Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ay mapasakanyang Sugo.
Upang maunawaan nang tama ang usaping ito, kailangang itatag ang dalawang mahahalagang prinsipyo:
Pinatutunayan ng Qur’an at Sunnah na si Allah تعالى ay mataas sa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at na Siya ay nag-Istiwa’ sa ibabaw ng Kanyang Trono.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Kay Allah ay nagpapatirapa ang anumang nilalang na nasa mga kalangitan at nasa lupa, gayundin ang mga anghel, at hindi sila nagmamalaki. Sila ay natatakot sa kanilang Panginoon na nasa ibabaw nila at ginagawa nila ang ipinag-uutos sa kanila.﴾ [An-Nahl: 49–50]
Sinabi rin ni Allah تعالى:
﴿Kayo ba ay nakadarama ng katiwasayan mula sa Kanya na nasa langit, na hindi Niya ipalulunok sa inyo ang lupa, at bigla itong yayanig? O kayo ba ay nakadarama ng katiwasayan mula sa Kanya na nasa langit, na hindi Siya magpadala laban sa inyo ng unos na may mga batong bumabagsak? Malalaman ninyo kung paano ang Aking babala.﴾ [Al-Mulk: 16–17]
Sinabi rin ng Propeta ﷺ:
“Hindi ba ninyo ako pinagkakatiwalaan samantalang ako ay pinagkatiwalaan ng Siya na nasa langit? Ang mga balita mula sa langit ay dumarating sa akin umaga at gabi.”
Isinalaysay nina Al-Bukhari at Muslim.
Sinabi rin niya ﷺ:
“Maawa kayo sa mga nasa lupa at ang Siya na nasa langit ay maaawa sa inyo.”
Isinalaysay ni At-Tirmidhi, at sinabi niyang ito ay hasan sahih.
Napatunayang sinabi rin ng Propeta ﷺ:
“Nang matapos ni Allah ang paglikha, isinulat Niya sa Kanyang Aklat, na nasa Kanya sa ibabaw ng Trono: ‘Ang Aking awa ay nangibabaw sa Aking galit.’”
Isinalaysay nina Al-Bukhari at Muslim.
Ang mga tekstong ito at iba pa ay nagpapatunay sa kataasan at pagiging nasa ibabaw ng lahat ni Allah تعالى at sa Kanyang Istiwa’ sa ibabaw ng Kanyang Trono, sa paraang naaangkop sa Kanyang kadakilaan.
Kasabay ng pagpapatibay sa kataasan ni Allah تعالى, kailangang paniwalaan na wala sa Kanyang mga nilikha ang maaaring bumalot o pumaligid sa Kanya.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Hindi Siya naaabot ng mga paningin, samantalang naaabot Niya ang lahat ng paningin. At Siya ang Mabait at Ganap na Nakaaalam.﴾ [Al-An‘am: 103]
Sinabi rin Niya سبحانه وتعالى:
﴿Nalalaman Niya ang nasa harapan nila at ang nasa likuran nila, ngunit hindi nila Siya maaaring palibutan sa pamamagitan ng kaalaman.﴾ [Ta-Ha: 110]
Si Allah سبحانه وتعالى ang Tagapaglikha ng mga kalangitan, lupa, Trono at lahat ng nilikha. Hindi Siya nangangailangan sa mga ito at Siya ay malaya mula sa pangangailangan sa mga ito. Walang anumang nilikha Niya ang maaaring pumaligid sa Kanya.
Dahil dito, kapag sinasabi ng Ahl al-Sunnah na si Allah تعالى ay “nasa langit,” hindi nila ibig sabihin na ang nilikhang langit ay naglalaman o pumapaligid kay Allah.
Ang pariralang ito ay nagpapahiwatig ng Kanyang kataasan at pagiging nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha. Ang salitang “langit” sa ganitong konteksto ay maaaring tumukoy sa direksiyon ng kataasan, at ang “sa” ay maaaring gamitin sa kahulugang “sa ibabaw ng” o “higit sa,” ayon sa paggamit sa wikang Arabe at sa Qur’an.
Halimbawa, sinabi ni Allah تعالى:
﴿Kaya maglakbay kayo nang malaya sa lupa sa loob ng apat na buwan.﴾ [At-Tawbah: 2]
Ibig sabihin: maglakbay sa ibabaw ng lupa.
Gayundin, sinabi Niya تعالى:
﴿At ipapako ko kayo sa mga puno ng datiles.﴾ [Ta-Ha: 71]
Ibig sabihin: sa ibabaw ng mga puno ng datiles.
Samakatuwid, ang kahulugan ng sinabi ni Allah:
﴿Kayo ba ay nakadarama ng katiwasayan mula sa Siya na nasa langit...﴾
ay ang pagpapatibay sa kataasan at pagiging nasa ibabaw ng lahat ni Allah تعالى. Hindi ito nangangahulugan na si Allah ay nakakulong sa loob ng langit o na napaliligiran Siya ng langit.
Napatunayang isinalaysay mula kay Ali ibn Al-Hasan ibn Shaqiq, guro ni Imam Al-Bukhari, na sinabi niya:
“Tinanong ko si Abdullah ibn Al-Mubarak: Paano natin nakikilala ang ating Panginoon?
Sumagot siya:
‘Sa ikapitong langit, sa ibabaw ng Kanyang Trono.’”
Sa ibang salaysay:
“Sa ibabaw ng ikapitong langit, sa ibabaw ng Kanyang Trono.”
Nang tanungin si Imam Ahmad ibn Hanbal رحمه الله tungkol dito, sinabi niya:
“Ganito ang aming paniniwala tungkol dito.”
Ipinaliwanag ni Imam Adh-Dhahabi رحمه الله na ang salaysay na nagsasabing “sa ibabaw ng langit” ay nagpapaliwanag sa kahulugan ng ibang salaysay na nagsasabing “nasa langit,” ibig sabihin, pagpapatibay sa kataasan at pagiging nasa ibabaw.
Sinabi ni Al-Hafiz Ibn Abd al-Barr رحمه الله:
“Tungkol naman sa sinabi ni Allah تعالى: ﴿Kayo ba ay nakadarama ng katiwasayan mula sa Siya na nasa langit na hindi Niya ipalulunok sa inyo ang lupa?﴾ [Al-Mulk: 16], ang kahulugan nito ay: Siya na nasa ibabaw ng langit, ibig sabihin, sa ibabaw ng Trono. Ang salitang ‘sa’ ay maaaring magkaroon ng kahulugan na ‘sa ibabaw ng’.”
Pagkatapos ay binanggit niya bilang halimbawa:
﴿Kaya maglakbay kayo nang malaya sa lupa﴾
ibig sabihin: sa ibabaw ng lupa,
at:
﴿At ipapako ko kayo sa mga puno ng datiles﴾
ibig sabihin: sa ibabaw ng mga puno ng datiles.
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله:
“Kapag sinasabi ng mga Salaf, ng mga Imam, at ng lahat ng mga iskolar ng Sunnah na Siya ay nasa ibabaw ng Trono at Siya ay nasa langit, higit sa lahat ng bagay, hindi nila ibig sabihin na mayroong anumang bagay na pumapaligid sa Kanya, naglilimita sa Kanya, nagsisilbing lugar para sa Kanya, o sisidlan na naglalaman sa Kanya. Kaluwalhatian at Kataasan ay para sa Kanya, at Siya ay malayo sa gayong kahulugan.”
Ipinaliwanag niya na si Allah تعالى ay nasa ibabaw ng lahat ng bagay at hindi nangangailangan ng anuman, samantalang ang lahat ng nilikha ay nangangailangan sa Kanya. Hindi Niya kailangan ang Trono o alinman sa Kanyang mga nilikha.
Binanggit din niya na ang sinabi ni Allah تعالى:
﴿Kayo ba ay nakadarama ng katiwasayan mula sa Siya na nasa langit...﴾
ay maaaring maunawaan na ang “langit” ay tumutukoy sa nilikhang bagay na mataas; kaya ang “nasa langit” ay nangangahulugang “nasa ibabaw ng langit.” Ipinaliwanag din niya na ang “langit” ay maaaring gamitin bilang pangkalahatang katawagan para sa anumang mataas, kaya ang “nasa langit” ay maaaring mangahulugang “nasa mataas,” bilang kabaligtaran ng nasa ibaba.
Ang iyong paniniwala na si Allah تعالى ay nag-Istiwa’ sa ibabaw ng Kanyang Trono, nasa ibabaw ng Kanyang mga kalangitan at nasa ibabaw ng lahat ng Kanyang nilikha ay ang kahulugang ipinahihiwatig ng mga tekstong Qur’an at Sunnah tungkol sa usaping ito.
Tungkol naman sa nabasa mo sa ilang tafsir na si Allah تعالى ay “nasa langit,” hindi ito nangangahulugang kinakailangang salungat ito sa nabanggit. Ang ganitong pananalita ay matatagpuan sa Qur’an, Sunnah at mga salita ng mga iskolar kapag ito ay nauunawaan nang tama.
Hindi nito ibig sabihin na ang nilikhang langit ay pumapaligid o naglalaman kay Allah تعالى. Ang ibig sabihin nito ay ang pagpapatibay sa Kanyang kataasan at pagiging nasa ibabaw ng Kanyang nilikha, at na Siya سبحانه وتعالى ay nasa ibabaw ng Kanyang mga nilikha at nag-Istiwa’ sa ibabaw ng Kanyang Trono, sa paraang naaangkop sa Kanyang kadakilaan.
Kung ito ang kahulugan na nilalayon ng tagapagpaliwanag nang sabihin niyang “nasa langit,” ito ay naaayon sa ipinahihiwatig ng mga teksto. Ngunit kung ang ibig niyang sabihin ay na ang langit ay pumapaligid o naglalaman kay Allah, kung gayon ang kahulugang iyon ay mali at tinatanggihan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.