Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanyang Sugo.
Obligasyon ng Muslim na maniwala sa lahat ng mga Aklat na ipinahayag ni Allah تعالى sa Kanyang mga Sugo. Ngunit hindi tama na tiyaking ang bilang ng mga ito ay isang daan at apat, sapagkat ang hadith na nagtatakda ng bilang na ito ay hindi napatunayan sa pamamagitan ng isang sanad na sapat ang pagiging mapagkakatiwalaan upang pagbatayan.
Ang paniniwala sa mga Aklat na ipinahayag ni Allah تعالى ay kabilang sa mga saligan ng pananampalataya. Kaya naniniwala ang Muslim sa lahat ng ipinahayag ni Allah sa Kanyang mga Sugo, alam man niya o hindi ang mga pangalan at detalye ng mga Aklat na iyon.
Sinabi ni Allah تعالى:
“At sabihin mo: ‘Naniniwala ako sa bawat Aklat na ipinahayag ni Allah.’”
[Ash-Shura 42:15]
At sinabi Niya سبحانه:
“Ang mga tao ay dating iisang pamayanan, kaya isinugo ni Allah ang mga propeta bilang mga tagapaghatid ng magandang balita at mga tagapagbabala, at ipinahayag Niya kasama nila ang Aklat nang may katotohanan upang humatol sa pagitan ng mga tao tungkol sa kanilang pinagkaiba.”
[Al-Baqarah 2:213]
Sinabi rin ni Allah تعالى:
“Tunay na isinugo Namin ang Aming mga Sugo na may malinaw na mga katibayan, at ipinahayag Namin kasama nila ang Aklat at ang Timbangan upang maitatag ng mga tao ang katarungan.”
[Al-Hadid 57:25]
At sinabi Niya سبحانه:
“Sabihin ninyo: ‘Naniniwala kami kay Allah, sa ipinahayag sa amin, sa ipinahayag kay Ibrahim, Isma‘il, Ishaq, Ya‘qub at sa mga tribo, at sa ibinigay kina Moises at Jesus, at sa ibinigay sa mga propeta mula sa kanilang Panginoon. Hindi kami nagtatangi sa pagitan ng sinuman sa kanila, at sa Kanya kami ay nagpapasakop.’”
[Al-Baqarah 2:136]
At sinabi ni Allah تعالى:
“Sabihin mo: ‘Naniniwala kami kay Allah, sa ipinahayag sa amin, sa ipinahayag kay Ibrahim, Isma‘il, Ishaq, Ya‘qub at sa mga tribo, at sa ibinigay kina Moises, Jesus at sa mga propeta mula sa kanilang Panginoon. Hindi kami nagtatangi sa pagitan ng sinuman sa kanila, at sa Kanya kami ay nagpapasakop.’”
[Al ‘Imran 3:84]
Sinabi ni Ibn Kathir رحمه الله sa pagpapaliwanag nito:
“Ginabayan ni Allah تعالى ang Kanyang mga mananampalatayang alipin na maniwala nang detalyado sa ipinahayag sa kanila sa pamamagitan ng Kanyang Sugo na si Muhammad ﷺ, at maniwala nang pangkalahatan sa ipinahayag sa mga naunang propeta. Tahasan Niyang binanggit ang ilan sa mga Sugo at pangkalahatan Niyang binanggit ang iba pang mga propeta, at iniutos Niya na huwag silang magtangi-tangi sa pagitan ng sinuman sa kanila, bagkus ay maniwala sa kanilang lahat.”
Samakatuwid, ang Muslim ay naniniwala sa pangkalahatan sa mga Aklat na ipinahayag ni Allah تعالى na walang detalyeng itinakda ng kapahayagan, nang hindi nagtatalaga ng isang tiyak na bilang para sa mga ito. At naniniwala siya nang detalyado sa mga Aklat na pinangalanan ni Allah تعالى, tulad ng Torah, Ebanghelyo, Zabur, at Furqan, ayon sa nakasaad sa mga tekstong ipinahayag.
Sinabi ni Muhammad ibn Nasr al-Marwazi رحمه الله tungkol sa pananampalataya sa mga Aklat:
“At naniniwala ka na bukod dito ay mayroon pang ibang mga Aklat si Allah na ipinahayag Niya sa Kanyang mga propeta; ang kanilang mga pangalan at bilang ay walang nakaaalam kundi ang Siyang nagpahayag sa kanila.”
Iniulat mula kay Abu Dharr رضي الله عنه na tinanong niya ang Propeta ﷺ tungkol sa bilang ng mga Aklat na ipinahayag ni Allah. Nakasaad sa hadith:
“Isang daan at apat na Aklat: limampung pahina ang ipinahayag kay Seth, tatlumpung pahina kay Idris, sampung pahina kay Ibrahim, sampung pahina kay Moises bago ang Torah, at ipinahayag ang Torah, Ebanghelyo, Zabur, at Furqan...”
Isinalaysay ito ni Ibn Hibban sa kanyang Sahih.
Gayunman, ang hadith na ito ay hindi napatunayan sa usapin ng sanad nito. Pinuna ang isa sa mga tagapagsalaysay nito, si Ibrahim ibn Hisham al-Ghassani. Ilan sa mga pangunahing iskolar ng jarh at ta‘dil, kabilang sina Abu Hatim at Abu Zur‘ah, ay pumuna sa kanya at itinuring siyang napakahina.
Tinalakay rin siya ni adh-Dhahabi رحمه الله, habang binabanggit ang mga pahayag ng mga iskolar tungkol sa kanya, na nagpapahiwatig na hindi maaaring sandigan ang kanyang salaysay.
Sinabi ni Ibn Kathir رحمه الله:
“Walang duda na higit sa isang pangunahing iskolar ng jarh at ta‘dil ang pumuna sa kanya dahil sa hadith na ito.”
Isinalaysay rin ang hadith sa iba pang mga sanad, ngunit ang mga ito ay mayroon ding mga problema. Sa ilan sa mga ito ay may mahihinang tagapagsalaysay o mga hindi kilala, at tinanggihan ng mga iskolar ng hadith ang ilan sa mga paraang ito ng pagsasalaysay.
Sinabi ni Ibn Rajab رحمه الله:
“Ito ay isinalaysay sa maraming paraan mula kay Abu Dharr, ngunit lahat ng mga ito ay may mga kahinaang pinupuna.”
Batay sa nabanggit, hindi tama na tiyaking ang bilang ng mga Aklat na ipinahayag ni Allah تعالى ay isang daan at apat, sapagkat ang katibayang nagtatakda ng bilang na ito ay hindi napatunayan sa pamamagitan ng isang mapagkakatiwalaang sanad.
Ang obligasyon ay maniwala sa mga Aklat ni Allah تعالى na napatunayang tunay, at maniwala sa pangkalahatan sa lahat ng ipinahayag ni Allah تعالى sa Kanyang mga propeta at Sugo, habang hindi nagbibigay ng tiyak na pahayag tungkol sa mga bagay na walang mapapanaligang tekstong nagpapatunay sa mga ito.
Samakatuwid, hindi tama na tiyak na iugnay sa Propeta ﷺ ang mga bilang na binabanggit sa mga kumakalat na mensahe, at hindi rin tama na sabihin na ito ang napatunayang bilang ng mga Aklat na mula kay Allah batay lamang sa hadith na ito.
Obligasyon ang maniwala sa lahat ng mga Aklat na ipinahayag ni Allah تعالى sa Kanyang mga Sugo. Naniniwala tayo nang detalyado sa mga Aklat na pinangalanan ni Allah تعالى, at naniniwala tayo sa pangkalahatan sa mga Aklat na hindi natin alam ang kanilang mga pangalan at detalye. Ngunit ang pagtukoy na ang bilang ng mga ito ay isang daan at apat, at ang pagtukoy sa bilang ng mga pahinang ipinahayag kina Seth, Idris, Ibrahim at Moises, ay hindi maaaring tiyaking totoo, sapagkat ang hadith ni Abu Dharr tungkol dito ay hindi napatunayan sa pamamagitan ng isang sanad na sapat upang mapagkatiwalaan.
At si Allah ang higit na nakaaalam