Ang hadith ay sahih o tunay. Ito ay isinalaysay ni Muslim at walang anumang salungatan dito sa paniniwala sa itinakdang kapalaran, sapagkat ang mismong masamang mata ay bahagi ng itinakda ng Allah تعالى, at ang epekto nito ay hindi nangyayari maliban sa pamamagitan ng anumang itinakda at ninais ng Allah.
Ang sinabi ng Propeta ﷺ: «At kung may anumang bagay na maaaring mauna sa itinakdang kapalaran, ito sana ay ang masamang mata» ay isang paraan ng pagbibigay-diin upang ipakita ang lakas ng epekto ng masamang mata at ang bilis ng pagtama nito sa isang tao. Hindi ito nangangahulugan na ang masamang mata ay maaaring mauna sa itinakdang kapalaran ng Allah o makapigil dito. Ito ay imposible, sapagkat ang itinakda ng Allah ay tiyak na mangyayari, at walang anumang bagay na nangyayari maliban sa Kanyang kaalaman, Kanyang kalooban, at Kanyang pagtatakda.
Ipinaliwanag ng mga iskolar na ang kahulugan ng hadith ay: kung ipagpapalagay na may isang bagay na maaaring mauna sa itinakdang kapalaran, ang masamang mata ang higit na nararapat na maging ganoong bagay dahil sa tindi ng epekto nito; ngunit hindi nito nauunahan ang itinakdang kapalaran. Kung gayon, paano pa kaya ang ibang bagay?
Samakatuwid, pinagsasama ng hadith ang dalawang bagay:
Ang pagpapatunay sa katotohanan ng masamang mata at sa lakas ng epekto nito; kaya naman ipinag-utos ang ruqyah, ang paghingi ng proteksyon sa Allah, at ang paggamit ng mga wastong pamamaraan at dahilan.
Ang pagpapatunay na ang masamang mata ay hindi lumalabas sa itinakda ng Allah; kaya ang anumang nangyari sa tao dahil dito ay dati nang batid ng Allah at kabilang sa Kanyang itinakda.
Dahil dito, hindi tama na sabihin na ang masamang mata ay nanaig laban sa itinakdang kapalaran. Ang tama ay sabihin na ang mismong pagtama ng masamang mata at ang pinsalang nagresulta mula rito ay pawang kabilang sa itinakda ng Allah تعالى.
At ang Allah تعالى ang higit na nakaaalam.