Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa'y ang kapayapaan at mga pagpapala ni Allah ay mapasa-Mensahero ni Allah.
Ang tekstong ito ay hindi mapagkakatiwalaan at walang kilalang batayan. Hindi namin ito natagpuan sa mga kinikilalang aklat ng Sunnah at hadith na may mapagkakatiwalaang sanad, o kahit isang kilalang sanad na maaaring gamiting batayan upang iugnay ito sa Propeta ﷺ.
Minsan ay kumakalat ang tekstong ito na may kasamang pahayag na ito raw ay natagpuan sa isang sinaunang manuskrito na nakatago sa isang aklatan sa Turkey. Ngunit ang ganitong pahayag lamang ay hindi sapat na siyentipikong patunay ng pagiging tunay nito. Ang sinasabing pagkakaroon ng isang teksto sa isang hindi kilalang manuskrito ay hindi sapat upang patunayang iyon ay sinabi ng Propeta ﷺ.
Ang mga hadith ng Propeta ﷺ ay hindi nagiging tunay dahil lamang sa isang teksto ay iniuugnay sa isang sinaunang manuskrito, o dahil naglalaman ito ng mga pangyayaring tila tumutugma sa ilang pangyayaring pangkasaysayan na naganap kalaunan. Ang mga dalubhasa sa hadith ay nagtakda ng mga tiyak na tuntunin upang suriin ang mga sanad at ang mga teksto ng mga hadith.
Bukod dito, ang istilo at pagkakabuo ng tekstong ito ay may mga elementong hindi kahawig ng pananalita ng mga tunay na naisalaysay na salita ng Propeta ﷺ. Pinatitibay nito ang pagdududa tungkol sa pag-uugnay nito sa Propeta ﷺ.
Samakatuwid, kailangang maging lubhang maingat ang Muslim sa pagpapalaganap ng mga salaysay tungkol sa mga palatandaan ng Oras at mga pangyayari sa huling panahon, sapagkat ang mga ito ay kabilang sa mga bagay na nauugnay sa di-nakikita o al-ghayb. Hindi pinahihintulutan na sabihin na ang isang salita ay mula sa Propeta ﷺ nang walang tunay at mapagkakatiwalaang katibayan.
Mahigpit na nagbabala ang Propeta ﷺ laban sa pag-uugnay sa kanya ng mga kasinungalingang salita. Kabilang sa mga hadith na iniulat tungkol dito ang binanggit ni Muslim sa panimula ng kanyang Sahih:
“Ang sinumang magkuwento mula sa akin ng isang hadith na itinuturing na kasinungalingan ay kabilang sa mga sinungaling.”
Ipinaliwanag ni Imam An-Nawawi رحمه الله ang hadith na ito at ipinakita ang bigat ng pagsasalaysay mula sa Propeta ﷺ ng isang bagay na alam ng isang tao, o malakas niyang pinaniniwalaan, na isang kasinungalingan.
Kaya ang pag-uugnay ng tekstong ito sa Propeta ﷺ nang walang katibayan ay isang napakaseryosong bagay. Hindi nararapat na ipalaganap ito at iharap bilang isang hadith ng Propeta.
Ang katotohanang ang ilang impormasyong nakapaloob sa salaysay ay maaaring tila tumutugma sa mga pangyayaring pangkasaysayan ay hindi patunay ng pagiging tunay nito. Ang mga pagkakatulad o pagkakataong nagkatugma sa kasaysayan ay hindi ginagawang tunay na hadith ang isang hindi kilalang teksto.
Ang mga impormasyon tungkol sa mga bagay na hindi nakikita at tungkol sa mga palatandaan ng Oras ay dapat nakabatay sa mga hadith na tunay na napatunayan. Hindi maaaring itatag ang mga ito batay sa mga tekstong walang kilalang pinagmulan, mga hindi kilalang manuskrito, o mga hula na kalaunan ay iniuugnay sa Sunnah ng Propeta ﷺ.
Sa konklusyon, ang tekstong ito na iniuugnay sa Propeta ﷺ ay hindi tunay at hindi dapat ipalaganap bilang isang hadith. Kailangang tiyakin ng Muslim ang anumang ipinapasa niya mula sa Mensahero ni Allah ﷺ, lalo na kapag ang usapin ay tungkol sa mga palatandaan ng Oras at mga pangyayari sa huling panahon.
At si Allah ang higit na nakaaalam.