Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanila ng Sugo ni Allah.
Ang argumentong ito ay maaaring maglaman ng isang katotohanang ginagamit upang suportahan ang isang maling kahulugan.
Ang katotohanan ay si Allah تعالى ay higit na dakila kaysa sa mapaloob o mapalibutan ng alinman sa Kanyang mga nilikha. Ang pahayag ng Ahl as-Sunnah na “Si Allah ay nasa kalangitan” ay hindi nangangahulugang ang kalangitan ay naglalaman o pumapaligid sa Kanya.
Ang mali ay gamitin ang ganitong kahulugan upang itanggi ang kataasan ni Allah تعالى sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha, o ipaisip sa mga tao na kapag sinasabi ng Ahl as-Sunnah na “Si Allah ay nasa kalangitan,” ang ibig nilang sabihin ay pisikal na nasa loob Siya ng kalangitan o nakakulong dito.
Hindi ito ang kahulugan na nilalayon ng Ahl as-Sunnah.
Hindi nila itinatag ang paniniwalang ito batay sa mga opinyon ng tao, kundi pinagtibay nila ang kataasan ni Allah sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha batay sa Qur’an at Sunnah.
Ang salitang “kalangitan” ay maaaring gamitin sa wika at sa mga tekstong Islamiko sa dalawang kahulugan:
Kataas-taasan at pagiging mataas.
Ang nilikhang pisikal na kalangitan na nasa itaas natin.
Kapag sinabi ng Ahl as-Sunnah na “Si Allah ay nasa kalangitan,” maaaring ang “kalangitan” ay tumutukoy sa kataasan, ibig sabihin, si Allah تعالى ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at mataas sa kanila.
Kung ang “kalangitan” naman ay tumutukoy sa nilikhang pisikal na kalangitan, ang salitang “sa” ay maaaring magkaroon ng kahulugang “sa ibabaw ng” sa wikang Arabe.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Kaya maglakbay kayo sa lupain sa loob ng apat na buwan﴾ [At-Tawbah: 2].
Ibig sabihin, maglakbay kayo sa ibabaw ng lupa.
At sinabi Niya سبحانه, na isinasalaysay ang sinabi ng Paraon:
﴿At tiyak na ipapako ko kayo sa mga katawan ng mga puno ng datiles﴾ [Taha: 71].
Ibig sabihin, sa ibabaw ng mga puno ng datiles.
Dahil dito, ipinaliwanag ni Al-Hafiz Ibn Abd al-Barr رحمه الله ang sinabi ni Allah:
﴿Kayo ba ay nakadarama ng katiwasayan laban sa Kanya na nasa kalangitan na hindi Niya ipalulunok sa inyo ang lupa?﴾ [Al-Mulk: 16]
na ang kahulugan ay: Ang Nasa ibabaw ng kalangitan, ibig sabihin, nasa ibabaw ng Trono. Binanggit niya na ang “sa” ay maaaring magkaroon ng kahulugang “sa ibabaw ng” sa wikang Arabe.
Ipinaliwanag ni Shaykh Ibn Uthaymin رحمه الله na ang pahayag ng Ahl as-Sunnah na “Si Allah ay nasa kalangitan” ay maaaring unawain na ang “sa” ay nangangahulugang “sa ibabaw ng”, ibig sabihin, si Allah تعالى ay nasa ibabaw ng kalangitan.
Maaari ring ang “sa” ay nagpapahiwatig ng pagiging nasa isang lugar kung ang “kalangitan” ay tumutukoy sa kataasan, kaya ang kahulugan ay si Allah تعالى ay nasa kalagayan ng kataasan.
Ngunit kung ang tinutukoy ng “kalangitan” ay ang mga pisikal na nilikhang katawan, hindi tama na unawain ang “sa” bilang nasa loob si Allah تعالى ng mga ito o napalilibutan Siya ng mga ito. Mali ito, sapagkat napakadakila ni Allah تعالى upang Siya ay mapalibutan ng alinman sa Kanyang mga nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At hindi nila Siya kayang saklawin sa kanilang kaalaman.﴾ [Taha: 110].
Kung gayon, paano maiisip na maaaring saklawin Siya ng alinman sa Kanyang mga nilikha?
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na nang sabihin ng mga naunang salinlahi, mga imam at Ahl as-Sunnah:
“Si Allah ay nasa ibabaw ng Trono, at Siya ay nasa kalangitan sa ibabaw ng lahat ng bagay,”
hindi nila ibig sabihin na mayroong isang bagay na naglalaman o kumukulong kay Allah تعالى, o na ang alinman sa mga nilikha ay isang lugar o lalagyan para sa Kanya.
Bagkus, si Allah سبحانه ay nasa ibabaw ng lahat ng bagay at hindi nangangailangan ng anuman, samantalang ang bawat nilikha ay nangangailangan sa Kanya.
Hindi nangangailangan si Allah تعالى sa Trono o sa alinman sa Kanyang mga nilikha, samantalang ang Trono at lahat ng nilikha ay nangangailangan sa Kanya سبحانه.
Kaya hindi dapat unawain ang kataasan ni Allah bilang isang kataasang nangangailangan ng isang nilikha upang magdala o maglaman sa Kanya.
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na ang salitang “kalangitan” ay maaaring isang pangkalahatang katawagan para sa anumang mataas at nasa itaas, at hindi kinakailangang tumukoy sa isang partikular na pisikal na nilikhang katawan.
Samakatuwid, ang sinabi ni Allah:
﴿Kayo ba ay nakadarama ng katiwasayan laban sa Kanya na nasa kalangitan...?﴾
ay maaaring mangahulugang: Ang Nasa kataasan.
Si Allah تعالى ay Al-‘Aliyy Al-A‘la — Ang Pinakamataas, Ang Kataas-taasan, at taglay Niya ang pinakamataas na kataasan, nasa ibabaw ng Trono. Kaluwalhatian at kataasan ay para sa Kanya.
Hindi ang ibig sabihin nito ay nakakulong si Allah تعالى sa loob ng anumang nilikha, kundi ang pagpapatibay sa Kanyang kataasan at pagiging nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha sa paraang angkop sa Kanyang Kamahalan.
Ang pahayag ng Ahl as-Sunnah na “Si Allah تعالى ay nasa kalangitan” ay hindi nangangahulugang si Allah تعالى ay nasa loob ng pisikal na kalangitan, na napapalibutan Siya nito, o na Siya ay nasa pagitan ng mga anghel.
Bagkus, ang ibig sabihin nito ay ang pagpapatibay sa kataasan ni Allah at pagiging nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha: Siya ay nasa ibabaw nila, mataas sa kanila, hindi nangangailangan sa kanila, samantalang silang lahat ay nangangailangan sa Kanya.
Ang salitang “kalangitan” sa ganitong konteksto ay maaaring tumukoy sa kataasan, at kung ang tinutukoy ay ang nilikhang kalangitan, ang salitang “sa” ay maaaring mangahulugang “sa ibabaw ng” sa wikang Arabe.
Samakatuwid, walang salungatan sa pagitan ng pagpapatibay sa kataasan ni Allah تعالى at ng paglilinis sa Kanya mula sa pagiging napapaloob sa alinman sa Kanyang mga nilikha. Si Allah تعالى ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha, at walang sinuman sa Kanyang mga nilikha ang nakasasaklaw sa Kanya.
At si Allah ang higit na nakaaalam.