Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanila ng Sugo ni Allah.
Ang pangunahing prinsipyo tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah تعالى ay manatili lamang sa mga bagay na napatunayan sa Qur’an at Sunnah, sapagkat ang mga ito ay mga bagay na itinatag sa pamamagitan ng kapahayagan.
Tungkol naman sa mga salitang hindi matatagpuan sa mga tekstong Islamiko, hindi dapat agad iugnay ang mga ito kay Allah تعالى, maging sa pagpapatibay o pagtanggi, bago malaman ang tunay na kahulugan nito.
Dapat pag-ibahin ang mga Pangalan at Katangian ni Allah at ang mga salitang ginagamit upang magbigay ng pahayag tungkol kay Allah تعالى.
Mas malawak ang mga salitang maaaring gamitin upang magbigay-ulat tungkol kay Allah kaysa sa Kanyang mga Magagandang Pangalan at mga Katangiang napatunayan. Kaya maaaring gumamit ng isang salitang tama ang kahulugan kahit hindi ito kabilang sa mga Magagandang Pangalan ni Allah.
Sinabi ni Ibn al-Qayyim رحمه الله:
“Ang kabilang sa larangan ng pagbibigay-ulat tungkol sa Kanya تعالى ay mas malawak kaysa sa kabilang sa larangan ng Kanyang mga Pangalan at Katangian, gaya ng ‘bagay,’ ‘umiiral,’ at ‘ang Sariling Tagapagsustento’; maaaring magbigay-ulat tungkol sa Kanya gamit ang mga salitang ito, ngunit hindi sila kabilang sa Kanyang mga Magagandang Pangalan o mga Kataas-taasang Katangian.”
Samakatuwid, hindi lahat ng salitang maaaring gamitin nang tama tungkol kay Allah تعالى ay kinakailangang isa sa Kanyang mga Magagandang Pangalan o isang napatunayang Katangian.
Ang salitang “ḥadd”, ayon sa paliwanag na ito, ay hindi binanggit sa Qur’an at Sunnah bilang isa sa mga Pangalan o Katangian ni Allah تعالى. Kaya ito ay isang salitang nangangailangan ng paglilinaw sa kahulugang nilalayon.
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na ang mga bagong likhang salita at malalabong termino ay hindi dapat basta pagtibayin o tanggihan bago malaman ang kanilang kahulugan. Dapat itong ibalik sa malinaw na mga teksto ng Qur’an at Sunnah.
Kung ang isang termino ay maaaring maglaman ng parehong tama at maling kahulugan, hindi ito dapat basta pagtibayin o tanggihan nang walang paglilinaw.
Kung linawin kung ano ang ibig sabihin ng “ḥadd”, at ang tinutukoy ay isang wastong kahulugang pinatutunayan ng Qur’an at Sunnah, maaari itong gamitin sa pagbibigay-ulat tungkol kay Allah تعالى kapag kinakailangan ang paglilinaw.
Ang mahalaga sa ganitong kalagayan ay ang kahulugang nilalayon, hindi lamang ang salita mismo.
Kung ang ibig sabihin ng “ḥadd” ay si Allah تعالى ay hiwalay at naiiba sa Kanyang mga nilikha, nasa ibabaw nila, at walang nilikha ang pumapasok sa Kanyang Sarili; hindi Siya nakikiisa sa anumang nilikha at hindi Siya nananahan sa alinman sa Kanyang mga nilikha, kung gayon ang kahulugang ito ay tama sa sarili nito.
Gayunpaman, hindi nito kinakailangang ibig sabihin na ang salitang “ḥadd” ay isang katangiang tahasang itinatag ng kapahayagan para kay Allah تعالى. Ito ay isang pagpapahayag lamang para sa isang wastong kahulugan tungkol sa pagkakaiba ng Tagapaglikha at ng Kanyang nilikha.
Isinalaysay na nang tanungin si Abdullah ibn al-Mubarak رحمه الله: “Paano natin makikilala ang ating Panginoon?”, sumagot siya:
“Sa pagkilala na Siya ay nasa ibabaw ng Kanyang mga langit, nasa Kanyang Trono, at hiwalay sa Kanyang mga nilikha.”
Nang tanungin siya: “May ḥadd ba?”, sumagot siya: “May ḥadd.”
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na ginamit ng ilan sa mga unang iskolar ang salitang ito bilang tugon sa mga taong tumatanggi na si Allah تعالى ay hiwalay sa Kanyang mga nilikha.
Kung gagamitin ang salitang “ḥadd” sa ganitong kahulugan, hindi dapat isipin na kayang saklawin ng mga nilikha si Allah تعالى sa kanilang kaalaman o malaman ang tunay na realidad at paraan nito.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Nalalaman Niya ang nasa harapan nila at ang nasa likuran nila, ngunit hindi nila Siya kayang saklawin sa kanilang kaalaman.﴾ [Taha: 110].
At sinabi Niya سبحانه:
﴿At hindi nila maaaring saklawin ang anuman sa Kanyang kaalaman maliban sa Kanyang nais.﴾ [Al-Baqarah: 255].
Samakatuwid, ang pagpapatibay sa pagkakaiba at kataasan ni Allah ay hindi nangangahulugang alam ng tao kung paano ito o kaya niyang saklawin si Allah سبحانه وتعالى.
Ang salitang “ḥadd” ay hindi kabilang sa malinaw na mga salitang itinatag ng Qur’an o Sunnah bilang Pangalan o Katangian ni Allah تعالى. Samakatuwid, ito ay isang malabong termino na hindi dapat basta pagtibayin o tanggihan tungkol kay Allah nang hindi muna nililinaw ang kahulugang nilalayon.
Kung maling kahulugan ang tinutukoy, tulad ng pag-aakalang maaaring saklawin ng mga nilikha si Allah o malaman nila ang paraan o lawak ng Kanyang Sarili, kung gayon mali ang kahulugang iyon.
Ngunit kung ang tinutukoy ay ang wastong kahulugan na si Allah تعالى ay naiiba at hiwalay sa Kanyang mga nilikha, nasa ibabaw nila, at hindi nananahan sa alinman sa Kanyang mga nilikha ni nakikiisa sa kanila, kung gayon ang kahulugang ito ay tama sa sarili nito.
At si Allah ang higit na nakaaalam.