Mga Hadith
Sinabi ng Sugo ng Allah (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala): "Kapag namatay ang isang tao, napuputol ang kanyang mga gawa maliban sa tatlo: isang patuloy na kawanggawa, kapaki-pakina
Pananampalataya Ang Banal na Pagtatakda at ang Tadhana 1138 2026-10-15

Pananagutan ba ang Batang Ipinanganak sa Isang Kapaligirang Hindi Naniniwala?

Tanong
Kung ang isang tao ay ipinanganak sa isang pamilyang hindi Muslim at sa isang lipunang hindi Muslim, at lumaki na sumusunod sa relihiyon ng kanyang mga magulang hanggang sa ituring niya itong siyang tamang relihiyon, at pagkatapos ay makarating sa kanya ang mensahe ng Islam, pananagutan ba niya ang pag-iwan sa kanyang relihiyon at pagtanggap sa Islam? Nakaaapekto ba sa mga pagkakataon ng isang tao na makatanggap ng patnubay ang pagiging ipinanganak niya sa isang kapaligirang Muslim o hindi naniniwala? At ang patnubay ba ay nakasalalay sa kalooban ni Allah o sa pagpili ng tao?
Sagot

 

Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanila ng Sugo ni Allah. Pagkatapos:

Nilikha ni Allah ang mga tao ayon sa fitrah (likas na disposisyon). Sinabi ni Allah تعالى: ﴿Kaya ituon mo ang iyong mukha sa relihiyon bilang isang tunay na monoteista—ang likas na disposisyon ni Allah na ayon dito ay nilikha Niya ang mga tao﴾ [Ar-Rum: 30]. Sinabi ng Propeta ﷺ: “Ang bawat bata ay ipinanganganak ayon sa fitrah, pagkatapos ay ginagawa siya ng kanyang mga magulang na isang Hudyo, Kristiyano, o Majusi.” Napagkaisahan sa pagiging mapagkakatiwalaan ng hadith.

Ang bata, kung gayon, ay likas na ipinanganak na handang tanggapin ang Islam at ang katotohanan. Gayunpaman, maaaring maimpluwensiyahan ng kapaligiran at pamilya ang kanyang fitrah at hubugin ang kanyang mga paniniwala. Ang taong lumaki sa piling ng mga Muslim ay mas madaling magkaroon ng mga paraan tungo sa patnubay kaysa sa taong lumaki sa isang kapaligirang hindi naniniwala. Ito ay bahagi ng biyaya ni Allah na ipinagkakaloob Niya sa sinumang Kanyang nais.

Gayunpaman, hindi pinarurusahan ang isang tao dahil lamang sa siya ay ipinanganak sa isang kapaligirang hindi naniniwala o dahil sa kasalanan ng kanyang mga magulang. Ang pananagutan ay nagsisimula lamang matapos maitatag sa kanya ang katibayan at makarating sa kanya ang mensahe ng Sugo. Kung malinaw na nakarating sa kanya ang mensahe at tinanggihan niya ito dahil sa katigasan ng ulo, pagmamataas, o pagkapanatiko sa relihiyon ng kanyang mga magulang, karapat-dapat siyang managot. Sinabi ni Allah تعالى: ﴿At hindi Kami nagpaparusa hanggang sa makapagpadala Kami ng isang sugo﴾ [Al-Isra: 15].

Walang alinlangan na ang pagsilang sa Islam ay isang napakalaking biyaya, sapagkat nagbibigay ito sa isang tao ng mga paraan ng patnubay na maaaring hindi matanggap ng isang lumaki sa kapaligirang hindi naniniwala. Gayunpaman, kung nais ni Allah ang kabutihan para sa isang tao, maaari Niyang padaliin para sa kanya ang mga paraan ng patnubay at tulungan siyang lumipat mula sa kawalan ng pananampalataya tungo sa Islam. Kaya ang lahat ng bagay ay nasa kay Allah.

Tungkol naman sa pagsasabing kailangang magkaroon ang bawat tao ng magkakaparehong kalagayan at magkakaparehong pagkakataon upang makatanggap ng patnubay, hindi ito kinakailangan. Ang pagkakaiba-iba ng mga kapaligiran at kalagayan ay kabilang sa mga batas ni Allah sa Kanyang mga nilikha. Hindi maaaring maging pare-pareho ang kalagayan ng lahat ng tao dahil sa pagkakaiba ng mga lipunan at relihiyon. Ang patnubay ay nakabatay sa biyaya at kalooban ni Allah, gayundin sa isip at kakayahang kumilala at pumili na ipinagkaloob ni Allah sa tao.

Samakatuwid, ang alipin ni Allah ay may sariling kagustuhan at pagpili, ngunit hindi siya lumalabas sa kalooban ni Allah تعالى. Sinabi Niya سبحانه: ﴿Para sa sinumang nagnanais sa inyo na tumahak sa matuwid na landas. At hindi ninyo nanaisin maliban kung nanaisin ni Allah, ang Panginoon ng mga daigdig﴾ [At-Takwir: 28-29].

At si Allah تعالى ang higit na nakaaalam.