Ang papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya nawa ang Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Ang panalangin ay kabilang sa mga pinakadakilang dahilan na itinakda ni Allah, ang Kataas-taasan, upang makamit ang mga hinihiling at maitaboy ang mga kapighatian. Ang panalangin mismo ay bahagi ng itinakdang tadhana ni Allah. Tungkol naman sa hadith na “Mapapangasawa mo lamang ang babaeng itinakda para sa iyo,” ito ay mahinang hadith at hindi maaaring gamitin bilang katibayan, at hindi ito sumasalungat sa mga mapagkakatiwalaang teksto tungkol sa kabutihan at pagiging lehitimo ng panalangin.
Napatunayan sa Sunnah na ang panalangin ay kabilang sa mga dahilan upang maitaboy ang mga kapighatian at makamit ang kabutihan. Kabilang dito ang hadith ni Salman, kalugdan nawa siya ni Allah, kung saan sinabi ng Propeta ﷺ:
“Walang nakapagtataboy sa tadhana maliban sa panalangin, at walang nakadaragdag sa haba ng buhay maliban sa kabutihan.”
Isinalaysay ito ni At-Tirmidhi (2139), at sinabi niya: “Ito ay isang hasan gharib na hadith.”
Ang pagiging isang paraan ng panalangin upang maitaboy ang isang kapighatian o mabago ang bagay na dumating sa isang tao ay hindi nangangahulugang ang panalangin ay nasa labas ng itinakdang tadhana ni Allah. Sa halip, ang panalangin mismo ay bahagi ng tadhana.
Sinabi ni Shaykh al-Islam Ibn Taymiyyah, kaawaan nawa siya ni Allah:
“Siya ang lumikha ng dahilan at ng bunga, at ang panalangin ay kabilang sa mga dahilan na itinakda ni Allah, Kaluwalhatian at Kataas-taasan sa Kanya.”
Itinakda ni Allah ang mga bagay at itinakda rin Niya ang mga dahilan ng mga ito. Kung paanong itinakda Niya ang paggaling, itinakda rin Niya ang mga dahilan nito gaya ng gamot. Gayundin, kung itinakda Niya na mangyari ang ilang bagay, itinakda rin Niya ang mga dahilan nito, kabilang ang panalangin, pagsisikap, at iba pang paraan.
Ang hadith na nagsasabing:
“Kahit manalangin para sa iyo sina Israfil, Jibril, Mika'il, ang mga tagapagdala ng Trono, at ako na kabilang sa kanila, hindi mo mapapangasawa maliban sa babaeng itinakda para sa iyo.”
ay isinalaysay ni Ibn Asakir sa Tarikh Dimashq, sa isang sanad na naglalaman kay Maslamah ibn Ali, na napakahina.
Sinabi ni al-Hafiz Ibn Hajar, kaawaan nawa siya ni Allah, tungkol kay Maslamah ibn Ali al-Khushani:
“Iniwan na tagapagsalaysay.”
Mayroon ding Muhammad ibn Kharashah sa sanad, at siya ay hindi kilala. Sinabi ni adh-Dhahabi, kaawaan nawa siya ni Allah:
“Isang shaykh na hindi kilala.”
Isinalaysay din ni Ibn Abi Hatim mula sa kanyang ama na ang hadith ay mursal at hindi musnad.
Dahil dito, itinuring ni Shaykh al-Albani na mahina ang hadith sa Da'if al-Jami' al-Saghir (4823).
Samakatuwid, ang hadith ay hindi mapatutunayang sinabi ng Propeta ﷺ, at hindi ito maaaring gamitin upang salungatin ang mga mapagkakatiwalaang hadith na naghihikayat sa panalangin at nagpapaliwanag ng kabutihan at epekto nito.
Ang katotohanang ang pag-aasawa ay itinakda ay hindi nangangahulugang dapat nang iwan ang panalangin, sapagkat ang panalangin ay kabilang sa mga dahilan na itinakda ni Allah upang makamit ang bagay na itinakda.
Hindi alam ng tao kung ano ang isinulat ni Allah para sa kanya. Kaya itinuro sa kanya na humingi kay Allah ng kabutihan, manalangin sa Kanya na makamit ang kanyang inaasahan, at humingi ng Kanyang tulong sa lahat ng kanyang mga gawain.
Kung alam ng isang tao na walang epekto ang panalangin, hindi sana itinakda para sa kanya ang Salah ng Istikhara kapag haharap siya sa mahahalagang bagay, kabilang ang pag-aasawa.
Napatunayang isinalaysay mula kay Jabir, kalugdan nawa siya ni Allah, na sinabi niya:
“Itinuturo sa amin ng Propeta ﷺ ang Istikhara sa lahat ng bagay tulad ng pagtuturo niya sa amin ng isang surah mula sa Qur'an...”
Pagkatapos ay binanggit ng Propeta ﷺ ang panalangin ng Istikhara, na kabilang dito:
“O Allah, kung batid Mo na ang bagay na ito ay mabuti para sa akin sa aking relihiyon, aking kabuhayan, at sa kahihinatnan ng aking gawain—o sinabi niya: sa agarang bagay at sa hinaharap nito—kung gayon ay itakda Mo ito para sa akin. At kung batid Mo na ang bagay na ito ay masama para sa akin sa aking relihiyon, aking kabuhayan, at sa kahihinatnan ng aking gawain—o sinabi niya: sa agarang bagay at sa hinaharap nito—kung gayon ay ilayo Mo ito sa akin at ilayo Mo ako rito, at itakda Mo para sa akin ang kabutihan saanman ito naroroon, pagkatapos ay gawin Mo akong masiyahan dito.”
Isinalaysay ni Al-Bukhari (6382).
Malinaw na ipinakikita ng panalanging ito na hinihiling ng lingkod kay Allah na itakda para sa kanya ang kabutihan at ilayo sa kanya ang anumang naglalaman ng kasamaan. Kaya hindi tama na sabihin na ang pagkaalam na ang lahat ay itinakda na ay nangangahulugang walang pakinabang ang panalangin.
Ang hadith na: “Kahit manalangin para sa iyo sina Israfil, Jibril, Mika'il, ang mga tagapagdala ng Trono, at ako na kabilang sa kanila, hindi mo mapapangasawa maliban sa babaeng itinakda para sa iyo” ay mahina. Samakatuwid, hindi tama na iugnay ito sa Propeta ﷺ o gamitin itong katibayan sa usaping ito.
Tungkol naman sa panalangin, ito ay isang dakilang paraang itinakda ng relihiyon at bahagi ito ng tadhana ni Allah. Itinakda ni Allah ang mga resulta at itinakda rin Niya ang mga dahilan ng mga ito, kabilang ang panalangin, Istikhara, at paggamit ng mga wastong paraan.
Samakatuwid, kung nais ng isang tao na mag-asawa o gawin ang anumang iba pang bagay sa mundong ito, maaari siyang manalangin kay Allah para sa anumang nais niya, magsagawa ng Istikhara, hilingin sa Kanya na itakda para sa kanya ang kabutihan saanman ito naroroon, at pagkatapos ay gawin siyang masiyahan dito.
At si Allah ang higit na nakaaalam.