Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay sa Sugo ni Allah.
Ang wastong paniniwala tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah ay nakabatay sa mga bagay na napatunayan sa Aklat ni Allah at sa Sunnah ng Kanyang Sugo ﷺ, ayon sa pagkaunawa ng mga Sahabah, ng mga Tabi'in, at ng mga unang iskolar.
Anumang katangian na tunay na napatunayan mula kay Allah تعالى o sa Kanyang Sugo ﷺ ay pinatutunayan natin nang hindi nagtatanong kung paano, nang hindi inihahambing sa mga katangian ng mga nilikha, nang hindi itinatanggi, at nang hindi binabaluktot ang kahulugan nito.
Walang pangunahing pagkakaiba sa prinsipyo ng pagpapatunay sa pagitan ng mga Katangian ng Kanyang Sarili, mga katangiang nagpapahayag ng kahulugan, mga katangiang iniulat sa kapahayagan, at iba pa. Anumang napatunayan ng wastong ebidensiya ay dapat patunayan sa paraang naaangkop sa kadakilaan ni Allah تعالى.
Ang Qur'an at Sunnah ay ipinahayag upang ipakilala sa mga alipin ang kanilang Panginoon, kabilang ang pagkilala sa Kanyang mga Pangalan at Katangian. Ang pangunahing tuntunin sa pananalita ay unawain ito ayon sa tunay na kahulugang nauunawaan ng kausap, habang pinaniniwalaang si Allah تعالى ay malaya sa anumang pagkakahawig sa Kanyang mga nilikha.
Ipinaabot ng Propeta ﷺ ang Qur'an sa kanyang pamayanan at ipinaliwanag sa kanila ang kanilang kailangan. Hindi napatunayang sinabi niya na ang alinman sa mga Katangian ni Allah na binanggit sa Qur'an ay kailangang ilihis mula sa maliwanag nitong kahulugan o unawain bilang isang metaporang nagtatanggi sa Katangian.
Itinatag din sa Sunnah ang maraming Katangian ni Allah تعالى, gaya ng pagbaba, ang Paa, pagtawa at kagalakan. Hindi iniulat mula sa mga Sahabah na tinutulan nila ang pagpapatunay sa mga Katangiang ito o sinabi nilang hindi maaaring tumukoy ang mga ito sa kanilang tunay na kahulugan.
Kung ang maliwanag na kahulugan ng mga tekstong ito ay kinakailangang nagpapahiwatig ng kakulangan o pagkakahawig, ipinaliwanag sana ito ng Propeta ﷺ, sapagkat siya ay inutusang maghatid at magpaliwanag.
Nang lumitaw ang mga pananaw na tumatangging ipinahihiwatig ng mga teksto ang mga Katangiang banal at nagsasabing ang tinutukoy ay metaporikal na kahulugan, ipinaliwanag ng mga iskolar ng Sunnah na ang mga teksto tungkol sa mga Katangian ay pinatutunayan ayon sa tunay na kahulugan ng mga ito, habang itinatanggi ang anumang pagkakahawig sa mga katangian ng mga nilikha.
Kabilang dito si Imam Uthman ibn Sa'id ad-Darimi رحمه الله, sa kanyang pagtugon sa mga naglilihis sa mga teksto ng mga Katangian mula sa kanilang maliwanag na kahulugan.
Ipinaliwanag ni Imam at-Tabari رحمه الله, sa paglalahad ng pamamaraan ng Ahl as-Sunnah tungkol sa mga Katangian, na kailangang patunayan ang kanilang mga realidad ayon sa nauunawaan mula sa pagpapatunay, habang itinatanggi ang pagkakahawig, batay sa sinabi ni Allah تعالى:
“Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakaririnig, ang Ganap na Nakakakita.” [Ash-Shura 42:11]
Samakatuwid, ang pagpapatunay ng isang Katangian ay hindi nangangahulugang ihambing si Allah sa Kanyang mga nilikha. Pinatutunayan natin para sa Kanya ang pandinig, paningin, dalawang Kamay, at iba pang Katangiang napatunayan ng ebidensiya, habang naniniwalang walang alinman sa Kanyang mga Katangian ang katulad ng mga katangian ng mga nilikha.
Sinabi ni Imam Abu Ahmad al-Qassab رحمه الله na bawat Katangiang ipinangalan ni Allah sa Kanyang Sarili, o ipinangalan sa Kanya ng Kanyang Sugo ﷺ, ay isang tunay na Katangian at hindi lamang metaporikal na Katangian na kailangang ilihis mula sa kahulugan nito.
Sinabi ni al-Hafiz Ibn Abd al-Barr رحمه الله na ang pangunahing tuntunin sa pananalita ay unawain ito ayon sa tunay na kahulugan nito, at hindi lumilipat sa metapora maliban kung may ebidensiyang pumipigil sa tunay na kahulugan. Binanggit din niya na pinatutunayan ng Ahl as-Sunnah ang mga Katangiang nabanggit sa Qur'an at Sunnah ayon sa kanilang tunay na kahulugan, nang hindi tinutukoy kung paano ang mga ito at hindi itinatakda ang kanilang paraan.
Ipinaliwanag ni al-Hafiz adh-Dhahabi رحمه الله na ang pagbibigay ng metaporikal na kahulugan sa lahat ng Katangian ay humahantong sa pagtanggi sa kanilang mga kahulugan. Ang Katangian ay kaugnay ng may-ari nito; kung tunay na umiiral si Allah تعالى, tunay ding itinatag para sa Kanya ang Kanyang mga Katangian sa paraang naaangkop sa Kanya. Kaya hindi tama na gawing mga metaporang walang tunay na realidad ang mga ito.
Isa sa pinakamahalagang bagay na dapat maunawaan ay na kapag sinabi ng Ahl as-Sunnah: “Pinatutunayan namin ang mga Katangian ayon sa kanilang tunay na kahulugan,” hindi nila ibig sabihin na pinatutunayan nila ang mga ito sa paraang katulad ng mga katangian ng mga nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
“Walang anumang katulad Niya.”
Kung paanong ang Kanyang Sarili ay hindi katulad ng mga sarili ng mga nilikha, gayundin ang Kanyang mga Katangian ay hindi katulad ng kanilang mga katangian.
Kaya tama na sabihin na si Allah تعالى ay nakaririnig at nakakakita, at mayroon Siyang Kamay at dalawang Kamay, dalawang Mata, at iba pang Katangiang napatunayan ng ebidensiya, habang naniniwalang ang Kanyang pandinig, paningin, Kamay at Mata ay hindi tulad ng pandinig, paningin, kamay at mata ng isang nilikha.
Ang tamang pamamaraan ay pagsamahin ang dalawang prinsipyo:
Pagpapatunay nang walang pagtutulad, at pagpapahayag ng kadakilaan ni Allah nang walang pagtanggi sa Kanyang mga Katangian.
Sinabi ni Allah تعالى:
“Katotohanan, ang mga nanunumpa ng katapatan sa iyo ay tunay na nanunumpa ng katapatan kay Allah. Ang Kamay ni Allah ay nasa ibabaw ng kanilang mga kamay.” [Al-Fath 48:10]
Pinatutunayan ng Ahl as-Sunnah sa talatang ito ang Katangian ng Kamay ni Allah تعالى, at hindi nila ito ginagawang metapora lamang para sa kapangyarihan, awtoridad o pangingibabaw.
Gayunpaman, ang pagpapatunay sa Kamay ay hindi nangangahulugang ang Kamay ni Allah ay humahawak sa mga kamay ng mga nanumpa ng katapatan o katulad ng kanilang mga kamay.
Ipinaliwanag ni Shaykh Ibn 'Uthaymin رحمه الله na ang talata ay nauunawaan ayon sa maliwanag at tunay nitong kahulugan, at ang Kamay ni Allah تعالى ay nasa ibabaw ng mga kamay ng mga nanumpa ng katapatan sapagkat ang Kanyang Kamay ay kabilang sa Kanyang mga Katangian. Si Allah تعالى ay nasa ibabaw nila, sa Kanyang Trono, at hindi nito kinakailangang mangahulugan na pisikal na hinahawakan ng Kanyang Kamay ang kanilang mga kamay.
Halimbawa nito ang pagsasabi ng isang tao: “Ang langit ay nasa ibabaw natin,” kahit ito ay hiwalay at malayo sa atin.
Samakatuwid, ang pagpapatunay sa Kamay ay hindi nangangahulugan ng pagpapatunay ng pisikal na paghawak o pagkakahawig. Ang ibig sabihin nito ay patunayan ang Katangian gaya ng pagkakapahayag nito, sa paraang naaangkop kay Allah تعالى.
Sinabi ni Allah تعالى sa Kanyang Propeta ﷺ:
“Maging matiisin sa hatol ng iyong Panginoon, sapagkat ikaw ay nasa ilalim ng Aming mga Mata.” [At-Tur 52:48]
Ipinaliwanag ng ilan sa mga unang iskolar ang talatang ito sa pamamagitan ng pagsasabing: “Sa ilalim ng Aming paningin,” o sa mga kahulugang nagpapahiwatig ng proteksiyon, pangangalaga at atensiyon.
Ang paliwanag na ito ay hindi kinakailangang nangangahulugan ng pagtanggi sa Katangian ng Mata. Maaari itong maging pagpapaliwanag sa talata sa pamamagitan ng isa sa mga ipinahihiwatig o kinakailangang kahihinatnan ng kahulugan nito.
Pinatutunayan ng talata ang Katangian ng Mata para kay Allah تعالى, habang ipinahihiwatig din nito na ang Propeta ﷺ ay nasa ilalim ng pangangalaga at proteksiyon ni Allah, at na Siya ay nakakakita at nag-iingat sa kanya.
Ipinaliwanag ni Shaykh Ibn 'Uthaymin رحمه الله na ang kahulugan ng “sa ilalim ng Aming mga Mata” ay kasama ng Aming pangangalaga at paningin, at ang pang-ukol ay nagpapahiwatig ng pagsama. Hindi ibig sabihin na ang Propeta ﷺ ay literal na nasa loob ng Mata ni Allah تعالى.
Ipinaliwanag din niya na kapag binigyang-kahulugan ng ilan sa mga unang iskolar ang talata bilang “sa ilalim ng Aming paningin,” hindi ito kinakailangang nangangahulugan ng pagtanggi sa Katangian ng Mata. Maaari itong maging pagpapaliwanag sa pamamagitan ng ipinahihiwatig na kahulugan habang nananatiling pinatutunayan ang mismong Katangian.
Ipinaliwanag ni Shaykh Salih Al ash-Shaykh na ang pagbibigay-kahulugan sa talata bilang “sa ilalim ng Aming paningin, pagkakita, pangangalaga, proteksiyon at pag-iingat” ay pagpapaliwanag sa salita sa pamamagitan ng mga kahulugang taglay o ipinahihiwatig nito, at hindi ito ang uri ng pagpapakahulugan na naglilihis sa salita mula sa ipinahihiwatig nitong kahulugan at nagtatanggi sa Katangian.
Dito makikita ang puntong maaaring magdulot ng kalituhan sa taong sinusuri ang mga tekstong ito mula sa pananaw ng wika at retorika.
Ang isang salita ay maaaring magpahiwatig ng isang kahulugan nang tuwiran, at maaari ring magpahiwatig ng ibang kahulugan sa pamamagitan ng implikasyon o kinakailangang kahihinatnan.
Kaya maaaring ipaliwanag ng ilan sa mga unang iskolar ang:
“Sapagkat ikaw ay nasa ilalim ng Aming mga Mata”
bilang “sa ilalim ng Aming paningin” o “sa ilalim ng Aming proteksiyon at pangangalaga,” dahil ang mga kahulugang ito ay nakapaloob sa talata o kinakailangang sumusunod mula rito.
Ang pagkakaiba ay pinatutunayan ng Ahl as-Sunnah ang mismong orihinal na Katangian, at pagkatapos ay binabanggit ang isa sa mga ipinahihiwatig o kahihinatnan nito.
Samantala, ang interpretasyong nagtatanggi sa Katangian ay nagsasabing: walang Mata; ang ibig sabihin lamang ay proteksiyon at pangangalaga.
Ito ang pangunahing pagkakaiba sa pagitan ng dalawang pananaw.
Samakatuwid, hindi lahat ng pagpapaliwanag sa isang talata gamit ang ibang salita ay isang maling interpretasyon. Maaari itong maging pagpapaliwanag sa salita sa pamamagitan ng isa sa mga ipinahihiwatig o kahihinatnan nito, habang nananatiling pinatutunayan ang orihinal na Katangian.
Ang pangunahing prinsipyo tungkol sa mga teksto ng mga Katangian ni Allah تعالى ay ang mga ito ay pinatutunayan ayon sa pagkakapahayag ng mga ito, ayon sa tunay na kahulugang naaangkop kay Allah, nang walang pagtutulad o pagtukoy kung paano, at nang walang pagtanggi o pagbaluktot.
Samakatuwid:
Ang talatang “Ang Kamay ni Allah ay nasa ibabaw ng kanilang mga kamay” ay nagpapatunay sa Katangian ng Kamay ni Allah تعالى, at hindi tama na itanggi ito at gawing metapora lamang ng kapangyarihan o pangingibabaw.
Ang talatang “Sapagkat ikaw ay nasa ilalim ng Aming mga Mata” ay nagpapatunay sa Katangian ng Mata para kay Allah تعالى, at nagpapahiwatig din ng proteksiyon, pangangalaga at atensiyon.
Ang pagpapaliwanag ng ilan sa mga unang iskolar sa talatang ito bilang “sa ilalim ng Aming paningin” ay hindi kinakailangang nangangahulugan ng pagtanggi sa Mata. Maaari itong maging pagpapaliwanag sa salita sa pamamagitan ng mga kahulugang taglay o ipinahihiwatig nito.
Ang pagpapatunay sa mga Katangian ni Allah ayon sa tunay na kahulugan ng mga ito ay hindi nangangahulugang ihambing ang mga ito sa mga katangian ng mga nilikha. Sinabi ni Allah سبحانه وتعالى: “Walang anumang katulad Niya.”
Ang pangkalahatang tuntunin ay: pagpapatunay nang walang pagtutulad, at pagpapahayag ng kadakilaan ni Allah nang walang pagtanggi sa Kanyang mga Katangian.
At si Allah ang higit na nakaaalam.