Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakay sa Sugo ni Allah.
Si Allah ang Tagapagkaloob ng kabuhayan at ang Ganap na Marunong. Ginagarantiyahan Niya ang kabuhayan ng lahat ng Kanyang nilikha. Binibigyan Niya ng kabuhayan ang mananampalataya at ang hindi mananampalataya, ang matuwid at ang makasalanan. Ang pagkakaroon ng isang tao ng ilang bagay mula sa mga kasiyahan ng mundo ay hindi nangangahulugang mahal siya ni Allah o nalulugod Siya sa kanya. Ang ipinagkaloob sa kanya ay maaaring isang biyaya at awa, o maaari ring maging isang pagsubok o unti-unting pagkakaligaw.
Kabilang sa mga saligan ng pananampalataya na malaman ng alipin na si Allah ang Tagapagkaloob ng kabuhayan at na ang lahat ng Kanyang mga gawain ay nakabatay sa karunungan. Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Hindi Siya tinatanong tungkol sa Kanyang ginagawa, ngunit sila ay tatanungin.﴾ [Al-Anbiya: 23]
Ginagarantiyahan ni Allah ang kabuhayan ng Kanyang mga alipin. Sinabi Niya:
﴿At walang nilalang sa lupa maliban na ang kanyang kabuhayan ay nasa pananagutan ni Allah. Batid Niya ang kanyang tirahan at ang kanyang pinagtataguan. Ang lahat ay nasa isang malinaw na Aklat.﴾ [Hud: 6]
Ang kabuhayan ay nagmumula kay Allah. Binibigyan Niya ng kabuhayan ang mananampalataya at ang hindi mananampalataya, ang tao at ang hayop, at ang lahat ng iba pang nilalang.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Kung palalawakin ni Allah ang kabuhayan para sa Kanyang mga alipin, sila ay lalampas sa hangganan sa lupa; ngunit ibinababa Niya ayon sa sukat ang Kanyang nais. Tunay na Siya ay Lubos na Nakaaalam at Nakakakita sa Kanyang mga alipin.﴾ [Ash-Shura: 27]
Ang pagtitiwala kay Allah ay kabilang sa pinakamalalaking dahilan upang makamit ang ninanais at magkaroon ng kabuhayan. Sinabi ni Allah:
﴿At sinumang may takot kay Allah, gagawa Siya para sa kanya ng paraan palabas at bibigyan siya ng kabuhayan mula sa lugar na hindi niya inaasahan. At sinumang magtiwala kay Allah, Siya ay sapat na para sa kanya. Tunay na tutuparin ni Allah ang Kanyang kautusan. Itinakda na ni Allah ang sukat para sa bawat bagay.﴾ [At-Talaq: 2-3]
Ngunit hindi ito nangangahulugang ang taong hindi nagtitiwala kay Allah ay hindi makatatanggap ng anumang kabuhayan. Ang kabuhayan sa mundo ay mas malawak kaysa maging eksklusibo lamang sa mga mananampalataya o maiugnay lamang sa pagtitiwala kay Allah.
Maaaring bigyan ni Allah ng kabuhayan ang isang taong hindi naniniwala sa Kanya at ang isang taong umaasa sa mga materyal na dahilan. Maaari pa Niyang bigyan ang ilang tao ng mga bagay sa mundo nang walang malinaw na nakikitang dahilan, sapagkat ang Kanyang pagkakaloob ay sumasaklaw sa lahat ng Kanyang nilikha.
Sinabi ni Allah تعالى:
﴿Sinumang nagnanais ng agarang buhay, Kami ay magpapabilis para sa kanya rito ng anumang nais Namin para sa sinumang nais Namin. Pagkatapos ay itatalaga Namin para sa kanya ang Impiyerno, kung saan siya ay papasok na hinamak at itinaboy. At sinumang nagnanais ng Kabilang-Buhay at nagsisikap para rito ayon sa nararapat, habang siya ay isang mananampalataya—ang pagsisikap ng mga iyon ay pahahalagahan. Sa lahat—sa mga ito at sa mga iyon—Kami ay nagbibigay mula sa kaloob ng iyong Panginoon, at ang kaloob ng iyong Panginoon ay hindi ipinagkakait. Tingnan kung paano Namin pinagkalooban ang ilan nang higit kaysa sa iba; ngunit ang Kabilang-Buhay ay may higit na mataas na mga antas at higit na malaking pagkakaloob.﴾ [Al-Isra: 18-21]
Mali na isipin na ang pagkakaroon ng pera, mabuting kalusugan, at mga anak ng isang hindi mananampalataya o makasalanan ay patunay na mahal siya ni Allah o na siya ay nasa katotohanan.
Ang ipinagkaloob sa isang tao ay maaaring isang pagsubok at unti-unting pagkakaligaw, gaya ng sinabi ni Allah:
﴿Nang kanilang kalimutan ang ipinagpaalala sa kanila, binuksan Namin para sa kanila ang mga pintuan ng lahat ng bagay, hanggang sa nang sila ay magsaya sa mga bagay na ipinagkaloob sa kanila, bigla Namin silang sinunggaban, at sila ay nawalan ng pag-asa.﴾ [Al-An'am: 44]
Sinabi rin ni Allah سبحانه وتعالى:
﴿At ang mga tumanggi sa Aming mga tanda, unti-unti Namin silang dadalhin sa kapahamakan mula sa paraang hindi nila nalalaman. At bibigyan Ko sila ng palugit. Tunay na matatag ang Aking pakana.﴾ [Al-A'raf: 182-183]
At sinabi ni Allah تعالى:
﴿Kaya iwan Mo sa Akin ang mga nagtatakwil sa mensaheng ito. Unti-unti Namin silang dadalhin sa kapahamakan mula sa paraang hindi nila nalalaman. At bibigyan Ko sila ng palugit. Tunay na matatag ang Aking pakana.﴾ [Al-Qalam: 44-45]
Isinalaysay ni Ahmad (17311) mula kay ‘Uqbah ibn ‘Amir, kalugdan nawa siya ni Allah, na sinabi ng Propeta ﷺ:
“Kapag nakita mong binibigyan ni Allah ang isang alipin ng mga bagay mula sa mundo na kanyang minamahal sa kabila ng kanyang mga kasalanan, iyon ay walang iba kundi isang unti-unting pagkakaligaw.” Pagkatapos ay binasa niya ang talata: ﴿Nang kanilang kalimutan ang ipinagpaalala sa kanila...﴾ Itinuring ni Shu‘ayb al-Arna'ut na hasan ang hadith.
Kaya hindi lahat ng biyaya ay tanda ng kabutihan, tulad ng hindi rin lahat ng pagkakait ay tanda ng kasamaan. Ang mahalaga ay kung saan hahantong ang kalagayan ng alipin sa mundo at sa Kabilang-Buhay.
Sapagkat ang mundong ito, sa katotohanan, ay isang maliit at panandaliang kasiyahan kung ihahambing sa kaligayahan ng Kabilang-Buhay.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Kung ang mundo ay katumbas kay Allah ng halaga ng pakpak ng lamok, hindi Niya bibigyan ang isang hindi mananampalataya ng kahit isang lagok ng tubig mula rito.” Isinalaysay nina At-Tirmidhi (2320) at Ibn Majah (4110); pinatotohanang sahih ni Al-Albani.
Samakatuwid, ang pagkakaroon ng pera, kalusugan, o mga anak ay hindi nangangahulugang natanggap ng isang tao ang pinakamalaking biyayang maaaring ibigay ni Allah sa Kanyang alipin. Ang pinakamalaking biyaya ay pananampalataya, patnubay, at tagumpay sa Kabilang-Buhay.
Kaya maaaring bigyan ni Allah ang hindi mananampalataya ng ilang bagay sa mundo habang ipinagkakait naman sa mananampalataya ang ilan sa mga ito dahil sa isang karunungan. Maaari rin Niyang bigyan ng mga biyaya sa mundo ang mananampalataya. Samakatuwid, ang mundo ay hindi ang sukatan upang malaman kung nalulugod si Allah sa isang alipin.
Ipinaliwanag ni Allah na ang dalawang pangkat ay maaaring magkapareho sa ilang bagay na tinatamasa sa mundo, ngunit ang tunay na pagkakaiba ay makikita sa Kabilang-Buhay.
Ang sinumang naghahangad lamang ng mundo ay maaaring makatanggap ng bahagi nito ayon sa nais ni Allah para sa kanya, ngunit kung mamamatay siya sa kawalan ng pananampalataya, ang kanyang huling hantungan ay kapahamakan.
Samantala, ang mananampalatayang nagsisikap para sa Kabilang-Buhay ay pahahalagahan ang kanyang pagsisikap, at magkakaroon din siya ng kanyang bahagi sa mundo, gaya ng sinabi ni Allah:
﴿At sinumang nagnanais ng Kabilang-Buhay at nagsisikap para rito ayon sa nararapat, habang siya ay isang mananampalataya—ang pagsisikap ng mga iyon ay pahahalagahan.﴾ [Al-Isra: 19]
Ang tunay na biyaya ay hindi ang pagkakaroon ng maraming pera, kundi ang pagkakaloob ni Allah sa alipin ng pananampalataya, patnubay, mabubuting gawa, at mabuting wakas.
Ang pagkakaloob ni Allah sa isang hindi mananampalataya o makasalanan ng pera, kalusugan, at mga anak ay hindi nangangahulugang mahal Niya siya o nalulugod Siya sa kanya. Binibigyan ni Allah ng kabuhayan ang lahat ng Kanyang nilikha, at ang mga bagay sa mundo ay Kanyang ipinagkakaloob sa mananampalataya at hindi mananampalataya. Ang ipinagkaloob sa alipin ay maaaring awa at biyaya, o maaaring pagsubok o unti-unting pagkakaligaw.
Tungkol naman sa pagtitiwala kay Allah, ito ay kabilang sa pinakamalalaking dahilan ng kabutihan at kabuhayan. Ito ay isang dakilang pagsamba na hindi dapat palitan ng mananampalataya ng pag-asa lamang sa mga materyal na dahilan.
Ang tunay na sukatan ay hindi kung gaano karami ang pag-aari ng isang tao sa mundo, kundi ang kanyang pananampalataya kay Allah, ang kabutihan ng kanyang mga gawa, at ang inihanda ni Allah para sa kanya sa Kabilang-Buhay.
At si Allah ang higit na nakaaalam.