Ang papuri ay kay Allah, at ang pagpapala at kapayapaan ay mapasakay ng Sugo ni Allah.
Napatunayan sa hadith na sinabi ng Propeta ﷺ, bilang pagpapaliwanag sa kabutihan at kahalagahan ng pamayanang ito:
“Ang inyong pananatili, kung ihahambing sa mga naunang pamayanan bago ninyo, ay tulad ng pagitan ng pagdarasal ng العصر at paglubog ng araw...”
Binanggit niya na ang mga taong tumanggap ng Torah ay gumawa hanggang kalagitnaan ng araw, ang mga taong tumanggap ng Ebanghelyo ay gumawa hanggang sa oras ng العصر, samantalang ang pamayanang ito ay gumagawa mula sa العصر hanggang sa paglubog ng araw. Gayunpaman, binigyan sila ng Allah ng dobleng gantimpala.
Naging mahirap para sa ilang iskolar ang pahayag ng mga Ahl al-Kitab:
“Kami ay mas marami ang ginawa ngunit mas kaunti ang ibinigay na gantimpala.”
Ito ay sa kabila ng katotohanang ang panahon ng pamayanang Muslim ay lumampas na sa panahon ng mga Kristiyano.
Binanggit ng mga iskolar ang ilang paraan upang pagsamahin at ipaliwanag ang mga tekstong ito, kabilang ang mga sumusunod:
Ang ibig sabihin ng “mas marami ang ginawa” ay maaaring ang kabuuang gawain ng mga Hudyo at mga Kristiyano, at hindi lamang ang gawain ng mga Kristiyano.
Maaaring ang pahayag ay mula lamang sa mga Hudyo, ngunit ipinahayag sa salaysay sa paraang kabilang na rito ang iba dahil sa pangkalahatang paggamit ng termino.
Ang hadith ay dumating bilang isang halimbawa at paraan ng pagpapalapit ng kahulugan sa pang-unawa, kaya hindi kinakailangang ang mga bahagi ng araw ay eksaktong tumugma sa aktuwal na haba ng panahon ng bawat pamayanan sa lahat ng aspeto.
Ang dami ng gawain ay hindi nangangahulugang kinakailangang mas mahaba ang panahon; maaaring ang gawain sa maikling panahon ay mas marami at mas mabigat kaysa sa gawain sa mas mahabang panahon.
Ang panahon ng mga Kristiyano mula kay Hesus عليه السلام hanggang sa pagkakasugo sa Propeta ﷺ ay humigit-kumulang anim na raang taon, samantalang ang panahon ng pamayanang Muslim ay lumampas na rito. Ipinakikita nito na ang layunin ng hadith ay hindi ang magtakda ng eksaktong bilang ng mga taon ng bawat pamayanan.
Binanggit ni al-Hafiz Ibn Hajar رحمه الله na nagkakaisa ang mga historyador na ang pagitan ni Hesus عليه السلام at ng Propeta ﷺ ay humigit-kumulang anim na raang taon, at ang panahon ng pamayanang Muslim ay naging mas mahaba kaysa rito. Ipinakikita nito na ang hadith ay hindi nilalayong gawing isang eksaktong pagkukuwenta ng haba ng panahon ng mga pamayanan ang paghahambing, kundi ang layunin nito ay ipakita ang mas maikling panahon ng paggawa ng pamayanang ito kumpara sa mga naunang pamayanan, kasabay ng laki at kadakilaan ng gantimpala nito.
Mayroon ding hadith ni Sa‘d ibn Abi Waqqas رضي الله عنه na sinabi ng Propeta ﷺ:
“Ako ay umaasa na ang aking pamayanan ay hindi magiging walang kakayahan sa harap ng kanilang Panginoon na ipagpaliban sila ng kalahating araw.”
Tinanong si Sa‘d: “Gaano katagal ang kalahating araw na iyon?” Sinabi niya: “Limang daang taon.” At ito ay itinuring na sahih ni al-Albani. Ginamit ito ng ilang iskolar bilang karagdagang patunay sa pagpapaliwanag na ang panahon ng pamayanang ito ay maaaring mas mahaba.
Hindi pinahihintulutang tukuyin ang haba ng buhay ng mundo o ng pamayanang Muslim sa pamamagitan ng isang tiyak na bilang ng mga taon batay sa hadith na ito, sapagkat ang oras ng pagdating ng Araw ng Paghuhukom ay kabilang sa mga bagay na hindi nakikita at ang kaalaman tungkol dito ay inilaan lamang ni Allah تعالى para sa Kanyang Sarili.
Sinabi Niya:
﴿يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا ۖ قُلْ إِنَّمَا عِلْمُهَا عِندَ رَبِّي﴾
“Tinatanong ka nila tungkol sa Oras: Kailan ito magaganap? Sabihin mo: Ang kaalaman tungkol dito ay nasa aking Panginoon lamang.”
[Al-A‘raf: 187]
Ipinaliwanag ni Ibn Rajab رحمه الله na ang mga tekstong ito ay nilalayong magbigay lamang ng pagtatantiya o pagpapalapit sa pag-unawa tungkol sa pagdating ng Oras, at hindi upang tukuyin ang eksaktong oras nito. Ang tunay na haba ng panahong lumipas na sa mundo at ang natitira pa rito ay walang nakaaalam sa katotohanan nito maliban kay Allah تعالى.
Samakatuwid, hindi tama na sabihin na ang panahon ng pamayanang Muslim ay hindi lalampas sa isang libo o isang libo at limang daang taon, at hindi rin maaaring gamitin ang hadith upang kalkulahin ang isang tiyak na petsa para sa pagdating ng Araw ng Paghuhukom. Ang mga ganitong pagkukuwenta ay mga haka-haka lamang na walang matibay na wastong patunay.
Ang tamang pagkaunawa ay na ang hadith ay nagpapakita ng kabutihan at kahalagahan ng pamayanang ito at ng maikling panahon ng paggawa nito kumpara sa mga naunang pamayanan, kasabay ng pagpaparami ng gantimpala nito. Hindi nito tinutukoy ang bilang ng mga taon ng pananatili nito at hindi rin nito itinatakda kung kailan magwawakas ang mundo.
At si Allah تعالى ang higit na nakaaalam.