Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah.
Hindi tama ang paggamit ng pananalitang “Umaga ng mga ngiti mula kay Allah” kung ang layunin nito ay patunayan kay Allah تعالى ang katangian ng “pagngiti,” sapagkat, sa abot ng aming kaalaman, walang mapananaligang hadith na nagpapatunay sa katangiang ito. Tungkol naman sa katangian ng pagtawa, ito ay napatunayan para kay Allah تعالى sa pamamagitan ng mga mapananaligang teksto. Kaya pinagtitibay ito ng Muslim sa paraang naaangkop sa kadakilaan ni Allah, nang hindi Siya inihahambing sa mga nilikha at nang hindi tinatanong kung paano ito.
Ang pangunahing tuntunin tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah تعالى ay na ang Muslim ay hindi nagpapatunay ng anuman maliban sa mga napatunayan sa Banal na Qur’an o sa mapananaligang Sunnah. Kaya hindi dapat magpatunay ng isang katangian para kay Allah batay lamang sa sariling opinyon, kagustuhan, o paglitaw ng isang salita sa isang mahinang salaysay.
Samakatuwid, dapat manatili sa mga napatunayang teksto at pagtibayin ang anumang pinagtibay ni Allah para sa Kanyang Sarili o pinagtibay ng Kanyang Sugo صلى الله عليه وسلم para sa Kanya, sa paraang naaangkop sa Kanyang kadakilaan.
Napatunayan sa dalawang Sahih, mula kay Abu Hurayrah رضي الله عنه, na sinabi ng Propeta صلى الله عليه وسلم:
“Tumatawa si Allah sa dalawang lalaki; pinatay ng isa sa kanila ang isa, at kapwa sila pumasok sa Paraiso...”
Isinalaysay nina al-Bukhari (2826) at Muslim (1890).
Kaya ang katangian ng pagtawa ay napatunayan para kay Allah تعالى sa pamamagitan ng teksto. Pinagtitibay ito ng Ahl al-Sunnah ayon sa pagkakalahad nito, nang walang pagbabago o pagtanggi, at nang hindi tinatanong kung paano ito o inihahambing sa mga nilikha.
Sinabi ni Shaykh Ibn ‘Uthaymin رحمه الله:
“Ang pagtawa ay kabilang sa mga katangian ni Allah na napatunayan para sa Kanya sa pamamagitan ng Sunnah at pinagkaisahan ng mga unang salinlahi.”
Ipinaliwanag niya na ang pagtawa ni Allah تعالى ay tunay sa paraang naaangkop sa Kanya سبحانه at hindi katulad ng pagtawa ng mga nilikha.
Sa abot ng aming kaalaman, walang malinaw at mapananaligang hadith na nagpapatunay sa katangian ng pagngiti para kay Allah تعالى.
May isang mahabang hadith tungkol sa mga kabutihan ng Biyernes na naiulat, kung saan binanggit na si Allah تعالى ay “ngumingiti.” Gayunpaman, hindi maaaring gamitin ang hadith na ito bilang katibayan upang patunayan ang katangiang ito, dahil naglalaman ang sanad nito ni ‘Uthman ibn Abi Muslim, na siya ring ‘Uthman ibn ‘Umayr. Pinuna siya ng mga dalubhasa sa hadith: itinuring siyang mahina nina al-Bukhari, Ahmad at Abu Hatim; sinabi ni al-Daraqutni na siya ay inabandona; at sinabi ni Ibn Ma‘in na walang halaga ang kanyang hadith.
Samakatuwid, hindi tama na gawing katibayan ang mahinang salaysay na ito upang patunayan ang katangian ng “pagngiti” para kay Allah تعالى.
Ang prinsipyo ay manatili tayo sa anumang napatunayan sa pamamagitan ng mapananaligang katibayan. Kaya pinagtitibay natin ang napatunayang katangian ng pagtawa at hindi tayo lumalampas sa mga teksto upang magpatunay ng ibang katangiang hindi napatunayang mapagkakatiwalaan.
Kung ang taong nagsasabi ng “Umaga ng mga ngiti mula kay Allah” ay nangangahulugang si Allah تعالى ay may katangian ng pagngiti, o nais niyang patunayan ang katangiang ito para sa Kanya, kung gayon ang pananalitang ito ay hindi tama at hindi dapat gamitin, dahil ang paglalarawang ito ay hindi napatunayan ng mapananaligang ebidensiya at dahil maaari itong maging padalus-dalos na pananalita tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah.
Ngunit kung ang ibig sabihin ay iba, halimbawa, nais niyang sabihin na ang umagang ito ay maliwanag at masaya, o nais niyang maging isang umagang puno ng saya at mga ngiti bilang biyaya mula kay Allah تعالى, nang hindi nilalayong ilarawan si Allah bilang nakangiti, at malinaw ang kahulugan para sa nagsasalita at nakikinig at hindi nagdudulot ng kalituhan, kung gayon ay walang problema sa ganitong kahulugan.
Gayunpaman, mas mainam at mas ligtas na gamitin ang mga karaniwan at lehitimong pagbati, tulad ng:
Magandang umaga.
Pagpalain nawa ang inyong umaga.
Ang kapayapaan, awa, at mga pagpapala ni Allah ay mapasainyo.
Sapat na ang mga pananalitang ito at iniiwasan nito ang mga salitang maaaring magdulot ng kalituhan tungkol sa mga Pangalan at Katangian ni Allah.
Ang katangian ng pagtawa ay napatunayan para kay Allah تعالى sa pamamagitan ng mga mapananaligang teksto at pinagtitibay sa paraang naaangkop sa Kanyang kadakilaan. Tungkol naman sa katangian ng pagngiti, wala kaming alam na mapananaligang hadith na nagpapatunay nito. Kaya hindi ito dapat ipatungkol kay Allah batay sa mga mahinang salaysay.
Samakatuwid, ang pananalitang “Umaga ng mga ngiti mula kay Allah” ay hindi dapat gamitin kung ang layunin ay patunayan kay Allah تعالى ang katangian ng pagngiti. Kung ang nais naman ay ibang wastong kahulugan, tulad ng pagnanais ng isang masaya at maliwanag na umaga sa pamamagitan ng biyaya ni Allah, at malinaw ang kahulugang ito at hindi nagdudulot ng kalituhan, walang problema sa ganitong pananaw. Gayunpaman, mas mainam na gamitin ang malinaw at karaniwang mga pagbati.
At si Allah ang higit na nakaaalam.