Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasa Sugo ni Allah.
Ang mundong ito ay hindi lamang lugar ng pagsubok sa kahulugan na walang anumang uri ng pagganti o kaparusahan dito. Sa halip, ito ay lugar ng pagsubok, at maaaring mangyari rito ang ilang uri ng pagganti at kaparusahan dahil sa mga karunungan at layunin, samantalang ang ganap na pagganti ay mangyayari sa Araw ng Paghuhukom.
Ipinaliwanag ng Qur’an na ang ilan sa mga hindi naniniwala ay maaaring tumanggap ng kaparusahan sa mundong ito, at pagkatapos ay ang kaparusahan sa Kabilang-Buhay ay magiging higit na matindi at higit na pangmatagalan. Sinabi ni Allah تعالى:
“Para sa kanila ay may kaparusahan sa buhay na ito sa mundo, at ang kaparusahan sa Kabilang-Buhay ay higit na mabigat.” [Ar-Raʿd: 34]
Maaaring madaliin ni Allah ang kaparusahan o ipagpaliban ito hanggang sa Kabilang-Buhay. Ang lahat ng ito ay ayon sa Kanyang karunungan, سبحانه وتعالى. Sinabi ni Allah تعالى:
“At huwag mong isipin na si Allah ay walang nalalaman sa ginagawa ng mga mapaggawa ng kawalang-katarungan. Ipinagpapaliban lamang Niya sila hanggang sa isang Araw na ang mga mata ay tititig dahil sa sindak.” [Ibrāhīm: 42]
Kabilang sa mga karunungan na maaaring makita sa pagpapadali ng kaparusahan ang mga sumusunod:
Na karapat-dapat sila sa kaparusahan, dahil sa kanilang pagtanggi sa mga sugo at pagpupumilit sa kawalan ng pananampalataya at kawalang-katarungan.
Upang ang kanilang pagkawasak ay maging aral para sa mga susunod sa kanila. Sinabi ni Allah تعالى:
“Kaya ginawa Namin silang isang halimbawa at aral para sa mga susunod na salinlahi.” [Az-Zukhruf: 56]
Upang ang kaparusahan ay maging tugon sa panalangin ng mga propeta, gaya ng nangyari sa mga tao ni Noe عليه السلام.
Upang tulungan ang mga propeta at mga mananampalataya at ipakita ang katotohanan ng pangako ni Allah. Sinabi ni Allah تعالى:
“At tungkulin Namin na tulungan ang mga mananampalataya.” [Ar-Rūm: 47]
Upang alisin ang kasamaan at katiwalian ng mga tumatanggi sa katotohanan, kapag umabot sila sa gayong antas ng pagmamalupit at pagsuway na karapat-dapat na silang mapuksa.
Upang maipakita ang mga epekto ng katarungan at karunungan ni Allah, sapagkat ang mga kaparusahan sa mundo ay maaaring maging bunga ng mga kawalang-katarungan at kasalanang ginagawa ng mga tao.
Sa kabilang banda, maaaring bigyan ni Allah ng palugit ang ilang mga mapaggawa ng kawalang-katarungan at hindi agad sila parusahan. Ang pagpapalibang ito ay hindi nangangahulugang nalulugod Siya sa kanila o nawala na ang kaparusahan. Maaaring ipinagpaliban ang kaparusahan hanggang sa Kabilang-Buhay; maaaring ang palugit ay pagkakataon para magsisi; o maaari itong maging isang uri ng unti-unting pagdadala sa kanila tungo sa kanilang kapahamakan.
Dahil dito, sinabi ni Allah تعالى:
“At kung parurusahan ni Allah ang mga tao dahil sa kanilang mga ginawa, wala Siyang iiwan na anumang nilalang sa ibabaw ng lupa, ngunit binibigyan Niya sila ng palugit hanggang sa isang takdang panahon.” [Fāṭir: 45]
Ang mundong ito ay hindi lugar ng ganap na pagganti, ngunit maaaring mangyari rito ang ilang uri ng pagganti at kaparusahan. Maaaring madaliin ni Allah ang kaparusahan sa ilang mga bansa dahil sa isang karunungan, tulad ng kanilang pagiging karapat-dapat sa kaparusahan, pag-aalis ng kanilang kasamaan, pagtulong sa Kanyang mga sugo, at paggawa sa kanila bilang aral para sa mga susunod sa kanila. Maaari rin Niyang ipagpaliban ang kaparusahan sa iba hanggang sa Araw ng Paghuhukom.
Samakatuwid, walang salungatan sa pagitan ng pagiging mundong ito na lugar ng pagsubok at ng pagkakaroon ng mga kaparusahan dito; sapagkat ang ganap na pagganti ay mangyayari lamang sa Kabilang-Buhay, samantalang ang nangyayari sa mundo ay bahagi lamang ng pagganti na itinakda ayon sa karunungan at layunin ni Allah.
At si Allah ang higit na nakaaalam.