Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Kailangang paniwalaan na si Allah تعالى ay nasa ibabaw ng Trono at nakapaghari sa Kanyang Trono sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan. Kailangang paniwalaan din na Siya ay may tunay na Mukha na naaangkop sa Kanyang Kadakilaan, nang hindi ito inihahambing sa mga mukha ng Kanyang mga nilikha. Walang salungatan sa pagitan ng Kataas-taasan ni Allah at ng Kanyang sinabi: ﴿Saanman kayo humarap, naroon ang Mukha ni Allah﴾.
Kapag ang salitang “Mukha” ay iniugnay kay Allah تعالى, ang pangunahing kahulugan nito ay ang Mukha ni Allah سبحانه وتعالى, at ito ay isa sa Kanyang mga Katangian, gaya ng sinabi Niya:
﴿At huwag mong itaboy ang mga tumatawag sa kanilang Panginoon sa umaga at gabi, na hinahangad ang Kanyang Mukha﴾
[Al-An‘am: 52]
At sinabi Niya:
﴿At walang sinuman ang may kabutihang-loob sa kanya na dapat niyang gantihan, maliban sa paghahangad sa Mukha ng kanyang Panginoon, ang Kataas-taasan. At tunay na siya ay masisiyahan﴾
[Al-Layl: 19–21]
Samakatuwid, ang pangunahing tuntunin ay unawain ang salita ayon sa kilalang kahulugan nito, habang pinaniniwalaang ang Mukha ni Allah تعالى ay hindi tulad ng mga mukha ng Kanyang mga nilikha.
Sinabi Niya سبحانه:
﴿Walang anumang katulad Niya, at Siya ang Ganap na Nakakarinig, ang Ganap na Nakakakita﴾
[Ash-Shura: 11]
Nagkaiba ang mga mufassir tungkol sa kahulugan ng “Mukha ni Allah” sa talatang ito.
May nagsabi na ang tinutukoy ng “Mukha” ay ang direksiyon, ibig sabihin, naroon ang direksiyong kinakaharap ng nagdarasal. Ito ay naaayon sa sinabi ni Allah:
﴿At para sa bawat isa ay may direksiyong kanyang kinakaharap﴾
[Al-Baqarah: 148]
May nagsabi rin na ang tinutukoy ay ang tunay na Mukha ni Allah تعالى. Ito ang pananaw na pinili ni Shaykh Ibn ‘Uthaymeen, kaawaan nawa siya ni Allah, sapagkat si Allah سبحانه وتعالى ay sumasaklaw sa lahat ng bagay, at tunay na naiulat mula sa Propeta ﷺ na kapag ang isang nagdarasal ay tumayo para sa salah, si Allah ay nasa harap ng kanyang mukha; kaya ipinagbawal ang pagdura sa harapan habang nagdarasal.
Ayon sa ganitong kahulugan, anumang direksiyon ang kaharapin ng isang lingkod kapag siya ay may dahilan at nagsikap na malaman ang direksiyon ng qiblah, si Allah سبحانه وتعالى ay nasa harap ng kanyang mukha. Hindi nito nangangahulugan na si Allah تعالى ay nasa loob ng mga direksiyon o nasa loob ng mga nilikha.
Maaaring isipin ng ilan na ang pagpapatibay sa pagiging mataas ni Allah تعالى ay nangangahulugang Siya ay malayo sa nagdarasal, kaya hindi maaaring sabihing Siya ay nasa harap ng mukha nito.
Nagmula ito sa paghahambing sa Tagapaglikha sa mga nilikha.
Si Allah سبحانه وتعالى ay hindi katulad ng anumang bagay, at hindi maaaring ihambing ang Kanyang mga Katangian sa mga katangian ng mga nilikha.
Kaya Siya سبحانه ay nasa ibabaw ng Kanyang Trono, higit sa Kanyang mga nilikha, at nasa harap ng mukha ng nagdarasal, at walang salungatan sa pagitan ng dalawang bagay na ito. Si Allah تعالى ay hindi tulad ng nilalang na nalilimitahan ng mga direksiyon at sukat sa paraang alam natin sa mga nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Ang lahat ng bagay ay mawawasak maliban sa Kanyang Mukha﴾
[Al-Qasas: 88]
Ang kahulugan nito ay ang lahat ay mawawasak maliban kay Allah تعالى, na ang Kanyang Sarili ay inilalarawan ng Mukha.
Ito ay kabilang sa mga bagay na dapat nating pagtibayin ayon sa ipinahayag ni Allah tungkol sa Kanyang Sarili, habang Siya ay inilalayo sa anumang pagkakahawig sa mga nilikha.
Gayundin, hindi kayang lubos na maunawaan ng tao si Allah تعالى sa pamamagitan lamang ng kanyang imahinasyon o paglalarawan. Sinabi Niya سبحانه:
﴿Nalalaman Niya ang nasa harapan nila at ang nasa likuran nila, ngunit hindi nila Siya kayang palibutan ng kaalaman﴾
[Ta-Ha: 110]
Kaya anumang larawan ang maisip ng tao tungkol kay Allah تعالى, si Allah سبحانه وتعالى ay higit na dakila at marangal kaysa rito.
Maaari ring lumitaw ang ganitong suliranin sa iba pang mga Katangian kapag inihahambing ng tao ang mga gawa ni Allah تعالى sa mga gawa ng mga nilikha.
Halimbawa, tungkol sa pagbaba ni Allah تعالى sa pinakamababang langit sa huling ikatlong bahagi ng gabi, maaaring sabihin ng isang tao: ang gabi ay lumilipat mula sa isang bansa patungo sa iba; paano, kung gayon, nagaganap ang pagbaba?
Ang sagot ay ang ganitong tanong ay nakabatay sa paghahambing sa Katangian ni Allah sa mga katangian ng mga nilikha.
Ang nararapat ay paniwalaan ang napatunayang naiulat mula sa Propeta ﷺ at pagtibayin ang Katangian sa paraang naaangkop kay Allah تعالى, nang hindi pilit na tinutukoy kung paano ito nagaganap.
Iniulat ng Propeta ﷺ na si Allah تعالى ay bumababa kapag natitira ang huling ikatlong bahagi ng gabi at nagsasabi:
“Sino ang dumadalangin sa Akin upang siya ay Aking sagutin? Sino ang humihingi sa Akin upang siya ay Aking bigyan? Sino ang humihingi ng kapatawaran sa Akin upang siya ay Aking patawarin?”
Pinaniniwalaan natin ito ayon sa pagkakalahad nito at hindi natin itinatanong: Paano ito nangyayari?
Ang sinabi ni Allah تعالى:
﴿Saanman kayo humarap, naroon ang Mukha ni Allah﴾
ay hindi nangangahulugang si Allah تعالى ay nasa lahat ng lugar o Siya ay nakapaloob sa mga direksiyon.
Sa halip, kailangang patunayan na si Allah تعالى ay nasa ibabaw ng Trono, nakapaghari roon sa paraang naaangkop sa Kanyang Kadakilaan, at Siya ay may tunay na Mukha na naaangkop sa Kanya at hindi tulad ng mga mukha ng mga nilikha.
Ang talata ay hindi sumasalungat sa pagiging Kataas-taasan ni Allah تعالى, sapagkat ang mga Katangian ni Allah سبحانه وتعالى ay hindi maaaring ihambing sa mga katangian ng mga nilikha, at hindi natin dapat isipin kung paano ang Kanyang mga Katangian sa paraang kahawig ng mga nilikha.
At si Allah ang higit na nakaaalam.