Paano Mauunawaan ang mga Talata Tungkol sa Buhay, Kamatayan, at Pag-akyat kay Hesus (sumakanya nawa ang kapayapaan)?

Ang papuri ay kay Allah, at sumakanya nawa ang kapayapaan at mga pagpapala ng Allah sa Sugo ng Allah.

Walang anumang salungatan sa pagitan ng mga talatang ito. Sa halip, ipinahihiwatig ng mga ito na si Hesus (sumakanya nawa ang kapayapaan) ay hindi pinatay at hindi ipinako sa krus; itinaas siya ni Allah sa Kanyang Sarili, at siya ay mamamatay pagkatapos ng kanyang pagbaba sa huling panahon.

Una: Ang kahulugan ng “sa araw na ako ay mamamatay”

Sinabi ni Allah sa pamamagitan ni Hesus (sumakanya nawa ang kapayapaan):

“At ang kapayapaan ay sumasaakin sa araw na ako ay ipinanganak, sa araw na ako ay mamamatay, at sa araw na ako ay bubuhaying muli nang buhay.”

Ipinaliwanag ng mga mufassir na ang talata ay tumutukoy sa tatlong yugto na pinagdaraanan ng tao: ang kanyang kapanganakan sa mundong ito, ang kanyang kamatayan, at pagkatapos ay ang kanyang pagkabuhay muli sa Araw ng Paghuhukom.

Samakatuwid, ang “sa araw na ako ay mamamatay” ay hindi nangangahulugang namatay na si Hesus noong panahon na ipinahayag ang Qur’an. Sa halip, nangangahulugan ito ng araw ng kanyang kamatayan sa hinaharap.

Pinatutunayan ng mga sahih na hadith na siya ay bababa sa huling panahon, papatayin ang Dajjal, at pagkatapos nito ay mamamatay.

Kung paanong ang “sa araw na ako ay bubuhaying muli nang buhay” ay hindi nangangahulugang siya ay nabuhay nang muli noon na, gayundin ang “sa araw na ako ay mamamatay” ay hindi nangangahulugang namatay siya bago siya itinaas.

Ikalawa: Ang kahulugan ng “bago ang kanyang kamatayan”

Sinabi ni Allah:

“At walang sinuman mula sa mga Angkan ng Kasulatan maliban na siya ay tiyak na maniniwala sa kanya bago ang kanyang kamatayan, at sa Araw ng Pagkabuhay ay magiging saksi siya laban sa kanila” [An-Nisa 4:159].

Nagkaroon ng pagkakaiba ang mga mufassir tungkol sa tinutukoy ng panghalip sa “bago ang kanyang kamatayan,” at may dalawang pangunahing pagpapakahulugan:

Unang pagpapakahulugan: Ang panghalip ay tumutukoy kay Hesus (sumakanya nawa ang kapayapaan); ibig sabihin, ang lahat ng Angkan ng Kasulatan ay maniniwala sa kanya kapag siya ay bumaba sa huling panahon, bago siya mamatay. Ito ang pagpapakahulugang pinili nina At-Tabari, Ibn Kathir, at iba pa.

Ikalawang pagpapakahulugan: Ang panghalip ay tumutukoy sa mismong taong kabilang sa Angkan ng Kasulatan; ibig sabihin, makikilala ng bawat isa sa kanila ang katotohanan tungkol kay Hesus sa oras ng kamatayan at maniniwala sa kanya kapag luminaw sa kanya ang katotohanan, ngunit ang pananampalatayang iyon sa oras na iyon ay hindi na makatutulong sa kanya.

Sa alinman sa dalawang pagpapakahulugan, hindi ipinahihiwatig ng talata na namatay si Hesus bago siya itinaas.

Ang mas matibay na pagpapakahulugan ay na ang Angkan ng Kasulatan ay maniniwala kay Hesus kapag siya ay bumaba, bago siya mamatay. Ito ay naaayon sa mga sahih na hadith na nagpapatunay sa kanyang pagbaba sa huling panahon, pagpatay niya sa Dajjal, pagbabasag sa krus, pagpatay sa baboy, at pamamahala ayon sa batas ng Islam.

Buod

Hindi pinatutunayan ng Qur’an na si Hesus ay pinatay o ipinako sa krus. Sa halip, sinabi ni Allah:

“Hindi nila siya pinatay at hindi rin nila siya ipinako sa krus, ngunit ipinakita sa kanila na ganoon ito,”
at sinabi Niya: “Bagkus, itinaas siya ni Allah sa Kanyang Sarili” [An-Nisa 4:157–158].

Kaya siya ay itinaas nang buhay, bababa sa huling panahon, pagkatapos ay mamamatay, at bubuhaying muli sa Araw ng Pagkabuhay.

At si Allah ang higit na nakaaalam.