Ang papuri ay kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Walang masama sa paglalarawan sa ilang itinakdang bagay bilang masama o hindi kanais-nais mula sa pananaw ng alipin ni Allah, at hindi ito itinuturing na pagpuna sa itinakdang kapalaran ni Allah. Ito ay dahil ang paglalarawan sa isang bagay bilang masama ay maaaring tumukoy sa epekto at kinalabasan ng itinakdang pangyayari, hindi sa mismong gawain ni Allah, Kaluwalhatian at Kataas-taasan Siya. Gayunpaman, hindi tama na ipilit na ang lahat ng salungat sa kagustuhan ng isang tao ay masama o pinakamasama, sapagkat maaaring ang bagay na kinamumuhian niya ay naglalaman ng malaking kabutihan na hindi niya nalalaman.
Mahalagang pag-ibahin ang gawain at pagtatakda ni Allah mula sa mga bagay na nilikha at itinakda.
Hindi inilalarawan si Allah, Kaluwalhatian at Kataas-taasan Siya, bilang gumagawa ng kasamaan, gaya ng makikita sa panalangin ng Propeta ﷺ:
“Narito ako, O Allah, sa Iyong paglilingkod at pagsunod. Ang lahat ng kabutihan ay nasa Iyong mga kamay, at ang kasamaan ay hindi iniuugnay sa Iyo.” Isinalaysay ni Muslim (771).
Ipinaliwanag ni an-Nawawi, kaawaan nawa siya ni Allah, na ito ay kabilang sa wastong kagandahang-asal sa pagpupuri kay Allah: ang mabubuting aspeto ng mga bagay ay iniuugnay sa Kanya, samantalang ang kasamaan ay hindi iniuugnay sa Kanya sa ganitong paraan.
Tungkol naman sa mga nilikha at mga itinakdang pangyayari, maaaring magkaroon sa mga ito ng kabutihan at kasamaan, pakinabang at pinsala, at mabuti at masama.
Sinabi ni Allah, Kataas-taasan Siya:
“Sinusubok Namin kayo sa pamamagitan ng kasamaan at kabutihan bilang isang pagsubok, at sa Amin kayo ay ibabalik.” [Al-Anbiya 21:35]
Maaaring magkaroon ang isang tao ng karamdaman, kahirapan, pagkabigo, pagkawala ng trabaho, o iba pa. Maaaring hindi niya ito nais, at maaari niyang tawagin itong masama mula sa ganitong pananaw, nang hindi ito nangangahulugan ng pagtutol kay Allah o pagpuna sa Kanyang karunungan.
Binanggit ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah, na ang kasamaan ay hindi iniuugnay kay Allah sa Qur’an at Sunnah maliban sa ilang paraan. Isa rito ay ang pag-uugnay nito sa mga nilikha, gaya ng sinabi ni Allah:
“Mula sa kasamaan ng Kanyang nilikha.” [Al-Falaq 113:2]
Maaari rin itong banggitin sa pangkalahatang paraan o hindi banggitin ang gumagawa o nagnanais nito, gaya ng sinabi ni Allah:
“At hindi namin nalalaman kung ang kasamaan ay ninanais para sa mga nasa lupa o kung ang kanilang Panginoon ay nagnanais para sa kanila ng patnubay.” [Al-Jinn 72:10]
Kaya walang isa man sa mga Magagandang Pangalan ni Allah na naglalaman ng kahulugan ng kasamaan. Sa halip, ang kasamaan ay binabanggit kaugnay ng mga nilikha at mga epekto ng Kanyang mga gawa.
Halimbawa, ang karamdaman ay maaaring maging masama mula sa pananaw ng maysakit, at ang kaparusahan ay maaaring masakit para sa taong tumatanggap nito. Ngunit ang itinakda ni Allah ay nangyayari ayon sa karunungan at katarungan, at maaaring magbunga ito ng mga kapakinabangan at kabutihang hindi alam ng tao.
Hindi lahat ng itinuturing ng isang tao na masama ay tunay na masama.
Maaaring bumagsak ang isang tao sa kanyang pag-aaral o hindi makuha ang trabahong nais niya, at isipin niyang ito ay purong kasamaan. Ngunit kalaunan, maaaring maging dahilan ito upang lumipat siya sa mas angkop na larangan o makakuha ng mas magandang trabaho.
Kaya sinabi ni Allah:
“Maaaring kamuhian ninyo ang isang bagay samantalang ito ay mabuti para sa inyo, at maaaring mahalin ninyo ang isang bagay samantalang ito ay masama para sa inyo. Si Allah ay nakaaalam, samantalang kayo ay hindi nakaaalam.” [Al-Baqarah 2:216]
Ang tao ay tumitingin sa isang pangyayari mula sa limitadong pananaw, samantalang nalalaman ni Allah ang mga kahihinatnan ng mga bagay at kung saan hahantong ang mga ito.
Ang pagsasabi ng isang tao na: “Masama ito para sa akin” o “Masakit at hindi kanais-nais ang nangyari” ay hindi nangangahulugang tumututol siya sa itinakdang kapalaran ni Allah.
Maaaring nasa epekto at kinalabasan ng isang itinakdang pangyayari ang kasamaan mula sa pananaw ng epekto nito sa tao, habang naniniwala pa rin siya na ang pagtatakda ni Allah tungkol dito ay nakabatay sa karunungan at katarungan.
Ngunit ang kawalan ng kasiyahan sa itinakdang kapalaran ni Allah, pagtutol sa Kanyang paghahatol, o paniniwalang ang Kanyang pagtatakda ay kawalang-katarungan o walang kabuluhan ay ibang bagay. Hindi dapat tutulan ng Muslim ang kanyang Panginoon.
Kaya dapat magkaroon ng wastong paggalang ang Muslim kay Allah at ilarawan ang nangyari sa kanya sa paraang angkop sa kanyang kalagayan, nang hindi naglalaman ang kanyang pananalita ng pagtutol kay Allah o paratang na kulang ang Kanyang karunungan.
Mas mainam na ipaubaya ng Muslim ang kanyang mga gawain kay Allah, malaman na higit na alam ng kanyang Panginoon kung ano ang makabubuti para sa kanya, at hilingin sa Kanya na gawing mabuti para sa kanya ang Kanyang itinakda.
Kabilang sa mga panalanging itinuro ng Propeta ﷺ kay Aishah, kalugdan nawa siya ni Allah, ay:
“O Allah, hinihiling ko sa Iyo ang lahat ng kabutihan, ang malapit at ang hinaharap, ang alam ko rito at ang hindi ko alam. At nagpapakupkop ako sa Iyo laban sa lahat ng kasamaan, ang malapit at ang hinaharap, ang alam ko rito at ang hindi ko alam... At hinihiling ko sa Iyo na gawin Mong mabuti para sa akin ang bawat pagtatakda na Iyong itinakda para sa akin.” Isinalaysay nina Ahmad (24498) at Ibn Majah (3846); pinatotohanan ni al-Albani sa Sahih al-Jami‘ (1276).
Ipinakikita nito na maaaring hindi alam ng alipin ang kabutihang nakapaloob sa itinakda ni Allah para sa kanya, kaya hinihiling niya sa kanyang Panginoon na gawing mabuti para sa kanya ang Kanyang pagtatakda.
Pinahihintulutang ilarawan ang ilang itinakdang pangyayari bilang masama o hindi mabuti mula sa pananaw ng taong naapektuhan nito. Hindi ito nangangahulugang pagpuna sa itinakdang kapalaran ni Allah. Ang kasamaan ay maaaring nasa epekto at kinalabasan ng itinakda, samantalang ang gawain at pagtatakda ni Allah ay nakabatay sa karunungan at katarungan, at ang lahat ng kabutihan ay nasa Kanyang mga kamay.
Gayunpaman, hindi dapat ipilit ng tao na ang lahat ng salungat sa kanyang kagustuhan ay masama o “pinakamasama,” sapagkat maaaring ang bagay na kinamumuhian niya ay maging daan sa isang malaking kabutihang hindi niya nalalaman.
Ang nararapat ay magtiwala kay Allah, magpasakop sa Kanyang paghuhukom, at hilingin sa Kanya na gawing mabuti ang lahat ng Kanyang itinakda para sa Kanyang alipin.
At si Allah ang higit na nakaaalam.