Ang papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah.
Ang Torah na ipinahayag ni Allah kay Moises (sumakanya ang kapayapaan) ay nakasulat, ayon sa ipinahihiwatig ng mga tekstong Islamiko. Ang mga pagbabago at pagbaluktot na tumama rito ay nagsimula sa maagang panahon pagkatapos ng kamatayan ni Moises (sumakanya ang kapayapaan), at nagpatuloy sa iba't ibang yugto ng kasaysayan. Hindi nangangahulugan ito na ang lahat ng nilalaman nito ay kinakailangang nabago. Sa halip, may ilang bahagi ng katotohanan na nanatili, ngunit ang natira ay nahalo sa mga idinagdag, binawas, at binagong bahagi, kaya hindi na maaaring matukoy nang may katiyakan ang orihinal na kapahayagan.
Ipinahihiwatig ng Qur’an na sumulat si Allah para kay Moises (sumakanya ang kapayapaan) sa mga Tableta. Sinabi ni Allah تعالى:
“Sinabi niya: ‘O Moises! Pinili kita higit sa mga tao sa pamamagitan ng Aking mga mensahe at sa pamamagitan ng Aking pakikipag-usap sa iyo. Kaya tanggapin mo ang Aking ibinigay sa iyo at maging kabilang sa mga nagpapasalamat.’ At isinulat Namin para sa kanya sa mga Tableta ang isang paalaala tungkol sa lahat ng bagay at isang detalyadong pagpapaliwanag sa lahat ng bagay: ‘Kaya hawakan mo ang mga ito nang buong katatagan at utusan mo ang iyong mga tao na sundin ang pinakamabuti sa mga ito.’” [Al-A‘raf 7:144–145]
Binanggit ni Ibn Kathir رحمه الله na ang mga Tableta ay naglalaman ng mga paalaala at mga batas. May ilang iskolar na nagsabing naglalaman ang mga ito ng Torah, samantalang sinabi ng iba na ang mga Tableta ay ibinigay kay Moises bago ang Torah. At si Allah ang higit na nakaaalam.
Iniulat din nang mapananaligan mula kay Abu Hurayrah رضي الله عنه na sinabi ng Propeta ﷺ sa pag-uusap nina Adam at Moises (sumakanila ang kapayapaan):
“Pinili ka ni Allah sa pamamagitan ng Kanyang Salita, at isinulat Niya para sa iyo sa pamamagitan ng Kanyang Kamay.”
Iniulat nina al-Bukhari (6614) at Muslim (2652). Sa isang salaysay ni Muslim: “Isinulat Niya para sa iyo ang Torah sa pamamagitan ng Kanyang Kamay.” At sa isang salaysay nina Abu Dawud at Ibn Majah: “Isinulat Niya para sa iyo ang Torah sa pamamagitan ng Kanyang Kamay.”
Ipinahihiwatig nito na ang Torah na ipinahayag ni Allah kay Moises ay hindi lamang mga aral na pasalita; mayroon itong nakasulat na pinagmulan.
Hindi nangyari ang pagbabago nang minsanan lamang. Sa halip, nagsimula ito sa maagang panahon pagkatapos ng kamatayan ni Moises (sumakanya ang kapayapaan), at nagpatuloy sa loob ng maraming siglo.
Binanggit ng pinagmulan ang dalawang pangunahing dahilan ng mga pagbabagong tumama sa Torah:
Pagkatapos ng kamatayan ni Moises (sumakanya ang kapayapaan) at pagpasok ng mga Anak ni Israel sa Palestine, dumanas sila sa iba't ibang panahon ng maraming pagsalakay at digmaan. Nagdulot ito ng pagkamatay ng marami sa kanila, pagkawasak ng kanilang mga tahanan, pagsunog sa kanilang mga aklat, at pagkawasak ng kanilang mga lugar ng pagsamba.
Paulit-ulit itong nangyari sa iba't ibang yugto ng kasaysayan, kaya naputol ang tuloy-tuloy na pagpapasa ng Torah sa paraang makapoprotekta sana sa teksto nito laban sa pagkakamali at pagbabago. Dahil dito, kinailangan ng mga Anak ni Israel na muling isulat ito matapos mawala ang ilan sa mga kopya.
Binanggit ni Ibn Hazm na isa sa mahahalagang yugto ng muling pagsulat nito ay iniugnay sa isang taong tinatawag na “Ezra” matapos ang pagkabihag sa Babilonia, kasabay ng pagkakaroon ng kaguluhan sa pagpapasa ng teksto at kawalan ng matatag na patunay na lahat ng mga salita nito ay naipasa sa pamamagitan ng tuloy-tuloy at malawakang transmisyon.
Binanggit din ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah na ang Torah na nasa kamay ng mga Tao ng Kasulatan ay hindi naipasa ang lahat ng mga salita nito mula kay Moises (sumakanya ang kapayapaan) sa pamamagitan ng tuloy-tuloy at malawakang transmisyon. Ang pagkaantala ng pagpapasa nito matapos ang pagkawasak ng Jerusalem at ang paglitaw ng mga muling isinulat na kopya ay hindi pumipigil sa posibilidad na may mga pagkakamaling pumasok sa ilan sa mga salita nito.
Ang mga pagbabago ay hindi lamang dahil sa pagkawala ng mga aklat at muling pagsulat ng mga ito. Sa halip, ipinahihiwatig ng Qur’an na ang ilan sa mga Tao ng Kasulatan ay sadyang binago ang mga salita ni Allah at sumulat ng mga bagay mula sa kanilang sarili, pagkatapos ay iniugnay ang mga ito kay Allah تعالى.
Sinabi ni Allah تعالى:
“Kaya kapahamakan sa mga nagsusulat ng Aklat gamit ang kanilang sariling mga kamay at pagkatapos ay nagsasabing: ‘Ito ay mula kay Allah,’ upang makakuha ng maliit na pakinabang. Kapahamakan sa kanila dahil sa isinulat ng kanilang mga kamay, at kapahamakan sa kanila dahil sa kanilang kinikita.” [Al-Baqarah 2:79]
At sinabi ni Allah تعالى:
“Kabilang sa mga Hudyo ay may mga nagbabago sa mga salita mula sa kanilang mga tamang lugar.” [An-Nisa’ 4:46]
At sinabi Niya تعالى:
“Kabilang sa mga Hudyo ay may mga masugid na nakikinig sa kasinungalingan at nakikinig sa ibang mga taong hindi pumunta sa iyo; binabago nila ang mga salita mula sa kanilang mga tamang lugar.” [Al-Ma’idah 5:41]
Ipinaliwanag ni Shaykh Muhammad al-Amin al-Shanqiti رحمه الله na ipinaalam ni Allah تعالى na ang mga iskolar ng relihiyon ay pinagkatiwalaang pangalagaan ang Aklat ni Allah, ngunit ipinaliwanag din Niya sa ibang mga talata na hindi nila ginampanan ang tungkuling ito sa paraang kinakailangan; sa halip, nagkaroon ng pagbabago at pagbaluktot mula sa kanilang panig.
Ang pagkakaroon ng pagbabago ay hindi nangangahulugang lahat ng nasa Torah na umiiral ngayon ay mali.
Ipinahihiwatig ng Qur’an na ang Torah na umiiral noong panahon ng Propeta ﷺ ay naglalaman ng bahagi ng hatol ni Allah. Sinabi ni Allah تعالى:
“Ngunit paano ka nila gagawing hukom samantalang nasa kanila ang Torah, na naglalaman ng hatol ni Allah?” [Al-Ma’idah 5:43]
At sinabi ni Allah تعالى:
“Tunay na ipinahayag Namin ang Torah, na naglalaman ng patnubay at liwanag.” [Al-Ma’idah 5:44]
Dahil dito, sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na ang Torah na nasa mga Tao ng Kasulatan ay naglalaman ng hatol ni Allah, kahit na ang ilan sa mga salita nito ay nabago at napalitan.
Kaya ang tamang pananaw ay hindi ang pagsasabing lahat ng nasa mga aklat ng mga Tao ng Kasulatan ay mali, at hindi rin ang pagsasabing lahat ng nasa mga ito ay napanatili at tunay. Sa halip, may ilang bahagi ng katotohanan na nanatili, ngunit nahalo ito sa mga pagbabagong naganap.
Hindi imposibleng may ilang bahagi ng katotohanan na nanatili sa Torah na umiiral ngayon. Gayunman, hindi maaaring tiyakin na ang isang partikular na teksto ay bahagi ng kapahayagang ipinahayag ni Allah kay Moises (sumakanya ang kapayapaan) dahil lamang sa ito ay matatagpuan sa kasalukuyang Torah, sapagkat ang katotohanan ay nahalo sa kamalian sa pamamagitan ng iba't ibang yugto ng pagbabago at pagpapasa.
Dahil dito, itinuro ng Propeta ﷺ kung paano pakikitunguhan ang mga salaysay ng mga Tao ng Kasulatan:
“Kapag may isinalaysay sa inyo ang mga Tao ng Kasulatan, huwag ninyo silang paniwalaan at huwag din ninyo silang itanggi; sapagkat maaaring magsalaysay sila sa inyo ng katotohanan at itanggi ninyo ito, o magsalaysay sila ng kamalian at paniwalaan ninyo ito. Sa halip, sabihin ninyo: ‘Naniniwala kami sa ipinahayag sa amin at sa ipinahayag sa inyo. Ang aming Diyos at ang inyong Diyos ay Iisa, at sa Kanya kami nagpapasakop.’”
Ipinaliwanag ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah na nangangahulugan ito ng pagpipigil sa pagpapatunay o pagtanggi sa mga bagay na hindi alam ng isang tao kung tunay o hindi.
Samakatuwid, ang Muslim ay naniniwala sa pangkalahatan sa ipinahayag ni Allah تعالى kay Moises (sumakanya ang kapayapaan), at naniniwala na ang orihinal na Torah ay kapahayagan mula kay Allah. Ngunit hindi niya itinuturing ang mga kasalukuyang bersyon nito bilang isang malayang pinagmumulan ng paniniwala o batas, sapagkat ang Qur’an ang napanatiling Aklat at siyang pamantayang may awtoridad sa mga naunang Kasulatan.
Ang Torah na ipinahayag ni Allah kay Moises (sumakanya ang kapayapaan) ay may nakasulat na pinagmulan. Ang mga pagbabagong tumama rito ay nagsimula pagkatapos ng kamatayan ni Moises (sumakanya ang kapayapaan) at nagpatuloy sa loob ng maraming siglo dahil sa pagkawala ng mga kopya, mga digmaan, at muling pagsulat, bukod pa sa sinadyang pagbabago ng ilang pinunong panrelihiyon.
Hindi nito ibig sabihin na lahat ng nasa Torah ngayon ay mali. Sa halip, may ilang katotohanang nanatili rito, ngunit nahalo ang mga ito sa mga idinagdag, binawas, at binagong bahagi. Dahil dito, hindi na maaaring matukoy nang may katiyakan ang buong orihinal na kapahayagan mula sa mga salitang idinagdag ng tao.
At si Allah ang higit na nakaaalam.