Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay sa Sugo ni Allah.
Walang salungatan sa pagitan ng paniniwala ng isang Muslim na ipinahayag ni Allah ang Torah kay Moises at ang Ebanghelyo kay Jesus, sumakanila nawa ang kapayapaan, at ng pagsasabi na ang mga Kasulatang kasalukuyang umiiral sa mga Hudyo at Kristiyano ay hindi napanatili sa kanilang orihinal na anyo. Sa katunayan, ang sarili nilang mga sanggunian ay naglalaman ng mga palatandaan na mayroong Kasulatan o kapahayagang ibinigay kina Moises at Jesus, samantalang ipinaliwanag din ng Qur’an na ang mga Kasulatan ng mga Angkan ng Kasulatan ay dumanas ng pagbabago, pagbaluktot, at paghahalo.
Ang Banal na Qur’an ay Salita ni Allah, at ang Propeta ﷺ ay tunay na Sugo ni Allah. Anumang ipinabatid ni Allah sa Qur’an tungkol sa mga naunang bayan, mga propeta, at mga ipinahayag na Kasulatan ay dapat paniwalaan, makakita man tayo ng katibayan nito sa ibang sanggunian o hindi.
Sinabi ni Allah تعالى:
“Iyan ay kabilang sa mga balita ng nakalingid na Aming ipinahahayag sa iyo. Hindi mo ito nalalaman, ni ng iyong mga tao bago nito. Kaya magtiis ka. Tunay na ang mabuting wakas ay para sa mga may takot kay Allah.” [Hud 11:49]
Gayunpaman, sa pagsusuri sa mga Kasulatang Hudyo at Kristiyano na umiiral ngayon, makikita ang ilang bagay na sumusuporta sa saligang ipinabatid ng Qur’an.
Ang mga Kasulatang Hudyo ay naglalaman ng ilang sipi na nagpapahiwatig na si Moises, sumakanya nawa ang kapayapaan, ay tumanggap ng nakasulat na batas.
Sa Exodo 24:3–4, binanggit na ipinaalam ni Moises sa mga Anak ni Israel ang mga salita at kautusan ng Panginoon at pagkatapos ay isinulat ang mga salita ng Panginoon.
Sa Exodo 24:12, binanggit na sinabi ng Allah kay Moises:
“Bibigyan kita ng mga tapyas na bato, ng batas at ng kautusang isinulat Ko upang turuan sila.”
Binanggit din sa Exodo 31:18 ang pagbibigay kay Moises ng mga tapyas ng patotoo matapos makipag-usap sa kanya si Allah sa Bundok Sinai.
Binabanggit din ng mga Kasulatan na ang unang mga tapyas ay nabasag matapos sambahin ng mga Anak ni Israel ang guya, at pagkatapos ay binanggit ang iba pang mga tapyas.
Sa Deuteronomio 31:9, binanggit na isinulat ni Moises ang Torah at ibinigay ito sa mga pari at matatanda ng Israel. Binabanggit din ng aklat na ito na natapos ni Moises ang pagsulat ng mga salita ng Torah at inilagay ang aklat sa tabi ng Kaban ng Tipan.
Ang lahat ng ito ay nagpapakita na ang ideya ng isang batas o Kasulatang ipinahayag kay Moises ay hindi imbensyon ng Qur’an; mayroon itong malinaw na batayan sa mismong mga sanggunian ng mga Hudyo.
Gayundin, binabanggit sa mga Kristiyanong sanggunian na umiiral ngayon ang Ebanghelyo bilang mabuting balita o mensahe na ipinangangaral ni Jesus, sumakanya nawa ang kapayapaan.
Sa Marcos 1:14, binanggit na si Jesus ay nangaral ng Ebanghelyo ng Kaharian ni Allah at nagsabi:
“Ang panahon ay naganap na, at ang Kaharian ni Allah ay malapit na. Magsisi kayo at maniwala sa Ebanghelyo.”
Ang mga katagang “Ebanghelyo ni Allah” at “Ebanghelyo ni Kristo” ay binabanggit din sa ibang bahagi ng mga sangguniang Kristiyano.
Mahalagang tandaan dito na ang Ebanghelyong hinihikayat ni Jesus ang mga tao na paniwalaan ay hindi nangangahulugang isa ito sa apat na Ebanghelyong umiiral ngayon. Ang apat na Ebanghelyo ay iniuugnay sa kani-kanilang mga may-akda, samantalang ipinahihiwatig mismo ng mga sanggunian na si Jesus ay nangangaral tungkol sa Ebanghelyo at nananawagan sa mga tao na paniwalaan ito noong siya ay nabubuhay.
Dahil dito, sinabi ng ilang mananaliksik at iskolar na ang Ebanghelyong ipinahayag kay Jesus ay isang aklat o kapahayagang umiiral noong kanyang panahon, ngunit hindi nanatili sa orihinal nitong anyo.
Maaaring itanong ng isang tao: Kung ang Torah at Ebanghelyo ay ipinahayag ni Allah, nasaan ang mga ito ngayon?
Ang sagot ay magkaiba ang pagkakapahayag ng isang Kasulatan at ang pangangalaga rito laban sa pagbabago at pagkawala.
Ipinaalam ni Allah na ang Torah ay ipinahayag Niya:
“Tunay na Kami ang nagpahayag ng Torah, na naglalaman ng patnubay at liwanag. Sa pamamagitan nito ay humatol ang mga propetang sumuko kay Allah para sa mga Hudyo, gayundin ang mga rabbi at mga iskolar, ayon sa ipinagkatiwala sa kanila mula sa Aklat ni Allah, at sila ay mga saksi rito. Kaya huwag kayong matakot sa mga tao; matakot kayo sa Akin, at huwag ninyong ipagpalit ang Aking mga talata sa maliit na halaga. At sinumang hindi humatol ayon sa ipinahayag ni Allah—sila ang mga hindi naniniwala.” [Al-Ma’idah 5:44]
Ipinaliwanag din ng Qur’an na ang ilan sa mga Angkan ng Kasulatan ay nagbaluktot ng mga salita, nagsulat gamit ang kanilang sariling mga kamay, at pagkatapos ay iniugnay ang mga iyon kay Allah.
Sinabi Niya:
“Kaya kapighatian sa mga nagsusulat ng Kasulatan gamit ang kanilang sariling mga kamay at pagkatapos ay nagsasabing, ‘Ito ay mula kay Allah.’” [Al-Baqarah 2:79]
At sinabi Niya:
“Binabaluktot nila ang mga salita mula sa kanilang mga wastong lugar.” [Al-Ma’idah 5:13]
Samakatuwid, ang pagkakaroon ng ilang katotohanang dinala nina Moises at Jesus, sumakanila nawa ang kapayapaan, sa mga Kasulatang umiiral ngayon ay hindi nangangahulugang ang lahat ng nilalaman ng mga ito ay orihinal na kapahayagan. Gayundin, ang pagkakaroon ng pagbabago sa mga ito ay hindi nangangahulugang ang orihinal na Torah at Ebanghelyo ay hindi kapahayagan mula kay Allah.
Itinatag ng Qur’an na ipinahayag ni Allah ang Torah at Ebanghelyo, ngunit hindi nito sinasabi na ang mga kopyang nasa kamay ng mga tao ngayon ay napanatili sa lahat ng kanilang salita nang walang pagbabago.
Tungkol naman sa Banal na Qur’an, partikular na ginagarantiyahan ni Allah ang pangangalaga rito:
“Tunay na Kami ang nagpababa ng Paalaala, at tunay na Kami ang mangangalaga rito.” [Al-Hijr 15:9]
Kaya ang katotohanang ang mga Ebanghelyong umiiral ngayon ay isinulat ng mga tao pagkatapos ni Jesus, sumakanya nawa ang kapayapaan, ay hindi maaaring gamiting katibayan na hindi kailanman ipinahayag ang Ebanghelyo. Malinaw ang pagkakaiba sa pagitan ng Kasulatang ipinahayag ni Allah sa Kanyang propeta at ng mga isinulat kalaunan na iniugnay sa kanyang mga salita at mga salaysay tungkol sa kanya.
Tungkol naman sa sinasabi ng ilang tumututol na ang mga salaysay ng Qur’an ay mga alamat lamang o hinango mula sa mga naunang Kasulatan, ang ganitong pag-aangkin ay hindi isang siyentipikong katibayan laban sa Qur’an.
Sinabi ni Allah تعالى:
“May ilan sa kanila na nakikinig sa iyo, ngunit naglagay Kami ng mga takip sa kanilang mga puso upang hindi nila ito maunawaan at pagkabingi sa kanilang mga tainga. At kahit makita nila ang bawat tanda, hindi sila maniniwala rito. Kapag pumunta sila sa iyo upang makipagtalo, sinasabi ng mga hindi naniniwala: ‘Ito ay walang iba kundi mga alamat ng mga sinaunang tao.’” [Al-An‘am 6:25]
Sinabi rin Niya:
“Sinabi ng mga hindi naniniwala sa mga naniniwala: ‘Kung ito ay mabuti, hindi sila mauuna sa amin dito.’ At dahil hindi sila napatnubayan nito, sasabihin nila: ‘Ito ay isang sinaunang kasinungalingan.’” [Al-Ahqaf 46:11]
Sa halip, ipinabatid ng Qur’an na may ilan sa mga Angkan ng Kasulatan na kumilala sa katotohanan nito:
“Hindi ba sapat sa kanila na ito ay kilala ng mga iskolar ng mga Anak ni Israel?” [Ash-Shu‘ara 26:197]
Ang mga kasalukuyang sanggunian ng mga Hudyo at Kristiyano ay naglalaman ng mga palatandaang sumusuporta sa orihinal na pagkakaroon ng isang batas at Kasulatang ibinigay kay Moises, sumakanya nawa ang kapayapaan, gayundin ng mga pagtukoy sa “Ebanghelyo” na ipinangangaral at ipinapaniwala ni Jesus sa mga tao noong siya ay nabubuhay. Hindi ito salungat sa katotohanang ang mga Kasulatang umiiral ngayon ay dumanas ng pagbabago at paghahalo at hindi napanatili sa kanilang orihinal na anyo.
Samakatuwid, ang paniniwala ng Muslim sa pagkakapahayag ng Torah at Ebanghelyo ay hindi nakasalalay sa pagkakaroon pa ngayon ng kanilang mga orihinal na kopya. Ito ay unang nakabatay sa totoong pahayag ni Allah sa Qur’an, habang ang mga katibayang matatagpuan sa ibang mga sanggunian ay nagsisilbing suporta rito at hindi siyang pinagmulan ng paniniwalang ito.
At si Allah ang higit na nakaaalam.