Ang papuri ay kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ay mapasakanyang Sugo.
Walang matibay na katibayan na mayroong ngayon na kopya ng Ebanghelyong ipinahayag ni Allah kay Hesus, sumakanya ang kapayapaan, maging ito man ay sinasabing isinulat sa Aramaic o sa ibang wika. Wala ring mapagkakatiwalaang katibayan na tumutukoy sa kinaroroonan ng isang orihinal at napanatiling kopya nito.
Nagkakaiba ang mga mananaliksik at eksperto tungkol sa tiyak na wikang sinasalita ni Hesus na anak ni Maria, sumakanya ang kapayapaan.
Ang Palestine noong panahong iyon ay isang lugar na gumagamit ng maraming wika, kabilang ang Aramaic, Hebrew, Greek, at Latin sa iba't ibang antas.
May ilang pananalitang Aramaic na iniuugnay kay Hesus sa mga Ebanghelyong umiiral ngayon, tulad ng:
“Eli, Eli, lema sabachthani?”
At:
“Talitha, qumi.”
Gayunman, sinabi nina Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah at Ibn al-Qayyim, kaawaan nawa sila ni Allah, na nagsasalita si Hesus ng Hebrew, samantalang itinuturing ng ilang mananaliksik na ang Aramaic ang pangunahing wikang ginagamit niya.
Samakatuwid, hindi tama na tiyaking ang orihinal na Ebanghelyo ay isinulat sa Aramaic dahil lamang sa katotohanang isa ito sa mga wikang ginagamit noong panahong iyon.
Ang Ebanghelyong dapat paniwalaan ng isang Muslim ay ang Ebanghelyong ipinahayag ni Allah kay Hesus. Sinabi ni Allah:
“At ipinadala Namin, kasunod nila, si Hesus na anak ni Maria, na nagpapatunay sa Torah na nauna sa kanya. At ipinagkaloob Namin sa kanya ang Ebanghelyo, na naglalaman ng patnubay at liwanag, na nagpapatunay sa Torah na nauna rito, at bilang patnubay at paalaala para sa mga may takot kay Allah.” [Al-Mā’idah 5:46]
Ang paniniwala sa Ebanghelyo ay nangangahulugang paniniwala na ito ay kapahayagan mula kay Allah na ipinahayag Niya sa Kanyang Propeta na si Hesus, at paniniwala sa katotohanang ipinahayag ni Allah sa kanya.
Walang tiyak na katibayan sa Islamikong kapahayagan na nagpapaliwanag kung paano isinulat ang Ebanghelyo noong panahon ni Hesus, kung sino ang sumulat nito, o kung paano ito pinangalagaan at ipinasa.
Maaaring ang ipinahayag kay Hesus ay itinuro niya nang pasalita sa mga tao at pagkatapos ay ipinasa ng kanyang mga alagad at ng mga naniwala sa kanya. Posible rin na may bahagi nito na naisulat. Ngunit wala tayong tiyak na katibayang makapagpapasya sa mga detalyeng ito.
Walang katibayang nagpapatunay na ang orihinal na kopya ng Ebanghelyong ipinahayag ni Allah kay Hesus ay umiiral pa ngayon, at hindi rin matukoy kung saan ito naroroon.
Bukod dito, ang mga Ebanghelyong umiiral ngayon ay hindi kapareho ng Ebanghelyong ipinahayag ni Allah kay Hesus.
Ayon kay Ibn Taymiyyah, ang apat na Ebanghelyong taglay ng mga Kristiyano ay isinulat pagkatapos ng pag-akyat ni Kristo at hindi isang aklat na idinikta o isinulat niya habang siya ay nabubuhay.
Gayunman, hindi ito nangangahulugan na lahat ng nilalaman ng mga kasalukuyang Ebanghelyo ay mali. Maaaring naglalaman ang mga ito ng ilang bahagi ng katotohanang dala ni Hesus, kasabay ng mga bagay na nakaranas ng pagbabago at pag-iiba.
Walang mapagkakatiwalaang katibayan na tumutukoy sa isang partikular na manuskrito bilang orihinal na Ebanghelyong ipinahayag ni Allah kay Hesus. Kaya hindi tama na igiit na ang isang partikular na manuskritong Aramaic na nasa isang tiyak na lugar ang siyang Ebanghelyong iyon.
Ang Ebanghelyong pinaniniwalaan ng mga Muslim ay ang kapahayagang ipinadala ni Allah kay Hesus, hindi lamang ang mga Ebanghelyong umiiral ngayon. Walang matibay na katibayan na may napanatiling orihinal na kopya nito hanggang ngayon, hindi matukoy ang kinaroroonan nito, at hindi rin maaaring tiyaking ito ay orihinal na isinulat sa wikang Aramaic.
Tungkol naman sa mga Ebanghelyong umiiral ngayon, naglalaman ang mga ito ng ilang bahagi ng katotohanang dala ni Hesus, ngunit hindi sila kapareho ng ipinahayag na Ebanghelyong dapat ituring na kapahayagang napanatili sa orihinal nitong mga salita.
At si Allah ang higit na nakaaalam.