Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasaiyo ng Sugo ni Allah. Pagkatapos nito:
Ang takdang oras ng kamatayan ay bahagi ng pagtatakda at kapalaran ni Allah, ang Kataas-taasan. Itinakda na ni Allah ang haba ng buhay ng Kanyang mga alipin bago pa Niya sila likhain. Ang itinakdang oras ng isang tao ay hindi nauuna at hindi rin nahuhuli kapag ito ay dumating. Sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“At hindi kailanman ipagpapaliban ni Allah ang sinumang kaluluwa kapag dumating na ang itinakdang panahon nito.”
[Al-Munafiqun: 11]
Gayunpaman, ang paniniwala sa itinakda ni Allah ay hindi nangangahulugang dapat talikuran ang pagkuha ng mga paraan at pag-iingat. Si Allah ay nagtakda ng mga sanhi at paraan para sa mga bagay, kabilang ang mga sanhi na maaaring humantong sa kamatayan at ang mga sanhi ng kaligtasan. Kaya dapat maging balanse ang Muslim: hindi niya dapat palakihin ang takot at pag-iingat hanggang sa ang kanyang buhay ay mapuno ng mga obsesibong pag-iisip, at hindi rin niya dapat pabayaan ang mga hakbang sa kaligtasan at ilantad ang kanyang sarili sa panganib.
Kung iniiwasan ng isang tao ang pagbili ng motorsiklo dahil sa isang makatotohanan at makatuwirang takot—halimbawa, dahil mas mataas ang posibilidad ng mga aksidente sa lugar na kanyang tinitirhan, dahil hindi siya bihasa sa pagmamaneho nito, o dahil may iba pang makatwirang dahilan kung bakit mas nalalagay siya sa panganib—walang masama sa pag-iwas dito. Ito ay kabilang sa pagkuha ng makatwirang mga hakbang para sa kaligtasan at pag-iwas sa panganib, habang naniniwalang ang lahat ng mga sanhi at paraan ay bahagi ng pagtatakda ni Allah at hindi nito binabago ang takdang oras na itinakda Niya.
Ngunit kung ang takot sa motorsiklo ay walang makatwirang dahilan, habang naniniwala ang isang tao na ang motorsiklo ay tiyak na hahantong sa kamatayan o na ito mismo ay nagdudulot ng kapahamakan, mali ang ganitong paniniwala. Ang ganitong takot ay maaaring isang uri ng obsesibong pag-iisip o labis na pagkabalisa. Sa ganitong kalagayan, dapat niyang pagsikapang malampasan ito at maaaring humingi ng pinahihintulutang tulong o paggamot sa kalusugang pangkaisipan kung kinakailangan.
Ganito rin ang naaangkop sa mga sasakyan at iba pang paraan ng transportasyon. Ang nararapat ay gumamit ng mga hakbang sa kaligtasan habang nagtitiwala kay Allah, nang hindi iniiwan ang mga pinahihintulutang paraan dahil sa takot sa itinakdang kapalaran, at nang hindi rin sadyang inilalagay ang sarili sa panganib sa dahilan na ang oras ng kamatayan ay naitakda na.
Mahalagang maunawaan ng Muslim na ang paggawa ng hakbang para sa kaligtasan ay hindi nangangahulugang naniniwala siyang binabago nito ang itinakda ni Allah. Sa halip, ang mismong hakbang para sa kaligtasan ay bahagi rin ng itinakda ni Allah. Maaaring mamatay ang isang tao sa isang lugar o sa pamamagitan ng isang paraang hindi niya inaasahan, at maaari rin siyang makaligtas sa malalaking panganib. Hindi nagbabago ang takdang oras ng kamatayan; sa halip, ang mga sanhi at resulta ay nagaganap ayon sa pagtatakda ni Allah, ang Kataas-taasan.
Samakatuwid, ang simpleng pag-iwas sa pagbili ng motorsiklo dahil sa takot sa mga aksidente nito ay hindi shirk, hangga't ang layunin ay gumawa ng makatwirang hakbang para sa kaligtasan, habang naniniwalang ang takdang oras ng buhay at kamatayan ay nasa kamay lamang ni Allah.
Ngunit ang paniniwalang ang motorsiklo mismo ay may kapangyarihang paikliin o pahabain ang buhay, o ang paniniwalang ang simpleng pag-iwas dito ay tiyak na magpapahaba ng buhay, ay isang maling paniniwala, sapagkat ang mga takdang buhay ay nasa kamay lamang ni Allah, ang Kataas-taasan.
At si Allah ang higit na nakaaalam.