Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa-Mensahero ni Allah.
Ang hadith na ito ay hindi nangangahulugang si Allah, ang Kataas-taasan, ay nananahan sa Kanyang alipin o nagiging bahagi ng kanyang pagkatao. Higit na dakila si Allah kaysa rito. Sa halip, ang kahulugan nito ay ginagabayan at tinutulungan ni Allah ang Kanyang minamahal na alipin at binibigyan siya ng katatagan sa kanyang pandinig, paningin, mga kilos, at mga gawa, kaya hindi niya ginagamit ang kanyang mga bahagi ng katawan maliban sa mga bagay na nakalulugod kay Allah.
Sinabi ni Allah sa hadith qudsi:
“Ang sinumang magpakita ng pakikipagalit sa isa sa Aking mga minamahal na alipin ay ipinapahayag Ko sa kanya ang digmaan. Ang Aking alipin ay hindi lumalapit sa Akin sa pamamagitan ng anumang bagay na higit Kong minamahal kaysa sa mga ipinag-uutos Ko sa kanya. Patuloy na lumalapit sa Akin ang Aking alipin sa pamamagitan ng mga kusang pagsamba hanggang sa mahalin Ko siya. Kapag minahal Ko siya, Ako ang kanyang pandinig na ginagamit niya sa pakikinig, ang kanyang paningin na ginagamit niya sa pagtingin, ang kanyang kamay na ginagamit niya sa paghampas, at ang kanyang paa na ginagamit niya sa paglakad. Kapag humingi siya sa Akin, tiyak na ibibigay Ko sa kanya, at kapag humingi siya ng Aking proteksiyon, tiyak na poprotektahan Ko siya.”
Ipinapaliwanag ng hadith ang daan patungo sa pagmamahal ni Allah: ang pangangalaga sa mga obligadong pagsamba, pagkatapos ay ang pagpaparami ng mga kusang pagsamba at pagsunod, hanggang sa maabot ng alipin ang mataas na antas ng pagiging malapit at pagmamahal.
Ang kahulugan nito ay ginagabayan, tinutulungan, at pinagkakalooban ni Allah ng tagumpay ang alipin sa kanyang pandinig, paningin, kamay, at paa.
Hindi siya nakikinig maliban sa mga bagay na minamahal at kinalulugdan ni Allah; hindi siya tumitingin maliban sa mga bagay na ipinahintulot ni Allah; hindi niya ginagamit ang kanyang kamay sa pang-aapi o pagsuway; at hindi niya ginagamit ang kanyang paa sa pagpunta sa anumang bagay na kinagagalitan ni Allah.
Kapag minahal ni Allah ang Kanyang alipin, tinutulungan Niya itong sumunod sa Kanya, pinagkakalooban Niya ito ng tagumpay sa salita at gawa, at pinoprotektahan Niya ang mga bahagi ng katawan nito mula sa paggamit sa mga bagay na hindi nakalulugod sa Kanya.
Mayroon ding ibang salaysay ng hadith na nagsasabing:
“Sa pamamagitan Ko siya nakikinig, sa pamamagitan Ko siya nakakakita, sa pamamagitan Ko siya humahawak o humahampas, at sa pamamagitan Ko siya lumalakad.”
Ibig sabihin: sa pamamagitan ng patnubay, tulong, at paggabay ni Allah.
Hindi ibig sabihin ng hadith na si Allah mismo ang literal na pandinig o paningin ng alipin, o na ang Kanyang banal na diwa ay pumapasok sa katawan ng tao. Ito ay maling pagpapakahulugan na hindi ipinahihiwatig ng hadith.
Si Allah, Kaluwalhatian at Kataas-taasan sa Kanya, ang Tagapaglikha, samantalang ang alipin ay nilikha. Si Allah ay hindi nangangailangan sa Kanyang mga nilikha at Siya ay nasa ibabaw ng Kanyang Trono, mataas sa lahat ng Kanyang nilikha.
Ang mismong hadith ay nagpapakita ng pagkakaroon ng dalawang magkaibang panig: isang alipin at ang Sinasamba, ang lumalapit at ang Nilalapitan, ang umiibig at ang Minamahal, ang humihingi at ang Hinihingan, at ang naghahanap ng proteksiyon at ang Pinaghihingahan ng proteksiyon.
Kaya hindi tama na ipakahulugan ang “Ako ang kanyang pandinig” bilang pagkakaisa o paninirahan.
Ipinapakita ng hadith na nagsisimula ang daan sa pagsasagawa ng mga obligasyon, dahil ang mga ito ang pinakamamahal na paraan ng paglapit ng alipin kay Allah.
Pagkatapos, nagsisikap siya sa mga kusang pagsamba, at dumarami ang kanyang pagsunod at mga gawaing pagsamba hanggang sa makamit niya ang pagmamahal ni Allah.
Kapag minahal siya ni Allah, kabilang sa mga bunga nito ang pagkakaloob sa kanya ng tagumpay sa paggamit ng kanyang mga bahagi ng katawan at sa kanyang mga gawa, upang ang kanyang pandinig, paningin, kamay, at paa ay gamitin sa mga bagay na minamahal at kinalulugdan ni Allah.
Ito ang kahulugan ng espesyal na pangangalaga ni Allah sa Kanyang alipin at ng Kanyang pagkakaloob ng tagumpay sa kanya.
Ang mga bunga ng pagmamahal ni Allah sa Kanyang alipin ay hindi lamang limitado sa paggabay sa kanyang mga bahagi ng katawan. Binanggit din sa hadith na sinasagot ni Allah ang kanyang panalangin at pinoprotektahan siya kapag humihingi siya ng proteksiyon sa Kanya.
Sinabi ni Allah:
“Kapag humingi siya sa Akin, tiyak na ibibigay Ko sa kanya, at kapag humingi siya ng Aking proteksiyon, tiyak na poprotektahan Ko siya.”
Ipinakikita nito ang napakalaking biyaya ni Allah sa Kanyang mga matutuwid na alipin, at na ang sinumang nagsisikap na sumunod sa Kanya at lumalapit sa Kanya sa pamamagitan ng mga kusang pagsamba ay tumatanggap mula sa Kanyang awa, patnubay, at pagtugon sa panalangin ng mga bagay na nagiging dahilan ng kabutihan sa kanyang buhay sa mundo at sa Kabilang-Buhay.
Ang sinabi na “Ako ang kanyang pandinig na ginagamit niya sa pakikinig, ang kanyang paningin na ginagamit niya sa pagtingin, ang kanyang kamay na ginagamit niya sa paghampas, at ang kanyang paa na ginagamit niya sa paglakad” ay hindi nangangahulugang nananahan si Allah sa alipin o nagiging bahagi ang Tagapaglikha ng nilikha.
Sa halip, nangangahulugan ito na ginagabayan at tinutulungan ni Allah ang Kanyang minamahal na alipin sa kanyang pandinig, paningin, mga kilos, at mga gawa, kaya ginagamit niya ang kanyang mga bahagi ng katawan sa mga bagay na minamahal at kinalulugdan ni Allah at iniiwasan ang mga bagay na nagdudulot ng Kanyang galit.
Ang hadith na ito ay kabilang sa mga pinakadakilang teksto na nagpapakita ng kahalagahan ng pangangalaga sa mga obligasyon at pagpaparami ng mga kusang pagsamba, at na ang mga ito ay kabilang sa mga dahilan upang makamit ang pagmamahal ni Allah, ang Kanyang patnubay, at ang Kanyang pagtugon sa panalangin ng Kanyang alipin.
At si Allah ang higit na nakaaalam.