Ang lahat ng papuri ay ukol kay Allah, at nawa'y ang pagpapala at kapayapaan ay mapasa Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang pangunahing batayan sa pagpili ng asawa ay ang kanyang relihiyon at mabuting asal. Sinabi ng Propeta ﷺ: “Kapag may lumapit sa inyo upang magpakasal sa isang babae at nasisiyahan kayo sa kanyang relihiyon at mabuting asal, ipagkasal ninyo siya sa kanya.” Samakatuwid, ang pagiging isang mujahid ng lalaki at ang paghahanda niyang pumunta sa pakikipaglaban ay hindi, sa ganang sarili lamang, isang wastong dahilan ayon sa batas ng Islam upang tanggihan siya, kung mabuti naman ang kanyang relihiyon at asal.
Bukod dito, ang pagpunta sa jihad ay hindi nangangahulugang tiyak na mamamatay ang isang tao, kung paanong ang pananatili sa bahay ay hindi rin nakapipigil sa kamatayan. Ang haba ng buhay at ang takdang oras ng kamatayan ay itinakda ni Allah, ang Kataas-taasan. Sinabi Niya:
“Kapag dumating na ang kanilang takdang panahon, hindi nila ito maaantala kahit isang sandali at hindi rin nila ito mapauuna.”
At sinabi Niya:
“Walang kaluluwang nakaaalam kung saang lupain ito mamamatay.”
Kaya hindi wastong paniwalaan na mas malapit na ang kamatayan ng isang tao dahil lamang sa pagpunta niya sa labanan, o na makaliligtas siya sa kamatayan kung iiwas siya rito.
Dahil dito, ang takot ng ama na maging biyuda ang kanyang anak na babae dahil sa posibilidad na mamatay sa labanan ang magiging asawa nito ay hindi, sa ganang sarili lamang, sapat na batayan ayon sa batas ng Islam upang tanggihan ang manliligaw, hangga't mabuti ang kanyang relihiyon at asal. Lalo na't maaaring abutin ng kamatayan ang isang tao saanman siya naroroon.
Gayunman, hindi maaaring magpakasal ang isang babae nang walang kanyang wali o tagapag-alaga sa kasal. Sinabi ng Propeta ﷺ: “Walang kasal kung walang wali.” Sinabi rin niya ﷺ: “Ang sinumang babae na magpakasal nang walang pahintulot ng kanyang wali, walang-bisa ang kanyang kasal.”
Kaya dapat niyang pakitunguhan ang kanyang ama nang may karunungan at kausapin ito tungkol sa dahilan ng pagtanggi nito. Maaari rin siyang humingi ng tulong sa mga kamag-anak na matalino at may kaalaman sa relihiyon upang hikayatin ang kanyang ama, kung ang manliligaw ay katanggap-tanggap pagdating sa relihiyon at asal. Ngunit kung may makatuwirang dahilan ang ama na may kaugnayan sa relihiyon ng manliligaw, sa kanyang asal, o sa kakayahan niyang gampanan ang mga karapatan at pananagutan sa pag-aasawa, maaari niya itong tanggihan dahil sa kadahilanang iyon.
Sa kabuuan: Hindi dapat tanggihan ang isang mabuting manliligaw dahil lamang sa posibilidad na mamatay siya sa jihad, sapagkat ang takdang oras ng kamatayan ay nasa mga kamay ni Allah. Ang pagpunta sa labanan ay hindi nagpapapaaga sa kamatayan, at ang pag-iwas dito ay hindi rin nakapagpapaliban nito. Gayunman, hindi wasto ang kasal ng isang babae nang walang kanyang wali. Kaya dapat niyang harapin ang usaping ito nang may karunungan at sikaping hikayatin ang kanyang ama sa pamamagitan ng mga paraang naaayon sa batas ng Islam.
At si Allah ang higit na nakaaalam.