Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanilang Sugo ni Allah.
Ipinaalam ni Allah تعالى na ang ilan sa mga Angkan ng Kasulatan ay nagbago sa kanilang mga Kasulatan at nagpalit ng mga salita ni Allah. Sinabi Niya:
“Inaasahan ba ninyo na sila ay maniniwala sa inyo, samantalang may isang pangkat sa kanila na nakikinig sa salita ni Allah at pagkatapos, matapos itong maunawaan, ay sinasadyang binabago ito?” [Al-Baqarah 2:75]
At sinabi Niya:
“Kabilang sa mga naging Hudyo ay may mga nagpapalit sa mga salita mula sa kanilang mga wastong lugar.” [An-Nisa 4:46]
Ang pagbabago ay maaaring mangyari sa mga salita, sa mga kahulugan, o sa pareho, gaya ng binanggit ni al-Sa‘di رحمه الله.
Gayunpaman, hindi ito nangangahulugan na ang lahat ng bahagi ng mga Kasulatan ng mga Angkan ng Kasulatan ay nabago. Sa halip, nanatili sa mga ito ang ilang katotohanan mula sa orihinal na kapahayagan.
Walang salungatan sa pagsasabing may ilang kopya ng mga naunang Kasulatan na nagpanatili ng mga bahagi ng ipinahayag ni Allah at ang ilan sa mga ito ay nanatili hanggang sa panahon ng Propeta ﷺ.
Binanggit ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah رحمه الله na nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar tungkol sa lawak ng pagbabagong naganap sa Torah at Ebanghelyo. Pinili niya ang pananaw na may ilang wastong kopya na nanatili at ang ilan sa mga ito ay umabot hanggang sa panahon ng Propeta ﷺ, habang maraming ibang kopya ang nakaranas ng pagbabago.
Samakatuwid, ang pagsasabing nagkaroon ng pagbabago sa Torah ay hindi nangangahulugang ang bawat kopya nito ay lubusang nawalan ng mga salita ni Allah. Gayundin, hindi nangangahulugan na ang bawat kopyang umiiral noong panahon ng Propeta ﷺ ay ganap na malaya sa pagbabago.
Mapananaligan na naiulat sa Sahih al-Bukhari at Sahih Muslim na dinala sa harap ng Propeta ﷺ ang isang lalaking Hudyo at isang babaeng Hudyo na nakagawa ng pangangalunya. Tinanong niya ang mga Hudyo kung ano ang nakasaad sa Torah tungkol sa hatol sa nangangalunya. Nagbanggit sila ng hatol na iba sa tunay na nakasulat dito. Kaya ipinag-utos ng Propeta ﷺ na dalhin nila ang Torah at basahin ito.
Nang dalhin nila ito at makarating ang bumabasa sa talata tungkol sa pagbato hanggang mamatay, inilagay niya ang kanyang kamay sa ibabaw nito. Sinabihan siya ni ‘Abdullah ibn Salam رضي الله عنه na alisin ang kanyang kamay, at nakita sa ilalim nito ang talata tungkol sa pagbato. Pagkatapos ay ipinag-utos ng Propeta ﷺ na sila ay batuhin.
Sa isang salaysay ni Abu Dawud, binanggit na naglagay ang mga Hudyo ng unan para sa Propeta ﷺ. Nang dalhin ang Torah, inalis niya ang unan mula sa ilalim niya at inilagay ang Torah sa ibabaw nito, pagkatapos ay sinabi:
“Naniniwala ako sa iyo at sa Siyang nagpahayag sa iyo.”
Itinuring ni al-Albani رحمه الله na hasan ang hadith na ito.
Ipinaliwanag ng mga iskolar na inilagay ng Propeta ﷺ ang Torah sa ibabaw ng unan bilang pagpapakita ng paggalang dito, sapagkat naglalaman ito ng salita ni Allah at ng kapahayagang ipinahayag Niya kay Moises عليه السلام.
Hindi ito maaaring sabihin nang may katiyakan.
Posibleng ang kopyang dinala sa Propeta ﷺ ay naglalaman ng malaking bahagi ng tunay na Torah na nanatiling hindi nabago. Posible rin na mayroon itong ilang pagbabago habang nananatili pa rin dito ang ilang katotohanan.
Dahil dito, binanggit ni Ibn Hajar رحمه الله na ang paggamit sa pangyayaring ito upang patunayan na walang anumang salita sa Torah ang inalis ng mga Hudyo ay hindi ganap na tiyak. Maaaring ang pangyayaring ito ay partikular lamang sa kopyang iyon o sa sitwasyong iyon, at hindi nangangahulugang pareho ito sa lahat ng kopya ng Torah.
Gayundin, ang sinabi ng Propeta ﷺ:
“Naniniwala ako sa iyo at sa Siyang nagpahayag sa iyo”
ay hindi nangangahulugang lahat ng nilalaman ng kopyang iyon ay kinakailangang tunay. Ang tinutukoy nito ay ang paniniwala sa orihinal na Torah na ipinahayag ni Allah.
Ang maaaring tiyaking batay sa pangyayaring ito ay ang bahaging binasa mula sa Torah sa harap ng Propeta ﷺ, kabilang ang talata tungkol sa pagbato, ay kabilang sa orihinal na Torah at hindi nabago sa bahaging iyon. Pinatunayan ng Propeta ﷺ ang pagkakaroon nito at ginamit ito bilang katibayan laban sa mga Angkan ng Kasulatan.
Gayunpaman, walang tiyak na katibayan na ang buong kopyang dinala sa Propeta ﷺ ay ganap na tunay at walang anumang pagbabago.
Posibleng noong panahon ng Propeta ﷺ ay may mga kopya ng Torah na nagpanatili ng tunay na mga bahagi ng kapahayagang ibinigay ni Allah kay Moises عليه السلام, habang ang ibang mga kopya ay nakaranas ng pagbabago. Ang pagkakaroon ng pagbabago ay hindi nangangahulugang lahat ng nasa mga Kasulatan ng mga Angkan ng Kasulatan ay huwad.
Gayundin, ang paggalang ng Propeta ﷺ sa Torah na dinala sa kanya at ang paglalagay nito sa ibabaw ng unan ay hindi tiyak na nagpapatunay na ang buong kopya ay walang pagbabago. Sa halip, ipinapakita nito ang paggalang sa orihinal na Kasulatan na ipinahayag ni Allah at sa katotohanang nanatili rito.
Ang tiyak na napatunayan sa kuwento tungkol sa pagbato ay ang talatang natagpuan ng Propeta ﷺ sa Torah ay bahagi ng orihinal at hindi nabagong kapahayagan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.