Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay sa Sugo ni Allah, sa kanyang pamilya at sa lahat ng kanyang mga Kasamahan. Pagkatapos:
Walang tunay at mapagkakatiwalaang katibayan na nagpapatunay na ang “Nagdudulot ng Kapinsalaan” o “Nagdudulot ng Pakinabang” ay kabilang sa mga Pangalan ni Allah تعالى.
Nabanggit ang mga ito sa kilalang hadith na naglilista ng ilan sa mga Magagandang Pangalan ni Allah, ngunit ang hadith na ito ay hindi mapagkakatiwalaan at hindi maaaring gamitin bilang katibayan upang magtatag ng mga Pangalan ni Allah.
Ang tuntunin ng mga iskolar ay na ang mga Pangalan at Katangian ni Allah ay dapat itatag batay sa kapahayagan. Kaya walang pangalan ang maaaring ituring na kabilang sa mga Pangalan ni Allah maliban kung may tunay na katibayan mula sa Qur’an o Sunnah.
Ngunit may pagkakaiba sa pagitan ng pagbibigay ng pangalan kay Allah at pagbibigay ng impormasyon tungkol kay Allah. Mas malawak ang saklaw ng pagbibigay ng impormasyon kaysa sa saklaw ng mga Pangalan at Katangian.
Samakatuwid, maaaring sabihin tungkol kay Allah تعالى: “Si Allah ang nagbibigay ng pakinabang at nagdudulot ng kapinsalaan” o “Si Allah تعالى ay nagdudulot ng pakinabang at kapinsalaan,” kung ang layunin ay ipaliwanag na Siya ang namamahala sa kapinsalaan at pakinabang. Ngunit hindi nito pinatutunayan na ang “Nagdudulot ng Kapinsalaan” o “Nagdudulot ng Pakinabang” ay mga Pangalan ni Allah.
Dahil dito, hindi rin tama na bumuo ng mga pangalan para sa mga tao mula sa mga salitang ito sa paniniwalang ang mga ito ay mga Pangalan ni Allah. Kaya hindi dapat sabihin, halimbawa, “Alipin ng Nagdudulot ng Kapinsalaan” o “Alipin ng Nagdudulot ng Pakinabang” batay sa ganitong pagpapalagay.
Si Allah سبحانه وتعالى ang namamahala sa Kanyang mga nilikha, at walang kapinsalaan o pakinabang na nangyayari maliban sa Kanyang pahintulot at pagtatakda.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿وَنَبْلُوكُم بِالشَّرِّ وَالْخَيْرِ فِتْنَةً وَإِلَيْنَا تُرْجَعُونَ﴾ [Al-Anbiya’: 35]
“Sinusubok Namin kayo sa pamamagitan ng kasamaan at kabutihan bilang isang pagsubok, at sa Amin kayo ibabalik.”
At sinabi Niya:
﴿وَإِن يَمْسَسْكَ اللَّهُ بِضُرٍّ فَلَا كَاشِفَ لَهُ إِلَّا هُوَ وَإِن يَمْسَسْكَ بِخَيْرٍ فَهُوَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ﴾ [Al-An‘am: 17]
“Kung hipuin ka ni Allah ng kapinsalaan, walang makapagtatanggal nito maliban sa Kanya; at kung hipuin ka Niya ng kabutihan, Siya ay may kapangyarihan sa lahat ng bagay.”
At sinabi Niya:
﴿قُلْ أَفَرَأَيْتُم مَّا تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِيَ اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِي بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ﴾ [Az-Zumar: 38]
“Sabihin: Nakita ba ninyo ang mga tinatawagan ninyo bukod kay Allah? Kung nais ni Allah ang kapinsalaan para sa akin, maaari ba nilang alisin ang Kanyang kapinsalaan? At kung nais Niya ang awa para sa akin, maaari ba nilang pigilan ang Kanyang awa?”
Si Allah تعالى ang nagtatakda ng kapinsalaan at pakinabang. Walang sinuman ang makapagtatanggal ng kapinsalaan sa isang tao o makapagbibigay sa kanya ng pakinabang maliban sa pamamagitan ng itinakda at pinahintulutan ni Allah.
Sinabi ng Propeta صلى الله عليه وسلم kay Ibn ‘Abbas رضي الله عنهما:
“Alamin mo na kung magtipon man ang buong sangkatauhan upang bigyan ka ng pakinabang sa isang bagay, hindi ka nila mapakikinabangan maliban sa bagay na isinulat na ni Allah para sa iyo; at kung magtipon sila upang saktan ka sa isang bagay, hindi ka nila masasaktan maliban sa bagay na isinulat na ni Allah laban sa iyo. Na itinaas na ang mga panulat at natuyo na ang mga pahina.” Isinalaysay ni At-Tirmidhi.
Ipinakikita nito na ang tunay na pakinabang at kapinsalaan ay nasa kamay ni Allah at ayon sa Kanyang pagtatakda.
Kahit gamitin ang salitang “Nagdudulot ng Kapinsalaan” kapag nagbibigay ng impormasyon tungkol kay Allah تعالى, binigyang-diin ng mga iskolar na hindi ito dapat banggitin nang mag-isa, sapagkat kapag inihiwalay sa katapat nito, maaari itong magpahiwatig ng kakulangan.
Kaya ito ay binabanggit kasama ng katapat nito, gaya ng:
“Nagdudulot ng Kapinsalaan at Nagbibigay ng Pakinabang,”
“Nagbibigay at Nagtatanggal,”
“Nagpaparangal at Nagpapahiya,”
at
“Naghihiganti at Nagpapatawad.”
Ipinaliwanag ni Ibn Al-Qayyim رحمه الله na may ilang katawagan na hindi dapat gamitin para kay Allah nang nag-iisa, kundi kasama ng katapat nito, dahil ang ganap na kahulugan ay makikita sa pagsasama ng dalawang kahulugan.
Kaya ang layunin ay hindi lamang ilarawan si Allah bilang nagdudulot ng kapinsalaan o nagkakait, kundi ipakita ang kasakdalan ng Kanyang pagiging Panginoon, pamamahala, at kapangyarihan sa Kanyang mga nilikha.
Dapat malaman ng mananampalataya na si Allah تعالى lamang ang May-ari at Tagapamahala, at walang nangyayari sa sansinukob maliban sa Kanyang kaalaman, kalooban at pagtatakda.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿وَمَا بِكُم مِّن نِّعْمَةٍ فَمِنَ اللَّهِ﴾ [An-Nahl: 53]
“Anumang biyayang mayroon kayo ay mula kay Allah.”
Maaaring maging dahilan ang isang tao upang makinabang ang iba, gaya ng doktor na gumagamot sa maysakit o taong nagbibigay ng pera sa nangangailangan. Ngunit ang pakinabang sa katotohanan ay hindi lumalabas sa pagtatakda ni Allah. Siya ang lumikha sa mga dahilan, lumikha sa ating kakayahang gamitin ang mga ito, at nagpahintulot na magkaroon ng mga epekto ang mga ito.
Gayundin, maaaring mangyari ang kapinsalaan sa pamamagitan ng ilang nilikha, ngunit hindi ito lumalabas sa kalooban at pagtatakda ni Allah.
Dahil dito, sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na ang Panginoon سبحانه ay ang Nagbibigay at Nagkakait, ang Nagdudulot ng Kapinsalaan at Pakinabang, ang Nagpapababa at Nag-aangat, at ang Nagpaparangal at Nagpapahiya.
Ang paggamit ng mga dahilan, pagpapasalamat sa taong gumawa sa atin ng kabutihan, at paghingi ng tulong sa isang nilikha sa mga bagay na kaya nitong gawin ay hindi sumasalungat sa Tawhid, sapagkat si Allah ang Lumikha ng mga dahilan at ng kanilang mga epekto.
Kapag nakatiyak ang isang lingkod na ang pakinabang at kapinsalaan ay nasa kamay ni Allah تعالى, ang kanyang puso ay kumakapit kay Allah at hindi niya ginagawang sukdulang layunin o pinagmumulan ng pag-asa at takot ang isang nilikha.
Kapag nakatanggap siya ng pakinabang, alam niyang si Allah ang tunay na Nagkakaloob ng biyaya. Kaya nagpapasalamat siya kay Allah at nagpapasalamat din sa taong naging dahilan upang makarating sa kanya ang biyaya.
Kapag dinapuan siya ng kapinsalaan, alam niyang ang lahat ay nasa kamay ni Allah. Kaya bumabaling siya sa Kanya at humihiling na alisin Niya ang kapinsalaan at ang pagsubok.
Pinatitibay nito ang pagtitiwala ng lingkod kay Allah at inililigtas siya mula sa labis na pag-asa sa mga nilikha.
Walang tunay na katibayan na ang “Nagdudulot ng Kapinsalaan” o “Nagdudulot ng Pakinabang” ay mga Pangalan ni Allah.
Ang mga Pangalan ni Allah ay itinatatag batay sa kapahayagan, kaya walang pangalan ang maaaring itatag nang walang tunay na katibayan.
Maaaring sabihin na si Allah ay nagbibigay ng pakinabang at nagdudulot ng kapinsalaan, dahil mas malawak ang larangan ng pagbibigay ng impormasyon kaysa sa larangan ng mga Pangalan.
Si Allah تعالى lamang ang tunay na namamahala sa kapinsalaan at pakinabang, at walang nangyayari sa mga ito maliban sa Kanyang pagtatakda at kalooban.
Kung gagamitin ang “Nagdudulot ng Kapinsalaan” bilang impormasyon tungkol kay Allah, mas mainam na banggitin ito kasama ng katapat nito: “Nagdudulot ng Kapinsalaan at Nagbibigay ng Pakinabang.”
Dapat iugnay ng lingkod ang kanyang puso kay Allah at malaman na ang mga nilikha ay mga paraan lamang, samantalang si Allah lamang ang May-ari at Tagapamahala ng lahat ng bagay.
At si Allah ang higit na nakaaalam.