Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanila ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Una sa lahat, dapat nating maunawaan na ang mga lihim ng mga itinakda ni Allah at ang ganap na karunungan sa likod ng mga ito ay hindi mga bagay na lubos na kayang maunawaan ng tao sa pamamagitan lamang ng kanyang isip. Si Allah سبحانه ay higit na nakaaalam sa Kanyang ginagawa at hindi Siya tinatanong tungkol sa Kanyang ginagawa, samantalang limitado ang kaalaman ng tao. Kaya kapag dumarating ang mga sakuna, hindi maaaring sabihin na si Allah ay “walang ginagawa” o na walang tumutugon sa mga panalangin. Si Allah سبحانه ang Tagapaglikha at Tagapangasiwa ng lahat ng bagay, at walang nangyayari sa Kanyang kaharian na labas sa Kanyang kaalaman, itinakda, at karunungan.
Ang mga pagsubok at mga masaker na nangyayari sa mundong ito ay hindi bago sa kasaysayan ng sangkatauhan. Ang mga naunang bayan ay dumanas din ng malalaking sakuna at matitinding kapighatian, kabilang ang mga pangyayaring naganap sa Baghdad at sa iba pang mga lupain. Gayunpaman, hindi ito nangangahulugan na hindi pinapansin ni Allah ang Kanyang mga alipin o na sinasang-ayunan Niya ang pang-aapi ng mga mapang-api. Sinabi ni Allah تعالى:
﴿At huwag mong isipin na si Allah ay walang kaalam-alam sa ginagawa ng mga mapang-api. Binibigyan lamang Niya sila ng palugit hanggang sa Araw na ang mga mata ay tititig sa matinding takot﴾ [Ibrahim: 42].
Ang mundong ito ay isang tahanan ng pagsubok at pagsusulit, at hindi ang tahanan ng ganap na pagganti. Maaaring subukin ang mga mananampalataya, maaaring bigyan ng palugit ang mga mapang-api, at ang pagsubok ay maaaring maging dahilan upang maiangat ang mga antas ng mga mananampalataya, mapawi ang kanilang mga kasalanan, at maging aral para sa iba. Maaari rin itong maging paraan upang unti-unting ihatid ang mga mapang-api sa kanilang kapahamakan, hanggang sa sila ay sakmalin ni Allah sa pamamagitan ng Kanyang kapangyarihan bilang Makapangyarihan at Lubos na Makapangyarihan. Sinabi ni Allah تعالى, matapos banggitin ang sinapit ng mga mananampalataya sa Uhud:
﴿At ang mga araw na ito ay Aming pinapalitan-palit sa pagitan ng mga tao﴾ [Al ‘Imran: 140].
Gayundin, ang mga himala ay hindi mga bagay na dapat hintaying mangyari sa bawat krisis. Ang mga ito ay kabilang sa mga tanda ni Allah na ipinagkakaloob Niya bilang suporta sa Kanyang mga propeta, at hindi ito ang karaniwang paraan upang mabago ang kalagayan ng mga bayan. Tungkol naman sa buhay ng mga tao sa mundong ito, ito ay nakabatay sa mga sanhi at pamamaraan. Kaya iniutos ni Allah ang pagsisikap at paggawa upang ayusin ang mga kalagayan at magsikap para sa kanilang pagbabago. Ang mga resulta ay nakaugnay sa mga paraang pinipili ng mga tao tungo sa kabutihan o katiwalian.
Maaaring pahintulutan ni Allah na manaig ang Kanyang mga kaaway laban sa ilan sa Kanyang mga malalapit na alipin dahil sa isang karunungang Siya lamang ang nakaaalam, at hindi ito nangangahulugang pinabayaan Niya sila o na sila ay walang halaga sa Kanyang paningin. Ang kanilang pagdurusa ay maaaring maging dahilan ng kapatawaran sa mga kasalanan at pagtaas ng kanilang mga antas. Ang pagpapanatili sa mga mapang-api sa loob ng isang panahon ay maaaring maging pagsubok para sa mga mananampalataya at unti-unting paghatid sa mga mapang-api tungo sa kanilang kapahamakan. Pagkatapos nito, haharap sila sa paghatol at kabayaran.
Kaya, kapag nakikita ng isang Muslim ang mga ganitong sakuna, dapat siyang magkaroon ng mabuting palagay kay Allah, maniwala sa Kanyang itinakda at sa Kanyang karunungan, huwag tutulan ang Kanyang mga gawa, at huwag maghintay ng mga himala. Sa halip, dapat niyang gamitin ang mga lehitimong paraan upang tulungan ang mga inaapi at mapabuti ang kalagayan ng mga Muslim, habang nananalangin kay Allah, nagtitiis, at kumikilos.
Maaari ring magbago ang kalagayan ng mga bayan sa paglipas ng panahon. Ilang bayan na ang dumaan sa matinding paghihirap at pagkatapos ay muling nakabawi ng lakas at dangal! Kaya hindi dapat isipin ng isang tao na ang nangyayari sa isang partikular na sandali ng kasaysayan ang siyang katapusan ng lahat.
Sa kabuuan: Ang hindi paglitaw ng mga himala upang tulungan ang mga Muslim sa bawat kapahamakan ay hindi nangangahulugan na wala ang kapangyarihan ni Allah o na hindi sinasagot ang mga panalangin. Sa halip, ang mga pangyayari ay nagaganap ayon sa itinakda ni Allah, sa Kanyang karunungan, at sa Kanyang mga batas na itinakda Niya sa Kanyang nilikha. Maaaring subukin ni Allah ang mga mananampalataya at bigyan ng palugit ang mga mapang-api, pagkatapos ay ibibigay Niya sa bawat kaluluwa ang nararapat para rito, sa mundong ito man o sa Kabilang-Buhay. Kaya dapat pagsamahin ng Muslim ang panalangin, pagtitiis, pagtitiwala kay Allah, at paggamit ng mga lehitimong paraan, habang may katiyakang hindi kailanman nalilimutan ni Allah ang kawalang-katarungang ginagawa ng mga mapang-api.
At si Allah ang higit na nakaaalam.