Ang papuri ay kay Allah, at ang kapayapaan at pagpapala ay mapasalahat ng Sugo ni Allah.
Ipinahihiwatig ng mga tekstong Islamiko na ang mga anghel ay hindi kumakain at hindi umiinom.
Sinabi ng Allah tungkol sa mga panauhin ni Ibrahim (sumakanya ang kapayapaan):
“Ngunit nang makita niyang ang kanilang mga kamay ay hindi umaabot sa pagkain, nagduda siya sa kanila at nakadama ng pangamba.” [Hud 11:70]
Ipinaliwanag ng mga tagapagpaliwanag ng Qur’an na hindi kinain ng mga anghel ang pagkaing inihain ni Ibrahim dahil hindi sila kabilang sa mga nilalang na kumakain ng pagkain.
Sinabi ni Ibn Jarir al-Tabari, kaawaan siya ng Allah, na sila ay umiwas sa pagkain dahil hindi sila kabilang sa mga kumakain nito.
Sinabi ni Ibn Kathir, kaawaan siya ng Allah: “Ang mga anghel ay walang pagkahilig sa pagkain, hindi nila ito ninanais at hindi sila kumakain nito.”
Iniulat ni al-Fakhr al-Razi, kaawaan siya ng Allah, ang pagkakasundo ng mga iskolar na ang mga anghel ay hindi kumakain, hindi umiinom at hindi nag-aasawa, at niluluwalhati nila ang Allah araw at gabi.
Sinabi rin ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan siya ng Allah, na ang mga anghel ay hindi kumakain at hindi umiinom. Gayunpaman, ang kanilang mga katangian at gawain ay hindi kapareho ng sa mga tao, kung paanong ang mga katangian ng Tagapaglikha, Kaluwalhatian sa Kanya, ay higit na naiiba sa mga katangian ng Kanyang mga nilikha.
Hindi tama na sabihing ang pagpapatunay na ang mga anghel ay hindi kumakain at hindi umiinom ay isang pagtutulad sa Allah, sa ilang kadahilanan.
Una: Magkaiba ang katangian ng kanilang hindi pangangailangan.
Ang hindi pangangailangan ng mga anghel sa pagkain at inumin ay hindi nangangahulugan ng ganap na kasarinlan sa lahat ng aspeto. Ito ay nauugnay sa katangian ng kanilang pagkakalikha na itinakda ng Allah.
Sila ay mga nilalang na umaasa sa Allah. Ang hindi nila pangangailangan sa pagkain at inumin ay hindi isang ganap na katangian ng pagiging perpekto o isang kinakailangang katangiang taglay nila sa kanilang sarili.
Samantala, ang Allah ay Ganap na Walang Pangangailangan at hindi umaasa sa alinman sa Kanyang mga nilikha.
Kaya hindi maaaring ihambing ang kawalan ng pangangailangan ng mga anghel sa pagkain at inumin sa ganap na kasarinlan ng Allah.
Ikalawa: May iba pang mga nilalang na hindi kumakain at umiinom.
Maraming bagay ang hindi kumakain at umiinom, tulad ng mga bagay na walang buhay, ngunit walang nagsasabing ang simpleng pagkakapareho sa katangiang ito ay nangangahulugan na sila ay katulad ng Allah.
Kaya ang hindi pangangailangan sa pagkain at inumin ay hindi isang ganap na katangian ng pagiging perpekto.
Ikatlo: Ang kahulugan ng pagtanggi sa pagkakatulad.
Sinabi ng Allah:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita.” [Ash-Shura 42:11]
Ang pagtanggi sa pagkakatulad ay hindi nangangahulugang kailangang tanggihan ang bawat kahulugan na maaaring maunawaan bilang magkatulad sa pagitan ng Tagapaglikha at nilikha.
Ang ipinagkakaila ay ang pagkakatulad sa mga bagay na natatangi sa Tagapaglikha o sa mga nilikha, at ang paniniwalang ang mga katangian ng Allah ay katulad ng mga katangian ng Kanyang mga nilikha sa kanilang tunay na kalagayan, paraan at pagiging perpekto.
Inilarawan ng Allah ang Kanyang Sarili bilang Nakakarinig at Nakakakita:
“At Siya ang Lubos na Nakakarinig, ang Lubos na Nakakakita.”
Ang tao rin ay inilalarawan bilang nakakarinig at nakakakita:
“Katotohanang nilikha Namin ang tao mula sa isang patak ng pinaghalong likido upang siya ay subukin, at ginawa Namin siyang nakakarinig at nakakakita.” [Al-Insan 76:2]
Ang pagkakaroon ng parehong paglalarawan sa Tagapaglikha at sa nilikha bilang nakakarinig at nakakakita ay hindi nangangahulugan na ang pandinig at paningin ng Allah ay kapareho ng sa tao.
Nauunawaan natin ang pangunahing kahulugan ng pandinig at paningin, ngunit ang tunay na kalagayan at paraan ng mga katangian ng Allah ay hindi katulad ng sa mga nilikha.
Samakatuwid, ang pagkakapareho sa pangunahing kahulugan ay hindi nangangahulugan ng pagkakatulad.
Ang pagsasabi na ang mga anghel ay hindi kumakain at hindi umiinom ay pinatutunayan ng mga tekstong Islamiko at hindi nangangahulugan ng pagtutulad sa Allah.
Ang mga anghel ay mga nilalang, at ang kanilang hindi pagkain at hindi pag-inom ay bahagi ng kalikasan ng kanilang pagkakalikha. Hindi ito nangangahulugan na sila ay ganap na hindi nangangailangan sa Allah.
Ang Allah ay Ganap na Walang Pangangailangan, hindi umaasa sa Kanyang mga nilikha, at walang anumang katulad Niya.
Gayundin, ang simpleng pagkakapareho sa pangunahing kahulugan ng ilang katangian sa pagitan ng Tagapaglikha at ng nilikha ay hindi nangangahulugan ng pagkakapareho ng realidad. Ang Allah ay Nakakarinig at Nakakakita, at ang tao ay nakakarinig at nakakakita rin, ngunit ang realidad, paraan at pagiging perpekto ng mga katangiang ito ay magkakaiba ayon sa pagiging Tagapaglikha at nilikha.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.