Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang pangangatwirang ito ay mali. Ang paggamit sa Qur’an ng anyong isahan at maramihan ay hindi nangangahulugang anak ni Allah si Hesus o siya ay isang diyos. Ang anyong maramihan ay ginagamit sa wikang Arabe, kabilang sa Qur’an, bilang pagpapahayag ng kadakilaan at karangalan. Malinaw ding pinatutunayan mismo ng Qur’an ang kaisahan ni Allah at itinatanggi na Siya ay may anak.
Ang pagkakaiba ng estilo ng Qur’an sa pagtukoy kay Allah sa anyong isahan o maramihan ay naganap libu-libong taon bago nilikha si Hesus, sumakanya nawa ang kapayapaan, at ang kanyang ina na si Maria, gayundin noong nilikha sila at pagkatapos nilang likhain. Ipinakikita nito na walang kaugnayan ang ganitong pagkakaiba sa pagkakaroon ni Hesus.
Sinabi ni Allah:
﴿At tunay na nilikha Namin ang tao mula sa tunog na putik na nagmula sa hinulmang maitim na putik. At nilikha Namin ang mga jinn bago pa nito mula sa nagliliyab na apoy﴾
At sinabi Niya:
﴿At nang sinabi Namin sa mga anghel: “Magpatirapa kayo kay Adan,” kaya sila ay nagpatirapa maliban kay Iblis. Siya ay kabilang sa mga jinn at sumuway sa utos ng kanyang Panginoon﴾
Ang mga talatang ito ay gumagamit ng anyong maramihan sa pagsasalita tungkol sa mga gawa ni Allah, bagama’t tumutukoy ang mga ito sa mga pangyayaring naganap bago pa umiral si Hesus at ang kanyang ina.
Sinabi rin ni Allah:
﴿Tunay na Kami ang nagpababa ng Torah, na naglalaman ng patnubay at liwanag﴾
Pagkatapos ay binanggit Niya ang pagpapadala kay Hesus:
﴿At sinundan Namin ang kanilang mga yapak kay Hesus na anak ni Maria, na nagpapatunay sa Torah na nauna sa kanya, at ipinagkaloob Namin sa kanya ang Ebanghelyo﴾
Sinabi rin ni Allah:
﴿Tunay na ipinadala Namin si Noe sa kanyang mga tao﴾
At tungkol kay Abraham, sumakanya nawa ang kapayapaan, sinabi Niya:
﴿Nang siya ay humiwalay sa kanila at sa mga sinasamba nila bukod kay Allah, ipinagkaloob Namin sa kanya sina Isaac at Jacob, at ginawa Namin ang bawat isa sa kanila na propeta. At ipinagkaloob Namin sa kanila mula sa Aming awa at binigyan Namin sila ng marangal na pagbanggit﴾
At tungkol kay Moises, sumakanya nawa ang kapayapaan, sinabi Niya:
﴿At inilapit Namin siya at kinausap Siya nang lihim. At ipinagkaloob Namin sa kanya, mula sa Aming awa, ang kanyang kapatid na si Aaron bilang propeta﴾
At sinabi Niya:
﴿Tunay na Kami ay nagpahayag sa iyo gaya ng Aming ipinahayag kay Noe at sa mga propeta pagkatapos niya﴾
Samakatuwid, ang ganitong estilo ay umiiral na bago pa nilikha si Hesus at nagpatuloy pagkatapos ng kanyang paglikha. Ginagamit din ito sa pagsasalita tungkol kay Hesus at sa iba pang mga nilikha. Kaya walang batayan ang pag-uugnay ng anyong maramihan sa pagiging anak ni Hesus o sa kanyang pagka-diyos.
Ang sinumang nakaaalam sa wikang Arabe at sa mga paraan ng pagpapahayag nito ay nakaaalam na ang panghalip para sa unang panauhan ay maaaring gamitin sa isahan, gaya ng “Ako,” o sa maramihan, gaya ng “Kami” at “Namin.” Ang isang tagapagsalita ay maaaring gumamit ng anyong maramihan upang ipahayag ang kadakilaan at karangalan.
Ang konteksto at mga palatandaan sa paligid ng pahayag ang nagpapasiya sa tunay na kahulugan.
Samakatuwid, ang paggamit ng anyong maramihan sa Qur’an kapag nagsasalita si Allah tungkol sa Kanyang Sarili ay hindi nangangahulugang maraming nagsasalita, at hindi rin nagpapahiwatig na mayroon Siyang mga katambal sa pagka-diyos.
Mismong Qur’an ang gumagamit ng parehong anyo. Sinabi ni Allah:
﴿Tunay na Ako si Allah. Walang diyos maliban sa Akin; kaya sambahin mo Ako﴾
At sinabi Niya:
﴿Tunay na Kami ang nagpababa ng Paalaala at tunay na Kami ang mag-iingat nito﴾
Ang nagsasalita sa dalawang talata ay iisa: si Allah, Kaluwalhatian at Kataas-taasan ay sa Kanya.
Ang Banal na Qur’an ay isang aklat na malinaw at magkakaugnay; ang mga talata nito ay nagpapaliwanag sa isa’t isa. Hindi tama na kumuha ng isang teksto at iwan ang iba pang malinaw na mga teksto tungkol sa usaping ito.
Sinabi ni Allah:
﴿At sinabi nila: “Ang Mahabagin ay kumuha ng isang anak.” Tunay na nagbanggit kayo ng isang napakalaking bagay. Halos magkawatak-watak ang mga kalangitan dahil dito, at mabiyak ang lupa, at gumuho ang mga bundok, dahil itinuring nila na ang Mahabagin ay may anak. Hindi nararapat sa Mahabagin na magkaroon ng anak. Walang sinuman sa mga kalangitan at kalupaan maliban na siya ay lalapit sa Mahabagin bilang isang alipin﴾
[Maryam: 88–93]
At sinabi Niya:
﴿Sabihin mo: Siya si Allah, ang Nag-iisa. Si Allah, ang Ganap na Kailangan ng lahat. Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak, at walang sinumang katulad Niya﴾
[Al-Ikhlas: 1–4]
Malinaw na itinatanggi ng mga talatang ito na may anak si Allah at pinatutunayan ang Kanyang kaisahan at pagiging malaya sa anumang katambal o kapantay.
Sinabi rin ni Allah bilang tugon sa mga nagturing kay Hesus bilang diyos:
﴿Tunay na ang pagkakahawig ni Hesus kay Allah ay tulad ng pagkakahawig ni Adan. Nilikha Niya siya mula sa alabok, pagkatapos ay sinabi Niya sa kanya: “Maging,” at siya ay naging﴾
[Aal ‘Imran: 59]
Ang pagkakalikha kay Hesus sa pamamagitan ng utos ni Allah ay hindi nangangahulugang siya ay diyos o anak ni Allah. Si Adan ay nilikha nang walang ama at ina, ngunit walang nagsabing siya ay isang diyos.
Ang sinumang nais gumamit ng Banal na Qur’an bilang katibayan ay dapat tumingin sa kabuuan ng mga teksto nito at hindi kumuha ng isang talatang maaaring bigyang-kahulugan sa isang paraan habang iniiwan ang malinaw at tiyak na mga talata.
Sinabi ni Allah:
﴿Kayo ba ay naniniwala sa isang bahagi ng Kasulatan at itinatanggi ang iba?﴾
[Al-Baqarah: 85]
Nilinaw ng Qur’an na si Hesus ay alipin at Sugo ni Allah at tinawag niya ang mga Anak ni Israel na sambahin lamang si Allah.
Sinabi ni Allah:
﴿Tunay na tumalikod sa pananampalataya ang mga nagsasabi: “Si Allah ay ang Mesiyas, anak ni Maria,” samantalang sinabi ng Mesiyas: “O mga Anak ni Israel! Sambahin ninyo si Allah, ang aking Panginoon at inyong Panginoon. Tunay na sinumang magtambal ng iba kay Allah, ipinagbawal ni Allah sa kanya ang Paraiso at ang kanyang hantungan ay ang Apoy”﴾
At sinabi Niya:
﴿Tunay na tumalikod sa pananampalataya ang mga nagsasabi: “Si Allah ay ikatlo sa tatlo”﴾
Samakatuwid, ang Qur’an mismo na ginamit sa argumentong ito ay siya ring malinaw na nagtatatag ng kaisahan ni Allah at nagtatanggi na mayroon Siyang katambal o anak.
Ang paggamit sa mga salitang “Kami” at “Namin” sa Qur’an upang patunayang si Hesus o ang Espiritu Santo ay katambal ni Allah ay isang maling pangangatwiran. Ang anyong maramihan sa Qur’an ay hindi nangangahulugan ng maraming diyos. Ito ay ginagamit sa wikang Arabe, kabilang sa Qur’an, bilang pagpapahayag ng kadakilaan at karangalan. Bukod dito, ginamit na ang ganitong estilo sa Qur’an bago pa umiral si Hesus.
Malinaw na sinasabi ng Qur’an na si Allah ay Iisa at Natatangi, hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak, at si Hesus ay alipin at Sugo ni Allah. Samakatuwid, ang pag-aangkin na si Allah ay may anak o katambal ay mali.
At si Allah ang higit na nakaaalam.