pananagutin.﴾ [Al-Isra: 36]
At sinabi Niya سبحانه:
﴿Sabihin: “Ang aking Panginoon ay nagbawal lamang ng mga kahalayan, hayag man o lihim, ng kasalanan, ng paglabag nang walang karapatan, at ng pagtatambal kay Allah ng anumang bagay na hindi Niya ipinababa tungkol dito ang anumang katibayan, at ng pagsasabi tungkol kay Allah ng hindi ninyo nalalaman.”﴾ [Al-A‘raf: 33]
Samakatuwid, hindi tayo nagpapatibay ng isang Pangalan para kay Allah na walang batayan sa mga tekstong ipinahayag, tulad din ng hindi natin pagtanggi sa isang Pangalan na pinagtibay ng Qur’an o Sunnah.
Ang pangunahing prinsipyo ay pagtibayin para kay Allah ang anumang pinagtibay Niya para sa Kanyang Sarili at anumang pinagtibay para sa Kanya ng Kanyang Sugo, sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala. At itinatanggi natin sa Kanya ang anumang itinanggi Niya sa Kanyang Sarili at anumang itinanggi ng Kanyang Sugo tungkol sa Kanya.
Tungkol naman sa mga salitang hindi pinagtibay o itinanggi ng Shari‘ah, hindi pare-pareho ang pagtrato sa mga ito. Sa halip, tinitingnan ang kahulugan ng mga ito at ang layunin ng nagsasalita:
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan siya ni Allah:
“Anumang bagay na nanatiling tahimik ang kapahayagan tungkol dito, nang hindi ito pinagtitibay o itinatanggi, at walang anuman sa pangangatwiran na nagpapatibay o tumatanggi rito, nananahimik tayo tungkol dito. Hindi natin ito pinagtitibay ni itinatanggi. Pinagtitibay natin ang alam nating napatunayan, itinatanggi ang alam nating itinanggi, at nananahimik tungkol sa hindi natin alam kung dapat bang itanggi o pagtibayin.”
Hindi ito ang ibig sabihin.
Mali na sabihin: Ang bawat salitang hindi itinanggi sa Qur’an at Sunnah ay dapat nating pag-alinlanganan kung ito ba ay isang Pangalan ni Allah, anuman ang salitang iyon.
Ang mga pangalang ginagamit para sa mga tao, hayop, ibon, bagay na walang buhay, at iba pa ay hindi nagiging mga Pangalan ni Allah dahil lamang sa kawalan ng tekstong partikular na tumatanggi sa paggamit ng mga ito para sa Kanya.
Ang mga Pangalan ni Allah ay itinatag lamang sa pamamagitan ng katibayan, at hindi maaaring gawing isa sa Kanyang mga Pangalan ang bawat salitang maaaring iugnay sa Kanya.
Halimbawa, kung itanong: Maaari bang pangalanan si Allah gamit ang isa sa mga pangalan ng mga ibon, puno, o iba pang nilikha? Ang sagot ay ang simpleng kawalan ng tekstong tumatanggi sa pangalang iyon ay hindi nangangahulugang napatunayan na ito bilang Pangalan ni Allah. Ang pangunahing prinsipyo tungkol sa mga Pangalan ni Allah ay tawqifiyyah; kaya hindi Siya maaaring pangalanan maliban sa mga pangalang napatunayan sa Qur’an o Sunnah.
Ang ibig sabihin ng pahayag ng mga iskolar na “Nananahimik tayo tungkol sa bagay na pinatahimikan ng kapahayagan” ay tumutukoy sa mga terminong hindi pinagtibay o itinanggi ng kapahayagan, na ang kahulugan ay maaaring magkaroon ng iba’t ibang posibilidad, at wala tayong malinaw na katibayan kung ang nilalayong kahulugan ay angkop kay Allah o hindi. Sa ganitong kalagayan, humihinto tayo sa paghatol tungkol sa salita at kahulugan nito; hindi natin ito pinagtitibay at hindi rin natin ito itinatanggi nang lubusan.
Tungkol naman sa mga Pangalan ni Allah, hindi sapat ang posibilidad o ang kawalan ng tekstong tumatanggi sa mga ito. Kinakailangan ang isang relihiyosong katibayan na nagpapatibay sa pangalan para kay Allah.
Sa gayon, malinaw na ang larangan ng mga Pangalan ay mas makitid kaysa sa larangan ng mga pananalitang ginagamit sa paglalahad tungkol kay Allah. Hindi lahat ng salitang maaaring wastong gamitin sa paglalahad tungkol kay Allah ay kinakailangang kabilang sa Kanyang mga Magagandang Pangalan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.