Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at ang kapayapaan at mga pagpapala ay mapasakanilang Sugo ni Allah.
Ang pagpatay sa kamatayan ay magaganap pagkatapos makapasok sa Paraiso ang mga tao ng Paraiso at makapasok sa Impiyerno ang mga tao ng Impiyerno, at pagkatapos mailabas sa Impiyerno ang mga makasalanang nananatili sa Tawhid na nanaisin ni Allah na ilabas.
Sinabi ng Propeta ﷺ:
“Dadalhin ang kamatayan na nasa anyo ng isang tupang may halong puti at itim. Pagkatapos ay tatawag ang isang tagapagbalita: ‘O mga tao ng Paraiso... O mga tao ng Impiyerno...’. Pagkatapos ay kakatayin ito at sasabihin: ‘O mga tao ng Paraiso, walang hanggang buhay at walang kamatayan; O mga tao ng Impiyerno, walang hanggang buhay at walang kamatayan.’”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Sa ibang salaysay: “Kapag ang mga tao ng Paraiso ay nasa Paraiso na at ang mga tao ng Impiyerno ay nasa Impiyerno na, dadalhin ang kamatayan...”, at pagkatapos ay kakatayin ito.
Ipinahihiwatig nito na ang pagpatay sa kamatayan ay magaganap pagkatapos makarating sa kanilang huling hantungan ang mga taong nananatili sa Tawhid na nakatakdang pumasok sa Impiyerno, at pagkatapos manirahan ang mga tao ng Paraiso at Impiyerno sa kanilang mga tahanan.
Ang isang Muslim na nakagawa ng malalaking kasalanan ay hindi dahil dito nawawala sa Islam. Kaya maaaring asahan na makakasagot siya sa mga tanong ng dalawang anghel tungkol sa kanyang Panginoon, kanyang relihiyon, at kanyang Propeta ﷺ, kahit siya ay makasalanan dahil sa kanyang mga gawa.
Ipinahiwatig ni Ibn Hajar al-Haytami رحمه الله na ang malinaw na kahulugan ng mga salaysay tungkol sa pagtatanong ng dalawang anghel ay nagpapahintulot na ang isang mananampalataya, kahit makasalanan, ay maaaring makasagot sa kanila.
Gayunman, ang pagsagot sa mga tanong sa libingan ay hindi nangangahulugang tiyak na hindi na siya mapaparusahan dahil sa kanyang mga kasalanan. Maaaring parusahan ang isang makasalanang mananampalataya sa libingan ayon sa naisin ni Allah, at maaaring magpatuloy ang parusang iyon hanggang sa Araw ng Pagkabuhay o matapos bago iyon.
May mga mapagkakatiwalaang salaysay tungkol sa kaparusahan ng ilang Muslim dahil sa ilang kasalanan, gaya ng paninirang-puri at hindi wastong pag-iingat laban sa ihi.
May mapagkakatiwalaang salaysay mula kay Ibn Umar رضي الله عنهما na sinabi ng Propeta ﷺ:
“Kapag namatay ang isa sa inyo, ipapakita sa kanya ang kanyang lugar tuwing umaga at gabi. Kung siya ay kabilang sa mga tao ng Paraiso, ipapakita sa kanya ang lugar ng mga tao ng Paraiso; at kung siya ay kabilang sa mga tao ng Impiyerno, ipapakita sa kanya ang lugar ng mga tao ng Impiyerno. At sasabihin sa kanya: ‘Ito ang iyong lugar hanggang sa ikaw ay muling buhayin ni Allah sa Araw ng Pagkabuhay.’”
Isinalaysay nina al-Bukhari at Muslim.
Tungkol sa makasalanang mananampalataya, binanggit ng mga iskolar ang higit sa isang posibilidad. Kabilang dito na maaaring ipakita sa kanya ang kanyang lugar sa Paraiso dahil sa huli ay kabilang siya sa mga tao nito, kahit maaari siyang maparusahan bago siya makapasok dito.
May mga iskolar ding nagbanggit ng posibilidad na maipakita sa kanya ang lugar sa Paraiso na maaari sana niyang makamit, kasabay ng maaaring kaharapin niya dahil sa kanyang mga kasalanan.
Ang eksaktong katotohanan tungkol dito ay tanging si Allah ang nakaaalam. Ang maaaring sabihin ay maaaring maparusahan sa Barzakh ang makasalanang mananampalataya, ngunit hindi nito kinakailangang ibig sabihin na mananatili siya magpakailanman sa Impiyerno. Kung siya ay namatay na nananatili sa Tawhid, ang kanyang huling hantungan ay ang Paraiso, kung nanaisin ni Allah.
Hinihiling namin kay Allah na patawarin kami, patatagin kami sa oras ng kamatayan at sa libingan, at gawin kaming kabilang sa mga tao ng Paraiso.
At si Allah ang higit na nakaaalam.