Ang lahat ng papuri ay para kay Allah, at nawa’y ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanya ang Sugo ni Allah.
Napatunayang tunay na sinabi ng Propeta ﷺ na sinabi ni Allah, ang Kataas-taasan:
“Naghanda Ako para sa Aking mga matuwid na alipin ng mga bagay na hindi pa nakita ng anumang mata, hindi pa narinig ng anumang tainga, at hindi kailanman sumagi sa puso ng sinumang tao.” Pagkatapos ay binasa niya: “Walang kaluluwa ang nakaaalam kung ano ang itinago para sa kanila na ikalulugod ng kanilang mga mata.”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Ang pinakakilalang pananaw ng karamihan sa Ahl as-Sunnah ay na ang Paraisong tinirhan ni Allah kay Adan (sumakanya nawa ang kapayapaan) ay ang walang-hanggang Paraiso na nasa kalangitan. Binanggit ni Ibn Kathir na ito ang pananaw ng karamihan sa mga iskolar.
May mga mapagkakatiwalaang hadith na nagpapatunay na nakita ng Propeta ﷺ ang Paraiso at nakapasok dito. Kabilang dito ang kanyang sinabi ﷺ:
“Tumingin ako sa Paraiso at nakita kong ang karamihan sa mga naninirahan dito ay mga mahihirap...”
Gayundin, sa hadith tungkol sa Isra at Mi‘raj, binanggit na nakita niya ang ilog ng Kawthar sa Paraiso. Sa panahon ng salat para sa eklipse, nakita rin niya ang Paraiso at iniabot niya ang kanyang kamay na tila kukuha ng isang kumpol ng ubas mula rito.
Ipinakikita ng mga tekstong ito na may ilang tao na nakakita sa Paraiso at na ang Propeta ﷺ ay nakapasok dito at nakakita ng ilan sa mga pagpapala nito.
Walang salungatan sa pagitan ng dalawang bagay. Ang kahulugan ng hadith ay na ang Paraiso ay naglalaman ng mga pagpapala at mga bagay na inihanda ni Allah para sa Kanyang mga alipin na hindi pa nakita ng anumang mata, hindi pa narinig ng anumang tainga, at hindi kailanman sumagi sa puso ng sinumang tao.
Ang nakita nina Adan (sumakanya nawa ang kapayapaan) at ng Propeta ﷺ ay bahagi lamang ng nasa Paraiso, at hindi ang lahat ng mga pagpapala nito.
Kaya ang sinabi na “walang matang nakakita” ay hindi nangangahulugang ang lahat ng bagay na nasa Paraiso ay hindi kailanman nakita ng anumang mata. Ang ibig sabihin nito ay may mga nakatagong pagpapala at mga bagay na inilaan doon na walang sinuman ang nakakita, habang ipinakita naman ni Allah ang ilan sa Kanyang mga pagpapala sa ilan sa Kanyang mga alipin.
Binanggit din ng mga iskolar na ang salitang “balh” sa hadith ay maaaring mangahulugang “bukod pa sa” o “iwan na natin,” na nangangahulugang ang mga pagpapalang ipinakita ni Allah sa Kanyang mga alipin ay isang bagay, samantalang ang mga itinago Niya sa kanila ay higit na dakila at maringal.
Pinatitibay ito ng hadith ni al-Mughirah ibn Shu‘bah (kalugdan nawa siya ni Allah), kung saan binanggit na ang mga taong may pinakamataas na antas sa Paraiso ay yaong ang karangalan ay inilarawan ni Allah:
“Itinanim Ko ang kanilang karangalan sa pamamagitan ng Aking sariling kamay at tinatakan Ko ito; walang matang nakakita nito, walang taingang nakarinig nito, at hindi kailanman sumagi ito sa puso ng isang tao.”
Isinalaysay ni Muslim.
Samakatuwid, ang pagpasok ni Adan sa Paraiso at ang pagkakita rito ng Propeta ﷺ ay hindi salungat sa hadith. Nakita nila ang ilan sa mga bagay na nasa Paraiso, samantalang nananatiling nakatago mula sa mga nilalang ni Allah ang ilan sa mga pagpapala nito, lalo na ang karangalan at mga kaluguran na inihanda Niya para sa mga naninirahan dito, na hindi pa nakita ng anumang mata at hindi pa narinig ng anumang tainga.
At si Allah ang higit na nakaaalam.