Ang papuri ay kay Allah, at nawa'y sumakanya ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah, ang Sugo ni Allah.
Ang pagsulat ay maaaring pumalit sa binibigkas na pahayag sa ilang usapin ng batas pampamilya kung ito ay may kasamang intensiyon, tulad ng diborsiyo, zihār, at khulʿ. Ngunit ang mga bagay na kabilang sa mga panunumpa at hindi naitatag sa pamamagitan ng di-tuwirang pananalita, tulad ng liʿān at īlāʾ, ay hindi nagkakaroon ng bisa sa pamamagitan lamang ng pagsulat. Tungkol naman sa faskh (pagpapawalang-bisa o dissolution ng kasal), hindi ito isang simpleng pahayag o nakasulat na pormula; bagkus, ito ay isang legal na hatol na nagmumula sa mga dahilan na itinakda ng Shariah.
Kung isinulat ng asawa ang pahayag ng diborsiyo nang hindi ito binibigkas, hindi nagkakaroon ng bisa ang diborsiyo sa pamamagitan lamang ng pagsulat kung walang intensiyon, sapagkat ang pagsulat sa ganitong kalagayan ay itinuturing na di-tuwirang pahayag ng diborsiyo, at hindi tahasang pahayag.
Kung nilayon ng asawa, sa pamamagitan ng pagsulat, na isagawa ang diborsiyo, magkakaroon ito ng bisa ayon sa mga detalyeng kinikilala sa mga batas ng diborsiyo.
Ang zihār na isinulat ay may kaparehong hatol ng diborsiyo sa usaping ito. Hindi ito nagkakaroon ng bisa sa pamamagitan lamang ng pagsulat nang walang intensiyon.
Kung sumulat ang asawa ng mga salitang nagpapahiwatig ng zihār at nilayon niyang itatag ang zihār sa pamamagitan ng mga ito, ang pagsulat ay itinuturing na kapalit ng pagbigkas. Ngunit kung isinulat niya ang mga ito nang walang intensiyong itatag ang zihār, hindi nagkakaroon ng bisa ang zihār.
Nabanggit sa al-Hāwī al-Kabīr (10/169):
“Tungkol naman sa zihār sa pamamagitan ng pagsulat, ito ay katulad ng diborsiyo ayon sa dalawang pananaw.”
Tungkol naman sa īlāʾ sa pamamagitan ng pagsulat, hindi ito wasto, sapagkat ito ay isang panunumpa, at ang panunumpa ay hindi naitatag sa pamamagitan ng di-tuwirang pahayag.
Ang khulʿ ay maaari ring maging wasto sa pamamagitan ng pagsulat kung ito ay may kasamang intensiyon. Ngunit ang pagsulat na walang intensiyong isagawa ang khulʿ ay hindi nagbubunga ng khulʿ.
Nabanggit sa Nihāyat al-Muḥtāj (6/407), sa pagpapaliwanag kung ano ang maaaring pagbatayan ng khulʿ:
“Ang pagsulat na may kasamang intensiyon ay pumapalit sa pagbigkas.”
Samakatuwid, ang mahalaga sa nakasulat na khulʿ ay ang intensiyong itatag ang khulʿ, hindi lamang ang pagkakaroon ng mga salitang nakasulat.
Tungkol sa liʿān, hindi ito nagkakaroon ng bisa sa pamamagitan ng pagsulat, sapagkat ito ay isang panunumpa, at ang mga panunumpa ay hindi naitatag sa pamamagitan ng di-tuwirang pahayag.
Nauna nang sinabi ng mga iskolar na ang īlāʾ ay hindi nagkakaroon ng bisa sa pamamagitan ng pagsulat sapagkat ang tunay na katangian nito ay isang panunumpa kay Allah. Gayundin, ang liʿān ay nakabatay sa mga taimtim na panunumpa sa pagitan ng mag-asawa kapag inaakusahan ng asawa ang kanyang asawa ng pangangalunya nang wala siyang kinakailangang katibayan.
Kaya hindi sapat ang pagsulat lamang. Kailangang isagawa ang liʿān sa paraang itinakda ng Shariah.
Tungkol sa faskh (pagpapawalang-bisa ng kasal), hindi ito isang simpleng pormula na maaaring itatag ng asawa sa pamamagitan ng pagsulat sa parehong paraan ng diborsiyo o khulʿ. Sa halip, ito ay isang legal na hatol na nagkakaroon ng bisa kapag may umiiral na kinikilalang dahilan ayon sa Shariah na nangangailangan ng pagpapawalang-bisa ng kasal, tulad ng isang kinikilalang depekto, pagyakap sa Islam ng isa sa mag-asawa sa ilang pagkakataon, o hindi pagtupad sa isang wastong kondisyon sa kontrata ng kasal.
Samakatuwid, hindi maaaring isailalim ang faskh sa kaparehong tuntunin tungkol sa pagsulat at pagbigkas na ginagamit sa diborsiyo, zihār, o khulʿ.
Ang pagsulat na may kasamang intensiyon ay pumapalit sa pagbigkas sa diborsiyo, zihār, at khulʿ, ayon sa mga detalye ng Islamic jurisprudence. Ang pagsulat nang walang intensiyon ay hindi nagbubunga ng mga epektong ito. Tungkol naman sa liʿān at īlāʾ, hindi wasto ang mga ito sa pamamagitan ng pagsulat sapagkat kabilang ang mga ito sa mga panunumpang hindi naitatag sa pamamagitan ng di-tuwirang pahayag. Ang faskh naman ay isang legal na hatol na nagmumula sa mga dahilan nito ayon sa Shariah, at hindi lamang isang pasalita o nakasulat na pormula.
At si Allah ang higit na nakaaalam.