Ang papuri ay kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanilang Sugo ni Allah.
Ipinakikita ng mga teksto na maaaring malaman ng mga anghel ang ilang bagay na nasa puso ng isang tao ayon sa kung ano ang ipinahihintulot ni Allah na malaman nila. Kayang ipaalam ni Allah sa kanila ang mga ito sa paraang Kanyang nais. Tungkol naman sa mga lumilipas na kaisipan at panandaliang bulong ng isip, hindi mananagot ang tao dahil lamang sa mga ito hangga't hindi niya isinasagawa ang mga iyon o sinasabi sa iba. Ang pag-alaala kay Allah sa puso ay isang mabuting gawa na may gantimpala, ngunit iba ito sa pag-alaala na binibigkas ng dila, na may mga partikular na alituntunin at kabutihang itinakda para rito.
Tunay na naiulat mula sa Propeta ﷺ, na nagsasalaysay mula sa kanyang Panginoon, ang Makapangyarihan:
“Ang sinumang nagbalak na gumawa ng isang mabuting gawa ngunit hindi niya ito ginawa, itatala ni Allah para sa kanya bilang isang ganap na mabuting gawa...”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Ginamit ng ilang iskolar ang hadith na ito bilang patunay na maaaring malaman ng anghel ang intensiyon ng isang lingkod.
Binanggit ni al-Hafiz Ibn Hajar na maaaring mangyari ito sa pamamagitan ng pagpapaalam ni Allah sa anghel tungkol dito, o sa pamamagitan ng paglikha ni Allah sa anghel ng kaalaman na magbibigay-daan upang malaman niya ito.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan siya ni Allah, tungkol sa usaping ito:
“Ang wastong pananaw ay na kayang ipaalam ni Allah sa mga anghel ang nasa kalooban ng lingkod sa anumang paraang Kanyang nais.”
Samakatuwid, hindi natin kailangang malaman kung paano ito nangyayari, sapagkat kabilang ito sa mga bagay na hindi nakikita at hindi nalalaman nang walang kapahayagan.
Ang pagkakaalam ng mga anghel sa ilang bagay na nasa puso ng isang tao ay hindi nangangahulugang taglay nila nang sarili nila ang kaalaman tungkol sa hindi nakikita. Ang ganap na kaalaman sa hindi nakikita ay kay Allah lamang.
Nalalaman lamang ng mga anghel ang mga bagay na ipinapaalam sa kanila ni Allah o binibigyan Niya sila ng kakayahang malaman upang maisagawa ang mga tungkuling ipinagkatiwala Niya sa kanila.
Ang sinumang umaalaala kay Allah sa kanyang puso ay ginagantimpalaan dahil sa kanyang pag-alaala at intensiyon. Gayunpaman, ang mga anyo ng dhikr na itinakda ng Islam na bigkasin gamit ang dila at may partikular na gantimpala o alituntunin ay hindi natutupad sa simpleng pag-iisip lamang ng mga salita nang hindi binibigkas ang mga ito.
Dahil dito, pinagkaiba ng mga iskolar ang dhikr ng puso at dhikr ng dila.
Nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar tungkol sa lawak ng kinakailangang pagbigkas. Ayon sa nakararaming iskolar, dapat bigkasin ng tao ang dhikr sa paraang maririnig niya ang kanyang sarili kung normal ang kanyang pandinig at walang hadlang. Samantala, may ilang iskolar na nagsasabing sapat na ang paggalaw ng dila sa pagbigkas ng mga titik kahit walang marinig na tunog.
Hindi mananagot ang tao dahil lamang sa mga panandaliang kaisipan at lumilipas na bulong ng isip na hindi niya pinaninindigan, hindi niya isinasagawa, at hindi niya binibigkas.
Sa kabilang banda, maaaring gantimpalaan ang tao dahil sa isang taos-pusong intensiyong gumawa ng kabutihan, gaya ng ipinahihiwatig ng nabanggit na hadith: ang sinumang nagbalak na gumawa ng mabuting gawa ngunit hindi ito naisagawa ay maaaring itala para sa kanya ang isang ganap na mabuting gawa.
Maaaring malaman ng mga anghel ang ilan sa nasa puso ng tao sa pamamagitan ng pagpapaalam sa kanila ni Allah at sa paraang Kanyang nais. Hindi ito nangangahulugan na mayroon silang sariling kaalaman tungkol sa hindi nakikita. Hindi mananagot ang tao dahil lamang sa mga lumilipas na kaisipan at panandaliang bulong ng isip, samantalang ang isang taos-pusong intensiyon na gumawa ng kabutihan ay maaaring pagkalooban ng gantimpala ni Allah.
Tungkol naman sa mga dhikr na itinakdang bigkasin, ang pangunahing prinsipyo ay dapat itong sabihin gamit ang dila upang makamit ang mga partikular na alituntunin at kabutihang itinakda para rito. Hindi sapat na dumaan lamang ang mga salita nito sa puso.
At si Allah ang higit na nakaaalam.