Ang lahat ng papuri ay kay Allah, at nawa'y mapasakanya ang kapayapaan at pagpapala ng Sugo ni Allah.
Ang pangunahing prinsipyo ng Ahl as-Sunnah wa al-Jamā'ah ay pagtitibay sa lahat ng itinibay ni Allah para sa Kanyang Sarili o itinibay ng Kanyang Sugo ﷺ para sa Kanya, nang walang pagbaluktot (taḥrīf), pagtanggi (taʿṭīl), pagtatanong kung paano (takyīf), o paghahambing sa Kanyang mga nilikha (tamthīl).
Gayunman, maaaring magkaiba ang pananaw ng mga iskolar sa pag-unawa sa ilang teksto: ang mga ito ba ay tunay na tumutukoy sa isang katangian o may ibang kahulugang ipinahihiwatig ng konteksto.
Binanggit ang harwalah sa isang hadith qudsi kung saan sinabi ni Allah:
"Kapag lumapit siya sa Akin nang naglalakad, lalapit Ako sa kanya nang mabilis."
Nagkaroon ng pagkakaiba ng pananaw ang mga iskolar ng Ahl as-Sunnah:
Kaya't ito ay isang kinikilalang pagkakaiba ng pananaw sa loob ng Ahl as-Sunnah.
May ilang hadith na bumabanggit sa anino ni Allah, gaya ng kilalang hadith:
"Pitong tao ang lililiman ni Allah sa ilalim ng Kanyang anino..."
Nagkaiba rin ang mga iskolar sa kahulugan nito. May nagsabing ito ay isang aninong lilikhain ni Allah sa Araw ng Paghuhukom, samantalang ang iba ay nagpapatibay rito sa paraang angkop sa Kanya, nang walang pagtatanong kung paano, habang nagkakaisang hindi ito katulad ng anino ng mga nilikha.
Pinagtitibay ng Ahl as-Sunnah ang mga teksto tungkol sa mga katangian ni Allah ayon sa pagkakalahad ng mga ito, habang ipinapahayag na si Allah ay malayo sa anumang pagkakahawig sa Kanyang mga nilikha. Maaari silang magkaiba sa pag-unawa sa ilang salita gaya ng harwalah at anino, at ito ay isang kinikilalang pagkakaibang pang-iskolar.
Samantala, ang mga katangiang malinaw na pinatutunayan ng mga teksto—tulad ng Kataasan ni Allah, ang Kanyang pagluklok sa Trono, ang Kanyang pagbaba, at ang Kanyang pagdating—ay pinagtitibay sa paraang angkop sa Kanyang Kadakilaan, nang walang pagbaluktot o paghahambing.
At si Allah ang higit na Nakaaalam.