Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah.
Sa ilang mga grupo ay kumalat ang tinatawag na paggamot sa pamamagitan ng mga Magagandang Pangalan ni Allah. May mga talahanayan na ipinapamahagi kung saan ang bawat Pangalan ni Allah ay iniuugnay sa isang partikular na sakit o bahagi ng katawan na sinasabing maaaring gamutin ng pangalang iyon, kasama ang isang partikular na paraan at bilang ng pag-uulit.
Kabilang sa mga halimbawang makikita sa ganitong mga talahanayan ay ang pagtatalaga sa pangalang “As-Sami‘” (Ang Lubos na Nakakarinig) para sa tinatawag na pagpapanumbalik ng balanse ng enerhiya; “Ar-Razzaq” (Ang Tagapagkaloob ng Kabuhayan) para sa tiyan; “Al-Jabbar” (Ang Makapangyarihang Tagapagpasunod) para sa gulugod; “Ar-Ra’uf” (Ang Lubos na Mahabagin) para sa bituka; “Al-Hayy” (Ang Walang Hanggang Buhay) para sa mga bato; at “Al-Basir” (Ang Lubos na Nakakakita) at “An-Nur” (Ang Liwanag) para sa mga mata, at iba pa.
Ang pananaw na ito ay nakabatay sa mga pahayag tungkol sa tinatawag na enerhiyang pangkatawan at batas ng resonance. Sinasabi na ang paulit-ulit na pagbigkas ng mga Magagandang Pangalan ni Allah ay nagdudulot ng mga partikular na epekto sa mga bahagi ng katawan o sa immune system. May ilan pa na nagdaragdag ng mga partikular na talata ng Qur’an na sinasabing nagpapalakas sa epektong ito.
Ang ganitong pananaw ay hindi tama. Hindi pinahihintulutang gawing paraan ng paggamot ang mga Pangalan ni Allah sa ganitong paraan nang walang wastong katibayang mula sa Shariah o kinikilalang siyentipikong batayan, sa ilang kadahilanan:
Ang mga sanhi o paraan kung saan nakakamit ang paggaling ay dalawang uri:
1. Mga sanhi na itinakda ng Shariah:
Ito ang mga paraan na napatunayang may kaugnayan sa paggamot batay sa Qur’an o Sunnah, tulad ng lehitimong ruqyah, panalangin, at pagbabasa ng Qur’an.
2. Mga sanhi na pandama at nasusubukan:
Ito ang mga paraan na ang bisa ay napatunayang sa pamamagitan ng wastong obserbasyon at kinikilalang eksperimento, tulad ng mga gamot at medikal na paggamot.
Ipinaliwanag ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang gamot ay isang paraan lamang, at ang tunay na nagbibigay ng kagalingan ay si Allah. Kaya hindi maaaring ituring ang isang bagay bilang sanhi ng paggaling maliban kung napatunayan itong isang sanhi na itinakda ng Shariah o isang kinikilalang sanhi na nasusubok.
Kung sasabihin naman na ang isang partikular na Pangalan ni Allah ay gumagamot sa isang partikular na bahagi ng katawan o isang tiyak na sakit, at magtatakda pa ng paraan at bilang ng pag-uulit nito, hindi sapat ang personal na karanasan o pakiramdam ng pagbuti ng kalagayan upang patunayan na ito ay isang lehitimong sanhi ng paggaling o isang napatunayang medikal na sanhi.
Ipinaliwanag ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin, sa kahulugan ng kanyang sinabi, na ang mga sanhi na itinakda ng Shariah ay nalalaman sa pamamagitan ng kapahayagan, samantalang ang mga sanhi na pandama ay nalalaman sa pamamagitan ng tuwiran at wastong karanasan. Ang mga bagay na nakabatay lamang sa ilusyon o haka-haka ay hindi maaaring ituring na gamot, upang hindi mahulog ang mga tao sa pagsunod sa mga walang batayang paniniwala.
Samakatuwid, ang pagtatalaga ng mga partikular na epekto sa pagpapagaling sa mga Pangalan ni Allah nang walang katibayan ay nangangahulugang pag-uugnay ng sanhi sa isang bagay na hindi itinakda ni Allah bilang sanhi.
Isa pang problema sa mga talahanayang ito ay maaaring naglalaman ang mga ito ng mga pangalan o katawagan na iniuugnay kay Allah nang walang tunay na katibayan na ang mga ito ay kabilang sa Kanyang mga Magagandang Pangalan.
Kabilang sa mga katawagang maaaring makita sa ilan sa mga talahanayang ito ang “Jalla Jalaluhu”, “An-Nafi‘” (Ang Tagapagbigay ng Pakinabang), “Ar-Rashid” (Ang Tagapatnubay sa Tamang Landas), at “Al-Badi‘” (Ang Natatanging Tagapaglikha), at iba pa.
Ang pagtukoy sa mga Pangalan ni Allah ay isang usaping nakabatay sa kapahayagan. Kaya hindi maaaring ituring ang isang pangalan bilang kabilang sa mga Magagandang Pangalan ni Allah nang walang wastong katibayan.
Ang pag-aangkin na ang bawat isa sa mga pangalang ito ay may partikular na enerhiyang maaaring gumamot sa isang tiyak na sakit ay lalong nagiging walang batayan kapag ito ay nakasalalay sa mga pangalang hindi naman napatunayang kabilang sa mga Pangalan ni Allah.
Ang pagtukoy na ang isang partikular na Pangalan ay gumagamot sa isang partikular na sakit, pati na ang pagtatakda ng paraan ng paggamit nito at ng bilang ng pag-uulit, ay nangangailangan ng wastong katibayan.
Ang paggawa ng ganitong mga pagtatakda nang walang katibayan mula sa Qur’an o Sunnah ay kabilang sa pagsasalita tungkol kay Allah nang walang kaalaman. Sinabi ni Allah:
“Sabihin mo: Ipinagbawal lamang ng aking Panginoon ang mga kahalayan, ang lantad man sa mga ito o ang nakatago, ang kasalanan at ang paglabag nang walang karapatan, at ang pagtatambal ninyo kay Allah ng anumang bagay na hindi Niya ibinaba para rito ang anumang katibayan, at ang pagsasabi ninyo tungkol kay Allah ng hindi ninyo nalalaman.”
[Al-A‘raf 7:33]
Ipinaliwanag ni Shaykh ‘Abd ar-Rahman as-Sa‘di, kaawaan nawa siya ni Allah, sa kanyang Tafsir ng talatang ito na kabilang sa pagsasalita tungkol kay Allah nang walang kaalaman ang pagsasalita nang walang kaalaman tungkol sa Kanyang mga Pangalan, Kanyang mga Katangian, Kanyang mga Gawain, at Kanyang Batas.
Sinabi ni Allah:
“At kay Allah ang mga Pinakamagagandang Pangalan, kaya tawagin ninyo Siya sa pamamagitan ng mga ito, at iwasan ninyo ang mga lumilihis tungkol sa Kanyang mga Pangalan. Sila ay gagantihan dahil sa kanilang mga ginagawa.”
[Al-A‘raf 7:180]
Ang itinakda ay ang pananalangin kay Allah sa pamamagitan ng Kanyang mga Magagandang Pangalan at paniniwala sa ipinahihiwatig ng mga ito tungkol sa pagiging ganap, kamahalan, at kadakilaan.
Ngunit ang pagtatalaga ng isang partikular na Pangalan para sa paggamot ng isang partikular na bahagi ng katawan, o ang pag-aangkin na mayroon itong espesyal na enerhiyang nakaaapekto sa isang bahagi ng katawan, ay hindi maaaring iugnay sa relihiyon nang walang katibayan.
Napatunayan na ang Qur’an ay isang kagalingan. Sinabi ni Allah:
“At Kami ay nagpapababa mula sa Qur’an ng anumang kagalingan at awa para sa mga mananampalataya.”
[Al-Isra 17:82]
At sinabi Niya:
“At kapag ako ay nagkasakit, Siya ang nagpapagaling sa akin.”
[Ash-Shu‘ara 26:80]
Napatunayan din ang pagiging lehitimo ng ruqyah sa pamamagitan ng Qur’an at panalangin, kabilang na rito ang ruqyah gamit ang Surah Al-Fatihah.
Gayunman, ang katotohanang ang Qur’an ay kagalingan ay hindi nangangahulugang maaaring mag-imbento ang isang tao ng mga espesyal na paraan ng paggamot, tulad ng pagtatalaga sa bawat Pangalan ni Allah ng isang partikular na bahagi ng katawan o pagtatakda ng isang tiyak na bilang ng pag-uulit, at pagkatapos ay iugnay ang gawaing ito sa relihiyon.
Ang mga Magagandang Pangalan ni Allah ay may napakadakilang katayuan. Itinakda ni Allah na Siya ay tawagin sa pamamagitan ng mga ito, igalang ang mga ito, at paniwalaan ang mga katangian ng kasakdalan na ipinahihiwatig ng mga ito.
Ngunit ang pag-aangkin na ang bawat Pangalan ni Allah ay may partikular na enerhiyang gumagamot sa isang tiyak na sakit o bahagi ng katawan, kasama ang pagtatakda ng paraan ng paggamit ng Pangalan at ng bilang ng pag-uulit nito, ay walang batayan sa Shariah. Hindi pinahihintulutang iugnay ito sa relihiyon o ituring itong sanhi ng paggaling nang walang wastong katibayan.
Gayundin, hindi pinahihintulutang magtalaga kay Allah ng mga pangalan na hindi napatunayan sa pamamagitan ng tunay na katibayan, at hindi rin pinahihintulutang gamitin ang Kanyang mga Pangalan sa mga teoryang nakabatay sa mga pahayag na walang katibayang pang-Shariah.
Samakatuwid, nararapat na talikuran ang mga talahanayan at teoryang ito, balaan ang mga tao laban sa pagpapalaganap ng mga ito, at ang sinumang nagpalaganap ng mga ito o nag-ugnay sa mga ito sa relihiyon nang walang kaalaman ay dapat magsisi at magbalik-loob kay Allah.
At si Allah ang higit na nakaaalam.