Ang papuri ay kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanilang Sugo ni Allah.
Hindi tama sa usaping ito na paghiwalayin ang Qur’an at Islam, sapagkat ang Qur’an ang Aklat na nagpapaliwanag sa Islam at nag-aanyaya rito. Tungkol naman sa mga detalyadong batas, bawat bansa o pamayanan ay nagkaroon ng batas na angkop sa panahon at kalagayan nito, hanggang sa isinugo ni Allah si Muhammad ﷺ at ipinahayag sa kanya ang Qur’an. Sa pamamagitan nito, pinawalang-bisa ni Allah ang mga naunang batas at ginawang obligasyon sa lahat ng tao ang pagsunod sa Qur’an at sa batas ng Islam hanggang sa Araw ng Pagkabuhay na Muli.
Sa mga tekstong pang-Shariah, ang Islam ay ginagamit sa dalawang kahulugan:
Una: Ang pangkalahatang Islam. Ito ay ang pagkilala sa Kaisahan ni Allah, pagsunod sa Kanya, at pagsunod sa Sugo na isinugo ni Allah sa bawat panahon, ayon sa batas na itinakda ni Allah para sa kanyang pamayanan sa panahong iyon.
Ito ang kahulugan ng sinabi ni Allah:
“Tunay na ang relihiyon kay Allah ay Islam.” [Āl ʿImrān 3:19]
At sinabi Niya:
“At sinumang maghangad ng relihiyon maliban sa Islam, hindi ito tatanggapin mula sa kanya, at sa Kabilang-Buhay ay kabilang siya sa mga talunan.” [Āl ʿImrān 3:85]
Samantala, ang tiyak na Islam ay ang pagkilala sa Kaisahan ni Allah at pagsunod sa batas ng Qur’an na ipinahayag Niya sa ating Propeta Muhammad ﷺ.
Pagkatapos ng pagkakasugo sa Propeta ﷺ, hindi na tatanggapin ang relihiyon ng sinuman maliban kung susundin niya ang kanyang batas, sapagkat isinugo siya ni Allah sa lahat ng tao at ginawang pangkalahatan ang kanyang mensahe hanggang sa Araw ng Pagkabuhay na Muli.
Sinabi ni Allah:
“Yaong mga sumusunod sa Sugo, ang Propeta na hindi marunong bumasa at sumulat, na kanilang matatagpuan na nakasulat sa kanilang Torah at Ebanghelyo, na nag-uutos sa kanila ng kabutihan at nagbabawal sa kanila ng kasamaan, nagpapahintulot sa kanila ng mabubuting bagay at nagbabawal sa kanila ng masasamang bagay, at nag-aalis sa kanila ng kanilang mga pasanin at mga tanikala na nasa kanila. Kaya ang mga naniwala sa kanya, gumalang sa kanya, tumulong sa kanya at sumunod sa liwanag na ipinahayag kasama niya—sila ang mga matagumpay. Sabihin mo: ‘O sangkatauhan! Tunay na ako ay Sugo ni Allah para sa inyong lahat, na Siyang nagmamay-ari ng kaharian ng mga kalangitan at lupa. Walang diyos maliban sa Kanya; Siya ang nagbibigay-buhay at kumikitil. Kaya maniwala kayo kay Allah at sa Kanyang Sugo, ang Propeta na hindi marunong bumasa at sumulat, na naniniwala kay Allah at sa Kanyang mga salita, at sundin ninyo siya upang kayo ay mapatnubayan.’” [Al-Aʿrāf 7:157-158]
Ipinaliwanag ni Allah na ang mga detalyadong batas ay hindi pare-pareho sa lahat ng pamayanan. Sinabi Niya:
“Para sa bawat isa sa inyo ay nagtakda Kami ng isang batas at isang pamamaraan.” [Al-Mā’idah 5:48]
Kaya ang mga batas na nagkakaiba sa mga pamayanan ay maaaring magbago ayon sa pagkakaiba ng mga panahon at kalagayan, samantalang nananatiling pareho ang mga pangunahing prinsipyo ng relihiyon, gaya ng pagsamba kay Allah lamang at pagkilala sa Kanyang Kaisahan, sa mga mensahe ng mga propeta.
Dahil dito, ipinaliwanag ni Shaykh ʿAbd al-Raḥmān al-Saʿdī, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang mga batas na nagkakaiba sa mga pamayanan ay yaong nagbabago ayon sa mga panahon at kalagayan. Samantala, ang mga pangunahing prinsipyo na naglalaman ng kapakinabangan at karunungan sa bawat panahon ay hindi nagbabago; lahat ng mga ipinahayag na batas ay nagdala ng mga ito.
Kung ninais ni Allah, maaari Niyang gawing iisang pamayanan ang lahat ng tao, ngunit ginawa Niyang magkakaiba ang mga batas bilang bahagi ng Kanyang karunungan at pagsubok. Sinabi ni Allah:
“At kung ninais ni Allah, maaari Niyang gawin kayong isang pamayanan, ngunit upang kayo ay subukin sa Kanyang ipinagkaloob sa inyo.” [Al-Mā’idah 5:48]
Napatunayang sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ako ang pinakamalapit sa lahat ng tao kay Jesus, anak ni Maria, sa mundong ito at sa Kabilang-Buhay. Ang mga propeta ay magkakapatid sa ama; magkakaiba ang kanilang mga ina, ngunit iisa ang kanilang relihiyon.”
Isinalaysay ito nina al-Bukhari (3443) at Muslim (2365).
Samakatuwid, iisa ang relihiyon ng mga propeta sa pangunahing batayan nito: ang pagsamba kay Allah lamang at pagsunod sa Kanya. Ngunit maaaring magkakaiba ang mga detalyadong batas at pamamaraan.
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islām Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang relihiyon ay tulad ng ama sapagkat ito ang pinag-isang pundasyon, samantalang ang batas at pamamaraan ay tulad ng ina dahil nagkakaiba ang mga ito mula sa isang batas na ipinahayag tungo sa iba.
Dahil dito, ang batas ni Moises, nawa'y sumakanya ang kapayapaan, ay obligadong sundin sa panahon niya; pagkatapos ay dumating ang batas ni Jesus, nawa'y sumakanya ang kapayapaan. Nang isinugo ni Allah si Muhammad ﷺ at ipinahayag sa kanya ang Qur’an, naging obligasyon ng lahat ng tao ang pagsunod sa kanyang batas.
Tungkol sa tanong na kung ang batas ng Qur’an ba ay angkop para sa mga naunang pamayanan bago ang pagkakasugo ng Propeta ﷺ, hindi ito isang bagay na maaaring pagpasiyahan nang tiyak batay sa haka-haka. Hindi sinabi ni Allah na ang mga naunang pamayanan ay inatasang sumunod sa Qur’an bago ito ipinahayag. Sa halip, nagtakda Siya para sa bawat pamayanan ng batas na angkop dito.
Kaya ang pagsisiyasat sa isang haka-hakang tanong kung maaaring naging batas ba ang Qur’an para sa mga naunang pamayanan, at kung ang mga detalye nito ay angkop sa kanila sa kanilang mga panahon, ay walang naidudulot na batas sa relihiyon o makabuluhang kapakinabangan. Ito ay hindi kinakailangang pagsisiyasat sa isang bagay na kabilang sa hindi nakikita nang walang katibayan.
Sinabi ni Allah:
“Sabihin mo: Hindi ako humihingi sa inyo ng anumang gantimpala para rito, at hindi ako kabilang sa mga nagpapahirap sa kanilang sarili sa mga bagay na hindi kailangan.” [Ṣād 38:86]
Ang mahalagang dapat maunawaan ay pinili ni Allah para sa bawat pamayanan ang batas nito, pagkatapos ay tinapos Niya ang mga mensahe sa mensahe ni Muhammad ﷺ, ginawa ang Qur’an na huling Aklat, at ginawang pangkalahatan para sa lahat ng tao ang batas nito.
Pagkatapos ng pagkakasugo kay Propeta Muhammad ﷺ at ng pagpapahayag ng Qur’an, ang pangkalahatang patnubay na angkop sa mga tao at nagtitipon sa kanila sa katotohanan ay ang pagsunod sa Qur’an at sa batas ng Islam.
Sinabi ni Allah tungkol sa Kanyang Sugo ﷺ:
“At hindi Ka Namin isinugo maliban bilang awa para sa mga daigdig.” [Al-Anbiyāʾ 21:107]
Kaya ang Propeta ﷺ ay hindi isinugo lamang sa kanyang sariling pamayanan. Sa halip, isinugo siya ni Allah bilang awa para sa mga daigdig, ginawa ang kanyang mensahe na huli sa mga mensahe, at ginawa ang kanyang Aklat na tagapaghukom sa mga naunang Aklat.
Ang Qur’an ay hindi isang hiwalay na batas na obligadong sundin ng mga tao bago ang pagkakasugo kay Propeta Muhammad ﷺ. Bawat pamayanan ay may batas na ipinahayag ni Allah para rito, habang nagkakaisa ang lahat ng propeta sa pangunahing batayan ng Kaisahan ni Allah at ng relihiyon.
Pagkatapos ng pagkakasugo sa Propeta ﷺ, naging obligasyon ng lahat ng tao ang pagsunod sa Qur’an at sa batas ng Islam, sapagkat ang mensahe ni Muhammad ﷺ ay pangkalahatan at siya ang huli sa mga ipinahayag na mensahe.
At si Allah ang higit na nakaaalam.