Ang papuri ay ukol kay Allah, at ang pagpapala at kapayapaan ay mapasakanya ang Sugo ni Allah. Pagkatapos:
Kinakailangang maniwala sa dalawang bagay na magkaugnay:
Una: Si Allah, ang Kataas-taasan, ang Tagapaglikha ng lahat ng bagay. Alam Niya ang mangyayari, isinulat Niya ito at itinakda Niya ito limampung libong taon bago Niya likhain ang mga kalangitan at kalupaan. Walang anumang nangyayari sa sansinukob maliban sa Kanyang kalooban at pagtatakda. Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
﴿Katotohanan, nilikha Namin ang lahat ng bagay ayon sa isang itinakda﴾ [Al-Qamar: 49].
At sinabi Niya, Kaluwalhatian sa Kanya:
﴿Walang anumang kapahamakan ang dumarating sa lupa o sa inyong mga sarili maliban na ito ay nasa isang Talaan bago Namin ito likhain﴾ [Al-Hadid: 22].
Sinabi ng Propeta ﷺ: «Isinulat ni Allah ang mga itinakda para sa lahat ng nilalang limampung libong taon bago Niya likhain ang mga kalangitan at kalupaan.» Iniulat ni Muslim.
Ikalawa: Ang alipin ay nagtataglay ng tunay na kagustuhan, pagpili, at kakayahan, at sa pamamagitan ng mga ito ay pinipili niya ang pagsunod o pagsuway; kaya naman siya ay pananagutin at gagantimpalaan o parurusahan dahil sa kanyang mga gawa. Hindi pinilit ni Allah, ang Kataas-taasan, ang alipin na gumawa ng kawalan ng pananampalataya o pagsuway. Sa halip, ipinaliwanag Niya sa kanya ang landas ng katotohanan at kabulaanan, isinugo Niya ang mga Sugo, ibinaba Niya ang mga Kasulatan, at itinatag Niya ang katibayan laban sa kanya. Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
﴿Kaya ang sinumang nagnanais ay maniwala, at ang sinumang nagnanais ay tumangging maniwala﴾ [Al-Kahf: 29].
At sinabi Niya:
﴿Tunay na ipinakita Namin sa kanya ang landas, maging siya man ay mapagpasalamat o mapagkaila﴾ [Al-Insan: 3].
Napagtatanto ng tao sa kanyang sarili na pinipili niya ang kanyang mga gawa. Kaya niyang magsinungaling o magsabi ng katotohanan, gumawa ng kawalang-katarungan o maging makatarungan, sumuway o sumunod, at pumunta sa mga lugar ng kasamaan o sa mga lugar ng kabutihan. Kapag ginagawa niya ang mga ito, hindi niya nararamdaman na siya ay pinipilit na gawin ang mga ito. Dahil dito, karapat-dapat siyang tumanggap ng gantimpala o kaparusahan para sa kanyang pinili at ginawa. Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
﴿Kaya ang sinumang gumawa ng bigat ng isang atomo na kabutihan ay makikita niya ito at ang sinumang gumawa ng bigat ng isang atomo na kasamaan ay makikita niya ito﴾ [Az-Zalzalah: 7–8].
Tungkol naman sa anumang isinulat at itinakda ni Allah, hindi alam ng alipin kung ano ang isinulat para sa kanya. Kaya hindi niya maaaring gawing dahilan ang pagtatakda ni Allah upang gumawa ng kasalanan, na sinasabing: “Itinakda ni Allah para sa akin ang kasalanang ito,” at hindi rin niya maaaring gawing dahilan ang pagtatakda upang iwan ang pagsunod. Sa halip, tungkulin niyang gamitin ang mga paraang iniutos ni Allah, magsikap sa pagsunod, at umiwas sa kasalanan.
Hindi rin maaaring tutulan ang pagtatakda ni Allah, sapagkat si Allah, ang Kataas-taasan, ay hindi gumagawa ng kawalang-katarungan sa sinuman. Sa halip, ginagantimpalaan Niya o pinarurusahan ang Kanyang mga alipin ayon sa kanilang pinili at ginawa matapos maitatag sa kanila ang katibayan. Sinabi Niya, Kaluwalhatian sa Kanya:
﴿Hindi sila ginawan ni Allah ng kawalang-katarungan, subalit sila mismo ang gumawa ng kawalang-katarungan sa kanilang mga sarili﴾ [Āl ‘Imrān: 117].
At sinabi Niya:
﴿Tunay na nagtagumpay ang sinumang dumalisay nito at tunay na nabigo ang sinumang nagpasama rito﴾ [Ash-Shams: 9–10].
Samakatuwid, ang paniniwala sa itinakda ni Allah ay hindi nangangahulugan na ang alipin ay sapilitang sumusunod o sumusuway. Sa halip, nilikha ni Allah, ang Kataas-taasan, ang alipin at nilikha Niya ang kanyang kakayahan at kagustuhan, at ang alipin ay pumipili at kumikilos sa pamamagitan ng mga ito. Kaya naman pananagutin siya ni Allah dahil sa kanyang pagpili at kanyang mga gawa. Ang pagtatakda ay hindi nag-aalis ng pananagutan, hindi ito maaaring maging katanggap-tanggap na dahilan para sa kasalanan, at si Allah, ang Kataas-taasan, ay hindi gumagawa ng kawalang-katarungan sa Kanyang mga alipin.
At si Allah, ang Kataas-taasan, ang higit na nakaaalam.