Ang papuri ay para sa Allah, at ang pagpapala at kapayapaan ay sumakanilang Sugo ng Allah.
Dapat pangalagaan ng Muslim ang kanyang dila at huwag magsalita ng anumang salitang naglalaman ng kawalan ng paggalang sa Allah, ang Kataas-taasan, o pagtutol sa Kanyang itinakda at itinadhana. Ang Allah, ang Kataas-taasan, ay Marunong sa Kanyang mga gawa at sa Kanyang pagtatakda. Wala Siyang ginagawa nang walang layunin, at maaaring hindi maunawaan ng alipin ang karunungan sa likod ng isang bagay na itinakda ng Allah.
Kung ang ibig sabihin ng mga pananalitang ito ay pagtutol sa pagbibigay ng Allah, ang Kataas-taasan, ng mga biyaya sa ilang tao at pagkakait nito sa iba, o paniniwalang ang Allah ay nagbigay sa isang taong hindi karapat-dapat at pinagkaitan naman ang isang taong higit na karapat-dapat, kung gayon ang mga ito ay mga ipinagbabawal na pananalita sapagkat naglalaman ang mga ito ng masamang pag-iisip tungkol sa Allah at pagkuwestiyon sa Kanyang karunungan at katarungan.
Ang Allah, ang Kataas-taasan, ang tunay na Nagmamay-ari at Tagapaglaan. Pinapalawak Niya ang kabuhayan para sa sinumang Kanyang nais at nililimitahan Niya ito ayon sa karunungan. Sinabi Niya:
﴿At ang Allah ay nagbibigay ng masaganang kabuhayan sa sinumang Kanyang nais at nililimitahan Niya ito.﴾
At sinabi Niya:
﴿At walang anumang bagay maliban na ang mga imbakan nito ay nasa Amin, at hindi Namin ito ibinababa maliban ayon sa isang tiyak na sukat.﴾ [Al-Hijr: 21]
Hindi lahat ng bagay na nakikita ng isang tao bilang mabuti para sa kanyang sarili ay tunay na mabuti sa realidad. Ang kayamanan, katayuan, o kalusugan ay maaaring maging dahilan ng pagiging matuwid ng isang tao, ngunit maaari rin itong maging dahilan ng kanyang pagsubok. Gayundin, ang kahirapan o karamdaman ay maaaring maging dahilan ng pagtitiis, pagsisisi, at pagbabalik sa Allah. Mas alam ng Allah kung ano ang makabubuti sa Kanyang mga alipin, at Siya ay higit na maawain sa kanila kaysa sa kanilang sarili.
Ginawa ng Allah, ang Kataas-taasan, ang pagkakaiba-iba ng kalagayan ng mga tao bilang isang pagsubok at pagsusulit. Ang mayaman ay sinusubok sa pamamagitan ng kanyang kayamanan: Magiging mapagpasalamat ba siya at magbibigay ng kawanggawa? At ang mahirap ay sinusubok sa pamamagitan ng kanyang kahirapan: Magtitiis ba siya at iiwas sa pagkainggit? Sinabi ng Allah, ang Kataas-taasan:
﴿At ginawa Namin ang ilan sa inyo bilang pagsubok para sa iba: kayo ba ay magtitiis?﴾ [Al-Furqan: 20]
Tungkol naman sa simpleng pagtatanong tungkol sa dahilan ng pagkakaiba-iba ng kabuhayan upang maunawaan ito, nang walang pagtutol o pagkamuhi sa itinakda ng Allah, walang masama rito. Gayunman, dapat itong sabihin nang may paggalang, halimbawa: Ano ang karunungan sa likod ng pagkakaiba-iba ng kabuhayan ng mga tao? Ngunit ang pagpapahayag nito sa paraang may sama ng loob at pagtutol sa Allah, ang Kataas-taasan, ay hindi pinahihintulutan.
Dapat magkaroon ang Muslim ng mabuting pag-iisip tungkol sa kanyang Panginoon at malaman na ang lahat ng itinakda ng Allah ay nakabatay sa kaalaman, karunungan, katarungan, at awa, at na ang anumang kabutihang taglay niya ay mula sa kagandahang-loob ng Allah, at hindi dahil siya ay may sariling karapatang nararapat dito nang hiwalay sa Allah.
At ang Allah ang higit na nakaaalam.