Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah.
Ang wastong mga katwirang makatuwiran ay hindi sumasalungat sa mga katibayan mula sa kapahayagan; sa halip, sinusuportahan at ipinahihiwatig nila ang mga ito. Ang Qur’an at Sunnah ay naglalaman ng maraming katibayan tungkol sa pag-iral ni Allah تعالى, sa Kanyang pagiging Panginoon, sa kasakdalan ng Kanyang kaalaman at katapatan, at sa Kanyang pagiging malayo sa pagkakaroon ng anak o magulang. Gayunpaman, ang isang taong hindi eksperto ay hindi dapat abalahin ang kanyang sarili sa mga pagdududa ng mga ateista at sa pagsagot sa mga ito. Sa halip, dapat niyang pag-aralan ang kanyang relihiyon, pagnilayan ang Qur’an, makisama sa mga taong may kaalaman at kabutihan, at ipaubaya ang mga espesyalistang debate sa mga taong may kakayahan dito.
Isa sa pinakamalalaking makatuwirang katibayan ng pag-iral ng Tagapaglikha ay na ang napakalaki at napakaayos na mga nilikhang ito ay hindi maaaring lumikha sa kanilang sarili at hindi maaaring umiral nang walang tagapaglikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Sila ba ay nilikha mula sa wala, o sila mismo ang mga tagalikha?﴾ [At-Tur: 35].
Tatlo ang posibilidad: maaaring nilikha ng mga nilikha ang kanilang sarili, maaaring umiral sila nang walang tagapaglikha, o nilikha sila ng isang Nakaaalam ng Lahat at Makapangyarihang Tagapaglikha. Ang unang dalawang posibilidad ay malinaw na walang saysay; hindi makatuwiran na ang isang bagay ay lumikha sa sarili nito mula sa kawalan, o na ang isang napakahusay na pagkakagawa ay umiral nang walang gumawa.
Ang sinumang magnilay sa mga langit at lupa at sa kaayusan, katumpakan, at karunungang makikita sa mga ito ay makakakita ng malalaking palatandaan ng pag-iral ng kanilang Tagapaglikha at ng kasakdalan ng Kanyang kapangyarihan, kaalaman, karunungan, at pagiging Nag-iisa.
Kapag napatunayan na si Allah تعالى ang Tagapaglikha, Tagapamahala, Marunong, at Nakaaalam ng Lahat, kinakailangang magmula rito na Siya سبحانه ay lubos na nakaaalam sa Kanyang mga nilikha at walang anumang panlabas o panloob na kalagayan nila ang nakatago sa Kanya.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Hindi ba Niya malalaman ang Kanyang nilikha, habang Siya ang Maingat at Ganap na Nakaaalam?﴾ [Al-Mulk: 14].
Ipinaliwanag ni As-Sa‘di رحمه الله ang kahulugan ng talata: Ang Siyang lumikha sa mga nilikha, nagbigay sa kanila ng ganap na anyo at ginawa sila nang mahusay, paano Siya hindi makaaalam sa kanila?
Isa rin itong malinaw na makatuwirang katibayan. Kapag ang isang tao ay gumawa ng isang bagay at pinagbuti ito, mas alam niya ang mga detalye ng kanyang ginawa kaysa sa iba. Gaano pa kaya ang Tagapaglikha سبحانه na lumikha sa lahat ng nilikha mula sa kawalan at nagbigay sa kanila ng pag-iral nang walang naunang halimbawa?
Ipinaalam din ni Allah تعالى sa Kanyang Propeta صلى الله عليه وسلم ang ilang bagay mula sa hindi nakikita at ang mga bagay na itinatago ng mga politeista sa kanilang mga puso, at napatunayang totoo ang Kanyang ipinaalam sa kanya.
Kabilang dito ang isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim mula kay Abdullah رضي الله عنه tungkol sa isang pagtitipon ng mga tao mula sa Quraysh at Thaqif na palihim na nag-uusap tungkol sa pakikinig ni Allah تعالى sa kanilang mga salita. Pagkatapos ay ipinahayag ni Allah تعالى:
﴿Hindi ninyo itinatago ang inyong sarili upang ang inyong pandinig, paningin, at mga balat ay hindi sumaksi laban sa inyo﴾ [Fussilat: 22].
Si Allah تعالى ang Tagapaglikha, Nagmamay-ari, at Marunong. Siya ay malaya sa pangangailangan sa lahat ng Kanyang nilikha, kaya walang pangangailangan o pakinabang na magtutulak sa Kanya upang magsinungaling. Siya سبحانه ang pinakatapat sa lahat ng nagsasalita.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At sino ang higit na tapat sa salita kaysa kay Allah?﴾ [An-Nisa’: 87].
At sinabi Niya سبحانه:
﴿At sino ang higit na tapat sa pananalita kaysa kay Allah?﴾ [An-Nisa’: 122].
Hinamon din ni Allah تعالى ang mga tao sa pamamagitan ng Qur’an at sinabi na kung ang Qur’an ay nagmula sa iba maliban kay Allah, makakakita sila rito ng maraming pagkakasalungatan:
﴿Hindi ba nila pinagninilayan ang Qur’an? Kung ito ay nagmula sa iba maliban kay Allah, makakakita sana sila rito ng maraming pagkakasalungatan﴾ [An-Nisa’: 82].
Ang Qur’an ay magkakaugnay sa mga kahulugan at batas nito; ang mga bahagi nito ay nagpapatunay sa isa’t isa, at hindi nakapagharap ang mga sumasalungat dito ng anumang makapagpapawalang-bisa sa katotohanan nito o makapagpapatunay na mayroon itong pagkakasalungatan.
Mula rin sa pananaw ng katwiran, ang pagsisinungaling ay isang kakulangan, samantalang si Allah تعالى ay malaya sa lahat ng kakulangan. Siya سبحانه ay ganap sa Kanyang mga Pangalan, Katangian, at mga Gawa.
Isa sa mga katibayan na imposibleng magkaroon ng anak si Allah ay na Siya سبحانه ay walang asawa, samantalang ang isang anak ay nagmumula sa ama at ina na nagsasama sa paraang angkop sa pag-aanak.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Ang Tagapaglikha ng mga langit at lupa. Paano Siya magkakaroon ng anak gayong wala Siyang asawa? Nilikha Niya ang lahat ng bagay at Siya ay Nakaaalam ng lahat ng bagay﴾ [Al-An‘am: 101].
Si Allah تعالى ang Tagapaglikha ng lahat. Walang anumang nilikha Niya ang katulad Niya, at hindi Niya kailangan ng asawa o anak.
Ang pagkakaroon ng anak ay nauugnay din sa mga pangangailangang dulot ng kahinaan, pangangailangan ng tulong, o pagpapatuloy ng lahi. Si Allah تعالى ay ganap na walang pangangailangan sa lahat ng nilalang, at ganap sa Kanyang kasarinlan at kapangyarihan. Kaya hindi Niya kailangan ng anak o ng sinuman.
Tungkol naman sa katotohanang Siya سبحانه ay hindi ipinanganak, ito ay dahil ang isang ipinanganak ay may pag-iral na nauna ang kawalan. Ang sinumang nauna ang kawalan sa kanyang pag-iral ay hindi maaaring maging Diyos, sapagkat nangangailangan siya ng nagbigay sa kanya ng pag-iral.
Kung sasabihin na si Allah ay may magulang, nangangahulugan iyon na nauna sa Kanya ang magulang at magiging mas karapat-dapat itong maging diyos kaysa sa Kanya. Pagkatapos ay itatanong kung sino ang magulang ng magulang na iyon, at magpapatuloy nang ganito, na hahantong sa isang imposibleng walang hanggang pag-uugnay.
Dahil dito, sinabi ni Allah تعالى sa Surah Al-Ikhlas:
﴿Sabihin: Siya si Allah, Nag-iisa. Si Allah, ang Ganap na Kanlungan. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak. At walang sinumang maihahambing sa Kanya﴾ [Al-Ikhlas: 1–4].
Si Allah تعالى ang Una, na walang nauna sa Kanya. Siya ang Tagapaglikha ng lahat at hindi nangangailangan ng magulang o anak.
Hindi karunungan para sa Muslim na abalahin ang sarili sa bawat pagdududang kanyang marinig, o pumasok sa mga pilosopikal at teolohikal na debate na hindi niya alam ang mga kinakailangang pamamaraan nito.
Ang pakikipagdebate at pagsagot sa mga pagdududa ay mga bagay na dapat pangasiwaan ng mga kwalipikadong iskolar at espesyalista, na nakaaalam sa mga batayan ng iba't ibang pananaw, sa kanilang pinagmulan, at sa paraan ng pagtalakay at pagsagot sa mga ito.
Para naman sa ordinaryong Muslim, dapat siyang magsikap na bumasa at magnilay sa Qur’an, matuto ng wastong aqidah, at makisama sa mga taong matuwid na tumutulong sa kanya na manatiling matatag sa relihiyon.
Ang mabuting pakikisamang ito ay kabilang sa pinakamalalaking dahilan kung bakit pinatatatag ni Allah ang Kanyang alipin at inilalayo siya sa kasamaan.
Maraming katibayan para sa pag-iral ni Allah تعالى at sa kasakdalan ng Kanyang kaalaman, kapangyarihan, at karunungan, kabilang ang mga makatuwirang katibayan na sinusuportahan ng Banal na Qur’an.
Si Allah تعالى ang Tagapaglikha, at ang Siyang lumikha sa mga nilikha at nagbigay sa kanilang paglikha ng kasakdalan ay walang anumang bagay tungkol sa kanila na nakatago sa Kanya. Siya سبحانه ang pinakatapat sa mga nagsasalita, malayo sa pagsisinungaling at anumang kakulangan, at hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak, sapagkat Siya ang Tagapaglikhang Ganap na Walang Pangangailangan na hindi nangangailangan ng magulang o anak.
Hindi dapat gawing pangunahing abala ng isang Muslim na hindi espesyalista ang mga pagdududa ng mga ateista. Sa halip, dapat niyang pangalagaan ang kanyang pananampalataya sa pamamagitan ng kapaki-pakinabang na kaalaman, pagninilay sa Qur’an, at pakikisama sa mga matuwid, at dapat siyang bumalik sa mga kwalipikadong iskolar para sa mga espesyalistang pagdududa.
At si Allah ang higit na nakaaalam.